خودمختاری-طرح شورای ملی مقاومت- قسمت سوم

اندازه متن
Aa Aa

طرح شورای ملی مقاومت  برای خودمحتاری کردستان ایران – ۱۳ آبان ۱۳۹۷

قسمت سوم – راه حل ملی و انقلابی در برابر راه حل ارتجاعی خمینی

 

خودمختاری-قسمت سوم- ۱۳ آبان ۱۳۹۷

 

‌ سلام به شما هموطنان گرامي! با سومین برنامه از برنامه بررسی طرح  شوراي ملي مقاومت در باره خودمختاری کردستان ايران در خدمت تان  هستیم.

در برنامة قبلي به درگیری های کردستان پس از انقلاب ضد سلطنتی اشاره كرديم و دیدیم که چگونه خمینی با فتوا و حكم خودش و سخنراني هاي هيستريك بر طبل جنگ و سرکوب در کردستان می کوبيد و در نقطة مقابل چگونه مجاهدین به دفاع از حقوق ملیت ها و به ویژه حقوق مردم کردستان می پرداختند و با ارائة طرح های مشخص، سیاست سرکوب خمینی رو به چالش می کشیدند و حالا ادامة ماجرا از پاييز 1358. 

درگیریها و سرکوب خونین در کردستان در تابستان و پاييز 1358 ادامه داشت . راه حل خمینی ، ادامة جنگ و سرکوب نظامی بود تا کردها از حقوق خودشون صرف نظر کنند و در نقطة مقابل مجاهدین خواهان آتش بس و راه حل سیاسی و به رسميت شناختن حقوق مردم كردستان ايران بودند.

راه حل سیاسی تنها شیوه حل مساله کردستان8- 580807

نشریة مجاهد شمارة ۸  – ۷ آبان ۱۳۵۸

مساله کردستان یک مساله ملی ست وبنابر ماهیت آن، جنگ و کشتار از نظرما محکوم است وچنانچه دولت نیز قصد پیشقدمی در حل مساله رادارد درقدم اول باید آتش بس فوری داده وکشتار را محکوم نموده و از طرف خود متخلفین را بشدید ترین وجهی تنبیه نماید.

تنها دراین صورت میتوان جنگ افروزان منطقه کردستان را به مردم شناساند.

 طفره رفتن ازاین گام اولیه و ابتدائی چیزی راروشن نمیکند جز اینکه دولت هنوز به راه حل نظامی چشم امید دوخته و بنا بر این پیش بینی آینده از نظرما چندان مشکل نیست.

بنظرما موفقیت چندانی برای سفر سه وزیر نمیتوان تصور کرد و فقط درصورت تغییر مشی دولت و اعلام صریح اینکه راه حل سیاسی تنها راه حل مساله و بالمال موفقیت اقدامات است میتوان به پایان جنگ امید بست. سرزمین بخون طپیده کردستان را چیزی جز یک راه حل سیاسی به آرامش باز نمیگرداند

بايد يادآوري كرد كه در آنزمان هنوز شوراي ملي مقاومت و طرح خودمختاري وجود نداشت .به همين دليل ما پيشينه ها را در موضع گيري هاي مجاهدين كه بعدا تشكيل دهندة شوراي ملي مقاومت شدند ، جستجو ميكنيم،آنهم در شرايطي كه خمینی و کارگزارانش بر طبل سرکوب در کردستان می کوبیدند و هموطنان كرد رو ضد انقلاب معرفی می کردند.

واقعيت اين بود كه ارتجاع حاكم با ايدئولوژي خميني ، در حل مسائل اجتماعي و سياسي ، پاسخي جز سركوب و قهقرا نداشت .در ايدئولوژي و نظرگاه ارتجاع جايي براي احقاق حقوق مردم ، جايي براي دموكراسي و آزادي، و جايي براي خود مختاري و اداره امور داخلي وجود نداشت ونميتواند وجود داشته باشد .

اما در مقابل خميني و ارتجاع خميني تحت نام اسلام ، مجاهدين حرف ديگري داشتند: راه حل ملي و انقلابي

گفتگو با موسی خیابانی_چه کسی در کردستان پیروزمیشود؟ ـ 9 ـ 580814

زیرنویس: نشریة مجاهد شمارة ۹  – ۱۴ آبان ۱۳۵۸

مصاحبه برادر مجاهد موسی خیابانی

ما در باره مسأله ملیتها ونحوة حل آن نقطه نظرهای روشنی داریم،که آنها را از همان ابتدا یعنی از فردای پیروزی قیام خونین خلقمان اعلام کرده ا یم.

ما همزمان با وقایع گنبد هشدار داده، و بعد از آنهم درموارد و مناسبتهای مختلف با پیش بینی وقایع احتمالی اعلام خطرکرده و راه حلهای اصولی و صحیح مسائل را که بنظرمان میرسیده، عرضه کرده ایم که البته مورد توجه قرار نگرفته است.

