روزها و یادها هفته اول خرداد

اندازه متن
Aa Aa

روزها و یادها هفته اول خرداد

۳۰ ارديبهشت ماه سال ۱۳۷۱ خيزش  بزرگ مردم اراك.

همه چيز با تصادف و مرگ دلخراش يك كودك در جاده‌ی كمربندي شهر شروع شد. اين به مثابه‌ی جرقه اي بود كه خشم سوزان مردم به جان آمده را منفجر كرد. در كمتر از چند ساعت ده ها هزار تن از مردم اراك در قيامي قهر آميز, خيابانهاي شهر را  به كنترل خود در آوردند. بناي ياد بود  و تصوير منحوس خميني را در ميدان شهدا,  خرد و نابودكردند.

روزها و یادها هفته اول خرداد

                                                           خیزش بزرگ مردم اراک                                                               

دهها دستگاه خودروي نيروهاي سركوبگر و ساير نهادهاي دولتي را به آتش كشيدند. كيوسكهاي انتظامي, چراغها و علايم راهنمايي و حتي باجه هاي تلفن و برخي نهادهاي ديگر رژيم از جمله ساختمان مركزی شهرداري را طعمه حريق كردند و گشتيهای رژيم و خودروهاي بيدادگاه ضد انقلاب را در آتش قهر خود خاكستر نمودند.

اين تظاهرات روز بعد, يعني پنجشنبه سي و يكم ارديبهشت ۷۱  در حالي ادامه يافت كه . شعارهاي مرگ بر خامنه اي و مرگ بر رفسنجاني, در شهر طنين‌انداز بود

 


۱خرداد ۱۳۹۱ شهادت مجاهد صدیق منصور رادپور در سیاه‌چال گوهردشت.

زندانی سیاسی مقاوم منصور رادپور هوادار صدیق مجاهدین بر اثر فشارها در سیاه‌چال گوهردشت و جلوگیری دژخیمان خامنه‌ای از معالجات پزشکی به شهادت رسید او در هنگام شهادت ۴۴ سال داشت مجاهد صدیق منصور رادپور در بهمن ماه ۸۵ به اشرف سفر کرد و چند ماه بعد در روز ۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۶ به جرم فیلم برداری از حرکت اعتراضی کارگران در جاده چالوس، کرج دستگیر و به خانه‌های امن وزارت اطلاعات منتقل شد.

 

روزها و یادها هفته اول خرداد

                                                      مجاهد صدیق منصور رادپور                                                         

بیدادگاه رژیم آخوندی او را در یک محاکمه چند دقیقه‌ای به جرم تبلیغ علیه نظام و هواداری از سازمان مجاهدین خلق ایران به ۳ سال حبس محکوم کرد.

عوامل اطلاعات رژیم بار دیگر با پرونده سازی دوران حبس او را به ۸ سال افزایش دادند. مجاهد صدیق منصور رادپور در اثر شکنجه و شرایط سخت زندان از بیماری‌های مختلف از جمله ناراحتی کلیه، خونریزی معده و ناراحتی‌های ریوی و شکستگی کتف و دنده‌های رنج می‌برد.دژخیمان نه تنها اجازه انتقال وی به بیمارستان را ندادند بلکه از بستری کردند او در بهداری زندان نیز خودداری کردند.

و سرانجام  روز اول خرداد در حالی که سراسر بدنش سیاه شده بود به شهادت رسید.

 


استاد عالیوندی، می‌گفت: در کنار مقاومت بودن،با جریان روز به پیش تاختن،پشت به بنیادگرایی کردن و نه به جنایتکاران دین‌فروش گفتن و به خصوص وجود رزم آوران دلیر ارتش شرف و آزادی و حمایت از آنها به من روح و زندگی می‌بخشد.

اول خرداد ۱۳۹۱: سالگرد درگذشت استاد بهرام عاليوندی، هنرمند گرانقدر و عضو شورای ملی مقاومت ایران می‌باشد.

بهرام عاليوندی، از پیشکسوتان نقاشی مدرن ایران و نقاش صاحب سبک میهنمان است.

روزها و یادها هفته اول خرداد

                                                                استاد بهرام عالیوندی                                                                 

نقاش بزرگ ایران زنده ياد بهرام عاليوندی، زندگی پربار هنری خود را از جوانی با مبارزه با دیکتاتوری، پیوند زد و تمام عمر ۸۵ ساله‌اش در مقاومت و ایستادگی در برابر دو دیکتاتوری شاه و شیخ سپری شد.

در دوران حاکمیت فاشیسم مذهبی هنر او آنچنان با اهداف بلند آزادیخوهانه در هم آمیخته شد که خلق هر اثر  هنری استاد گامی در جهت مقاومت در برابر دیکتاتوری بود. استاد بهرام عالیوندی از پرکارترین هنرمندان ایرانی در تبعید بود.

