گزارش خبری:  از ادعای «اقتدار» تا «شکست» « نمایش»-۲۰ شهریور۱۳۹۷

اندازه متن
Aa Aa

گزارش خبری-از ادعای «اقتدار» تا «شکست» « نمایش»-۲۰ شهریور۱۳۹۷

روز شانزدهم شهریور روسای جمهورکشورهای ترکیه و روسیه به تهران آمدند تا به نوشتة رسانه‌های حکومتی در مورد حمایت از دیکتاتور سوریه و حمله به ادلب هماهنگ شوند.

همزمان روز جمعه شورای امنیت سازمان ملل تشکیل جلسه داد و اعضای این شورا به غیر از روسیه به اتفاق دبیرکل ملل متحد و کشورهای اروپایی و کانادا نسبت به این حمله هشدار دادند.

سازمانهای حقوق بشری مثل عفو بین الملل نسبت به این حمله و عواقب آن هشدار دادند.

کمیسیون امنیت شورای ملی مقاومت ایران هم با جزییات طرح رژیم را فاش کرد. مقاومت ایران از شورای امنیت ملل متحد و کشورهای عضو خواست از جنگ افروزی رژیم آخوندی در ادلب که به یک فاجعه انسانی منجر خواهد شد جلوگیری کنند.

اما رژیم درمانده و غرقه در بحران رژیم تلاش کرد از نمد برگزاری این اجلاس در تهران کلاهی برای خودش دست و پا کند و به نیروهای در حال ریزش داخلی و برون مرزیش روحیه بدهد. گزارش کوتاهی در این باره:

رسانه های حکومتی در روز ۱۷شهریور با آب و تاب از حضور روسای جمهور ترکیه و روسیه در تهران خبر دادند. کیهان خامنه ای با درج عکسهای خامنه ای و پوتین وتیتر« آمریکا یک خطر برای بشریت است می توان آنرا مهار کرد» تلاش کرد نقشة قتل‌عام در ادلب را لاپوشانی کند.

یک روزنامه باند خامنه ای موسوم به «صدای اصلاحات نوشت:

«ریش سفیدی ایران برای صلح منطقه، دنیا اقتدار ایران را دید» روزنامة شرق از باند روحانی نیز با تیتر« دیدار پوتین و اردوغان با رهبری، گره گشایی در غیاب آمریکا» به این اجلاس آب و تاب داد.
این دود و دمهای حکومتی در حالی است که در همان روز 16 شهریور بلافاصله بعداز پایان این اجلاس رویتر گزارش داد:

«روسیه ترکیه و ایران دررسیدن به توافق آتش بس برای ادلب سوریه، شکست خوردند».

و به فاصله کمی همین واقعیت از میان رسانه های حکومتی بیرون زد.

روزنامة حکومتی همدلی نوشت

« ایران، ترکیه و روسیه بر سر مقابله با تروریست های ادلب در نهایت به نتیجة مشخصی نرسیدند».

افشار سلیمانی سفیر سابق رژیم در جمهوری آذربایجان

در مورد ادعای نقش تعیین کننده این اجلاس نوشت « دور از ذهن است که اجلاس تهران آخرین محل ممکن برای بررسی‌های نهایی » باشد.

وی خاطر نشان کرد «نباید این موضوع را فراموش کرد که به طور قطع مسائلی پشت پرده وجود دارد که برای رسانه‌ها و افکار عمومی روشن نمی‌شود».

این موضوع از آن حیث مورد توجه و اهمیت قرار دارد که تصمیمات ژنو، آمریکا و اتحادیه اروپا نیز اهمیتی جدی داشته و در تصمیم‌گیری نهایی به طور قطع دخیل خواهد بود».

روزنامة حکومتی جهان صنعت نیز در مطلب خود با عنوان« چشم انداز نشست تهران» ادعاهای سایر منابع حکومتی در مورد اتحاد سه کشور و به خصوص همسویی پوتین با رژیم را به چالش کشید و نوشت

« بغرنج بودن حضور روسیه آنجاست که او با چراغ سبزهای تل‌آویو اجازه داده زمینه برای خروج ایران از جنوب سوریه فراهم شود». این مقاله تلویحاً خاطرنشان می‌کند که «پوتین و نتانیاهو در مورد بیرون رفتن نیروهای رژیم از سوریه همداستانند.

سایت حکومتی دیپلماسی ایرانی با عنوان «از نشست سه جانبه تهران توقع زیادی نداشته باشیم» به نقل از یک کارشناس حکومتی این نشست را : «یک شو سیاسی و دورهمی دیپلماتیک» ارزیابی کرد و افزود «اختلاف نظرات سران سه کشور در خصوص راه حل سوریه سبب شده است تا نتوان به یک راهکار واحد در این رابطه رسید».

سایت حکومتی دیپلماسی ایرانی با اشاره به بی‌خاصیتی این اجلاس نوشت: « به نظر می رسد که مسکو علاقه دارد اگر تصمیم مهم و راهکاری عملیاتی قرار است از دل این نشست ها بیرون بیاید، این اتفاقات مهم دیپلماتیک در خاک روسیه باشد».

به این ترتیب به‌رغم آن دود و دم اولیه، این اجلاس سه‌جانبه هیچ دستاوردی جز چند عکس یادگاری دستاوردی برای رژیم نداشته است.