«در مملکت چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟»

گزارش خبری سه شنبه ۱۲ تیر

«در مملکت چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟»

اظهارات اخیر روحانی هم در تهران و هم در بندرعباس که طی آنها به طور مسخره‌یی کوشید صورت مسأله را پاک کند و اوضاع را رو به راه و دولتش را مسلط بر امور نشان دهد،

کفر اعضای باند خودش را و کسانی را هم که قسم خورده بودند تا آخر از او حمایت خواهند کرد، در‌آورده است؛

غیظ و ناراحتی آنها از این است که همه چیز دارد از هم می‌پاشد و نظام دارد ساقط می‌شود و روحانی مثل شاه سلطان حسین لبخند می‌زند و توچال می‌رود و علی برکة الله می‌گوید و به مردم می‌گوید اگر 6ماه یکسال دیگر صبر کنید اوضاع درست می‌شود.

به هر حال گزیده‌یی از حرفها و مطالب مهره‌ها و رسانه‌های رژیم از نظرتون می‌گذرد:

 

زیبا کلام از باند آخوند روحانی ۸ تیر

نمی دانم واقعا چه به آقای روحانی می گویند که ایشان فکر می کنند اگر بیایند به مردم لبخند بزنند و بگویند نه من استعفا نمی دهم،

مردم روحیه می گیرند و مخالفانشان فرار می کنند؟ ایشان در دنیای پوشالی و خیالی هستند.

نمی دانم آیا آقای روحانی فکر می کنند مخاطبانشان بچه های مهدکودک یا دبستانی هستند؟
بیاید به صراحت بگوید در مملکت چه اتفاقی در حال رخ دادن است
سایت حکومتی دیپلماسی ایرانی ۹ تیر

آقای رئیس جمهور

نگذاریم و نگذارید خوشه های خشم حاصل از بی کفایتی ها به خرمن زده و تر وخشک را با هم بسوزاند.
آقای رئیس جمهور
تردید نکنید. مردم شما را معادل ایران نمی دانند و در انتخاب نهایی میان ماندگاری ایران و ماندگاری شما، رای به ماندگاری ایران خواهند داد.
آقای رئیس جمهور
کمی بخود آمده ذهنیت و عملکرد چهل سال را نقد کنیم. از خود فریبی دور شویم. آقای رئیس جمهور جامعه ایرانی دیگر دو قطبی نیست.

ورشسکستگی سیاسیون و عدم کارایی آنان امری روشن و مبرهن شده است.
آقای رئیس جمهور
این جامعه دیگر میدان مانور چپ و راست و اصلاح طلب و اصولگرا نخواهد شد.
دیگر ایران با خطابه، سخنرانی وامثالهم قابل مدیریت نیست. کشورداری یک دانش است
آقای رئیس جمهور
امروز مردم یکدست شده و در اعتراف به بی کفایتی سیستمی هم صدا شده و هر دو جناج را مسئول وضعیت بغرنج کشور می دانند.
اینکه پس از چهل سال هنوز عامل خارجی را مسئول اصلی نابسامانی نشان می دهیم دیگر کاربردی ندارد.

علی بیگدلی کارشناس رژیم ۸ تیر

اکنون انفعال دولت که به شدت آزار دهنده شده، آن قدر کلیشه ای شده که دیگر مهم نیست. بلکه ادبیات روحانی، نوبخت، سیف و امثالهم است که به نوعی توهین به ملت ایران به شمار می رود. چرا این آقایان در اظهاراتشان کمی فکر نمی کنند.

یعنی چه ملت نگران کالاهای اساسی و مایحتاج اولیه زندگی نباشند.

چرا دولت مدام در رسانه ها از ذخیره برنج و گندم و ارز سخن می گوید.

مگر ملت در زمان قاجار زندگی می کند که نگران آمدن قحطی باشد؟ تا کی باید ایران چوب ندانم کاری های بعضی ها را بخورد. شرایط امروز به جایی رسیده که هر لحظه باید منتظر یک اتفاق ناگوار باشیم.

ما می خواهیم با دنیا تعاملی سازنده برقرار کنیم. این خواسته، خواسته زیادی است؟

ما می خواهیم درهای جهان را به روی خود ببندیم و برنج و گندم بخوریم؟

این آن زندگی بود که برای ایرانی ها نوید داده شده بود؟ باید پذیرفت که امروز ما جز راه دیپلماسی و مذاکره هیچ راه دیگری نداریم.

نیما بصیری عضو مجلس ارتجاع ۹ تیر

جناب رئیس جمهور و رئیس سازمان برنامه و بودجه! می‌فرمایید مردم اعتماد کنند و ارز و سکه‌های خود را بازگردانند؛

اما واقعیت این است که همانگونه که مردم در زلزله سرپل ذهاب اعتماد نکردند و حاضر نشدند کالاها را به مسئولان مربوطه بسپارند وخودشان کمک‌ها را به مقصد رساندند،

ارز و سکه خود را هم باز نخواهند گرداند؛ چراکه اعتماد مردم از بین رفته و به بیان بهتر، نابود شده است.

محمدرضا تابش عضو مجلس ارتجاع ۹ تیر

کشور در وضعیت خاصی قرار گرفته است و در جلسه غیرعلنی هم مطرح کردم که دلیل این شرایط تنها مسایل اقتصادی نیست بلکه مسایل سیاسی هم دخیل است.

رئیس‌جمهور نمی‌خواهد بخشی از دلایلی را که موجب ایجاد شرایط کنونی در کشور شده عنوان کند و یا نمی‌تواند بگوید و کتمان می‌کند ولی رقبا هم باید توجه داشته باشند که ما همه در یک کشتی قرار گرفته‌ایم و هر رئیس‌جمهوری هم که در این شرایط بیاید بهتر از آقای روحانی نمی‌تواند عمل کند.

هرکسی بجز آقای روحانی بیاید در این شرایط بهتر از این نمی‌تواند کشور را اداره کند و تنها ممکن است مقطعی با زور و دهان مردم را بستن چند صباحی کشور را در یک مدار دیگری قرار دهد.