عالیوندی با لهجه زیبایی شیرازی و با گرما و شور مردم آن سامان می‌گفت: زبان من تابلوهای من هستند، من با زبان نقاشی حرف می‌زنم

رئیس جمهور برگزیده مقاومت استاد عالیوندی را نقاش بزرگی توصیف کرد که روح نا آرام و  معترض هنر ایران علیه دیکتاتوری و فاشیسم دینی را نمایندگی می‌کرد.


۳ خرداد ۱۳۸۲ درگذشت عماد رام، استاد نام دار موسیقی و عضو شورای ملی مقاومت ایران

  هنرمند باید راه آزادگی پیشه کند و بازگو کننده رنجها و خوشيها و آن چه بر مردم می گذرد باشد.

عمادرام , شخصیت بارز و استاد بي‌ نظیر موسیقی، هنرهای آهنگسازی،شاعری، نوازندگی و خوانندگی را یکجا داشت و یادآور بزرگانی همچون عارف و شیدا بود چه بلحاظ تکنیک و چه از نظر نوع آوری‌ها و چه بخاطر  توجه عمیق او به میراث ملی و فولکلوریک ایران، بردباری، احترام به دیگران، خاکساری و فروتنی، مهربانی و ادب او زبان زد دوست و دشمن بود.

 

بی شک بسیاری از هموطنان که  دهه‌های چهل و پنجاه را به یاد دارند خاطرات بسیاری از عماد رام چه بعنوان يك آموزگار مردمی و دلسوز در مدارس ساری، و چه بعنوان يكي از پایه گذاران انجمن تئاتر ساری ، و چه بعنوان سرپرست ارکسترهای مختلف در وزارت فرهنگ و هنر سابق بیاد دارند. عماد رام بعداز سال ۱۳۵۷ به تهیه و تكثير نوارهایی با نام شبانه ،شب زنده داران و نیز ترانه‌های هموطن و ایران، ایران با محتوای وطنخواهی و مردم‌سالاری دست زد که به هیچ‌وجه خوشایند ذائقه عوامل حکومت نبود.

روزها و یادها هفته اول خرداد

                                      

عماد رام  در سال ۱۳۶۰ توسط عوامل رژیم دستگیر و روانه زندان شد پس از دو ماه اسارت و تحمل هشتاد ضربه شلاق, از زندان آزاد شد،او پس از آزادی از زندان در مخالفت با رژیم به تهیه و پخش نوارهایی به اسامی ، حافظ، همتای آفتاب که در باره مولانا بود. و همچنین قصه های كودكان پرداخت .

اما مزاحمت‌های مأموران رژیم پایانی نداشت تا اينكه او برخلاف تمایلش مجبور به ترک ایران و اقامت در کشور آلمان شد، در آنجا نیز از پا ننشست و در اغلب تظاهرات ضد رژيم در خارج كشور شركت داشت . او مدتها به دنبال گمشده اش مي گشت تا اينكه سرانجام آنرا در شورای ملی مقاومت و مجاهدین خلق ایران یافت.

استاد گرانقدر موسیقی ایران, همکاری خود را تا پايان حيات شرافتمندانه‌اش به بهترين وجه ادامه داد و نام و ياد خود را به عنوان هنرمندي مردمي و مبارز به سينه تاریخ مبارزات مردم ایران  سپرد.


۳خرداد ۱۳۵۰, شهادت امير پرويز پويان و همرزمانش.

امير پرويز پويان یکی از چهره‌های درخشان مبارزه مسلحانه انقلابی خلق ماست که با ياري فداييان شهيد مسعود احمد زاده و عباس مفتاحي در پايه گذاري سازمان چريكهاي فدايي خلق ایران نقش تعیین کننده‌ای ايفا کرد

روزها و یادها هفته اول خرداد

                                                                       امیر پرویز پویان                                                                            

امیرپرویز پویان و یارانش در دوران اختناق رژیم شاه با مرزبندی قاطع و انقلابی سده بی عملی را شکستند و با عظم استوار و رزم انقلابی خود زنده بودند یک خلق را در صحنه‌های پر شور نبرد انقلابی مسلحانه به نمایش گذاشتند.

از امیر پرویز پویان آثار ارزشمندی  به یادرگار مانده که از جمله می‌توان به بازگشت به ناکجا آباد و ضرورت مبارزه مسلحانه و  رد تئوری بقا نام برد.

فدایی دلیرامیر پرویز پویان و همرزمانش درروز ۳ خرداد سال۱۳۵۰ دریک نبرد نابرابر با دژخیمان ساواک شاه در خیابان نیروی هوایی تهران قهرمانانه  جنگیدن و به شهادت رسیدند.