گزارش خبری چهارشنبه ۹ خرداد

چشم‌انداز؛ فروپاشی از درون، یا انفجار اجتماعی؟

 

پس از اعلام سیاست و استراتژی جدید آمریکا دربارة‌ایران فضایی از ناامیدی و یأس توآم با حسرت از دست دادن فرصتهای گذشته و هراس و دلهره از چشم‌اندازهای پیش رو، تمام رژیم را فراگرفته و در تمام حرفها و مطالبی که سردمداران و مهره‌های رژیم می‌گویند یا در رسانه‌هایشان می‌نویسند موج می‌زند و عباراتی نظیر می‌‌خواهند نظام را براندازی کنند،

همه در دنیا وضع خراب ما را گرفته‌اند و هر کس می‌رسد لگدی به ما می‌زند؛ فروپاشی از درون ما را تهدید می‌کنند، می‌خواهند فشارها را آن قدر بالا ببرند که مردم سر به شورش بردارند؛ چاره‌یی نداریم که یا تسلیم شویم یا از درون فرو بپاشیم و غیره، به وفور این روزها شنیده می‌شود.

اکنون نگاهی می‌کنیم به گزیده‌یی از انبوه مطالب و اظهارنظرهایی که این روزها به کرات از همه جای رژیم به گوش می‌رسد:

 

علی خرم دیپلمات سابق رژیم ۲ خرداد

به نظر من سال بسیار سختی در پیش خواهیم داشت و برخلاف جوی که میان مسئولان و مقامات کشور حاکم است که اصرار دارند همه مسائل را عادی جلوه دهند به جامعه این را القا کنند که هیچ مشکلی پیش نخواهد آمد و آمریکا صرفا تهدید می‌کند همه آن هم توخالی است؛

من معتقدم باید نگران بود و به دنبال راهکار‌هایی باشیم. بدون شک خبر‌هایی در راه است. آن‌ها به دنبال این هستند که حکومت در ایران را تغییر دهند و برای این کار برنامه ریزی کرده‌اند و روش‌هایی هم در دستور کار قرار داده‌اند

. به عنوان مثال تحریم‌ها یکی از این روش‌هایی است که آن‌ها معتقدند از این طریق مردم ایران را تحت فشار قرار می‌دهند تا علیه نظام جمهوری اسلامی شورش و کشور را با فروپاشی از داخل مواجه کنند؛ بنابراین به عقیده من در روز‌های آینده آن‌ها برنامه‌هایی برای این مسئله ارائه خواهند کرد.»

ما بار‌ها وبار‌ها فرصت داشتیم که با آمریکایی‌ها وارد مذاکره شویم و این رابطه را بهبود ببخشیم

واقعیت این است که ما در شرایطی قرار داریم که هرکسی قصد دارد از آن به نفع خود سواستفاده کند و هرگونه که بخواهد با ایران برخورد می‌کند.

مثلا همین چند روز پیش دیدیم که مقتدی صدر درباره ایران چگونه صحبت کرد یا مثلا افغانستان اخیرا وقتی از یکی از مقامات این کشور پرسیدند که «چرا نتوانسته‌اند جلوی جنگ‌های داخلی را بگیرند؟ گفته است مقصر ایران است و ایران پشت همه این ماجرا‌ها است.»

چرا؟! دلایلش واضح است. ما در شرایطی قرار داریم که دیگر کشور‌ها احساس می‌کنند اگر علیه ما صحبت کنند، به نفعشان است.»

 

مهدی مطهر نیا از باند اصلاح طلب ۲ خرداد

امروز آمریکایی‌ها می‌دانند که پیامد تحریم‌های آنها برای ملت ایران است و به دنبال آن هستند که با ایجاد نارضایتی عمومی در درون با توجه به وضعیت اقتصادی موجود در داخل و شتاب روز افزون این نارضایتی به سمت یک طغیان داخلی زمینه‌های فشار درونی و محاصره بیرونی را فراهم کنند و به جای تغییر رفتار در رژیم یا تغییر رژیم در درون فرو ریزش ایجاد کنند

آمریکا هدف خود را فروپاشی دولت و نظام حاکم قرار داده‌اما پیامد‌های آن می‌تواند انعکاسی به حوزه زندگی ملی ایرانیان داشته باشد و این فشار های موجود در لایه فردی و اجتماعی زندگی ایرانیان موجب حرکت‌های ساختارشکنانه در درون کشور شود.»

سال 97 سال تصمیم بزرگ در روابط ایران و آمریکا است زیرا که هر دو کشور باید یک تصمیم بسیار بزرگ در قبال ملت‌ها و آینده دولت‌های خود اتخاذ کنند و اینکه آیا رودرویی بزرگ را می‌پذیرند و یا مذاکره بزرگ را مورد توجه قرار می دهند. این تصمیم با سران ایران و ایالات متحده آمریکا بود

سایت حکومتی عصر ایران ۲ خرداد

ایران یک شوروی در حال فروپاشی؟

پمپئو مسائلی را مطرح کرد که اگر ایران بخواهد حتی قسمت هایی از آن را انجام دهد معنایی جز استحاله و از دست دادن هویت جمهوری اسلامی ایران ندارد.

تیم تندرو و جدید ترامپ با بررسی شرایط پیش روی ایران به این نتیجه رسیده اند که ایران شرایط پیچیده ای چه از منظر داخلی و چه از منظر بیرونی دارد و برهم خوردن برجام می تواند آنرا هر سریعتر به اضمحلال بکشاند. آنها می اندیشند شرایط اقتصادی ایران در بدترین حالت ممکن است و مردم در داخل نشان داده اند از این شرایط راضی نیستند.

حوادث دی ماه گذشته یکی از این موارد است.

روزنامه حکومتی نصف جهان ۳ خرداد

سردمداران کاخ سفید بر این باور می باشند که می توانند با گسترش تحریم های اقتصادی و بازگرداندن ایران ذیل فصل هفتم منشور سازمان ملل، سیستم سیاسی ایران را به شدت ضعیف نمایند تا به مرور از داخل دچار فروپاشی شود یا اینکه حداقل زمینه برای برخورد سخت افزاری فراهم گردد.

در این راه آنها از تجربه های تاریخی نیز استفاده می کنند. در واقع اولویت آنها عملیاتی شدن تجربه فروپاشی از درون شوروی برای ایران می باشد.

 

 

 

 

 

 

چشم‌انداز؛ فروپاشی از درون، یا انفجار اجتماعی؟