متأسفانه ما در ماههای اخیر شاهد وقایع خونین کردستان هستیم،که در زمینة همان مساله ملیتها اتفاق افتاده است، و نشانه برخوردهای نادرست وغیر اصولی وناتوانی درحل صحیح مساله است،

-بنظرما مساله ملیتها یک راه حل اسا سی و اصولی دارد،که البته راهی است کاملاً شناخته شده .وهیچ چیز عجیب و غریبی هم نیست.وآن عبارتست از ”برسمیت شناختن اصل حق تعیین سرنوشت وادارة امور داخلی،در چهارچوب وحدت وتمامیت ارضی خدشه ناپذیر کشور“.البته روشن است که این یک راه حل انقلابی است و اینکه چه کسی بتواند ازعهدة آن بر آید مطلب دیگری است.

و  اين هم پيام فوري مجاهدين به مجلس خبرگان خميني در تاريخ 23 آبان 1358 يعني 17-18 روز قبل از رفراندوم قانون اساسي ولايت فقيه كه مجاهدين آنرا تحريم كردند

 

تلگراف فوری به‌مجلس خبرگان

نسل مشتاق و به‌خون نشستة ما، حتی با صرف‌نظر کردن از نحوة انتخاب و ترکیب گروهی خبرگان و پایان یافتن مدت وکالت قانونی آنها در رأس یک ماه، باز هم از دادن رأی مثبت به‌مصوبات کنونی آنها معذور است.

 

کردن از نحوة انتخابات و ترکیب گروهی آقایان و طول مدت قانونی وکالتشان (یک‌ماه)، چنانچه موارد زیر در فصل قانون مراعات نگردد، از دادن رأی مثبت معذور است:

  • محدود نمودن حقوق مالکیت و تصرف، در چارچوب قرآنی و مکتبی «کار»
  • منوط نمودن بهره‌وری از زمین و محصول، به‌کسی که بر روی آن «کار» کرده است.
  • تصریح حاکمیت مردم که جملگی خلیفه و جانشین خدا در زمینند و ارادة خود را تنها از طریق یک مجلس و یک قانون واحد انقلابی و اسلامی بیان می‌کنند
  • اداره و تصدی کلیة امور کشور از طریق شوراهای واقعی
  • اعادة حقوق همة ملیت‌ها و اقدام مبنی بر تعیین سرنوشت و ادارة‌کلیة امور داخلی‌شان در چارچوب تمامیت ارضی خدشه ناپذیر کشور
  • تضمین آزادی همة احزار و گروهها تا مرز قیام مسلحانه که تنها معنی واقعیت کلمة چند پهلوی «توطئه» است.

 

مي بينيم كه مجاهدين از ابتدا گفتند كه به قانون اساسي ولايت فقيه رأي نميدهند مگر قانوني كه حاكميت مردم(و نه حاكميت و ولايت آخوند) در آن تصريح شده باشد.همچنين « اعاده حقوق همه مليتها و اقوام مبتني بر تعيين سرنوشت و اداره كليه امور داخلي شان در چارچوب تماميت ارضي خدشه ناپذير كشور »

و نيز «تضمين آزادي همه احزاب و گروهها تا مرز قيام مسلحانه» به جاي كلمه چند پهلوي توطئه كه در فرهنگ و قوانين شيخ و شاه رايج بود.

اما خمینی در ۲۶ آبان 1358 يعني دو هفته قبل از رفراندوم قانون اساسي ولايت فقيه دجالانه به كردستان روي خوش نشان داد و در حكمي كه صادر كرد از هيأت ويژه دولت در مورد كردستان خواست به مذاكره بپردازند تا آرامش و رفاه برقرار شود…

 اما آیا هیچ گفتگويي انجام شد؟! پاسخ روشنه؛ نه! چنین مذاکراتی هیچ وقت محقق نشد. اما اجازه بدین حكم خميني رو ببینیم.

 فرمان خمینی – ۲۶ آبان ۵۸

خمینی:  از هیأت ویژه می خواهم که به مذاکرات خود با کمال حسن نیت ادامه دهند و با شخصیت های مذهبی و سیاسی و ملی و سایر قشرها تماس بگیرند تا تأمین خواسته های آنان که خواست ما نیز هست به طور دلخواه بشود و آرامش و امن که از بزرگترین نعمت های الهی است در منطقه برقرار گردد و شما برادران کرد در کنار سایر برادران به طور رفاه و آسایش زندگی نموده و طمع اجانب برای همیشه از کشورمان قطع شود.

تاریخ گواهه که حكم خمینی فقط و فقط جنبة تبلیغاتی داشت و هیچ وقت مذاکراتی انجام نشد. و البته مجاهدین بارها و بارها به همین فرمان تبلیغاتی خمینی استناد کردند و صداقت آخوندها رو به چالش کشیدند و خواهان پایان درگیریهای کردستان و گفتگو با احزاب و گروههاي کردستان برای پایان درگیری ها و رسیدن به راه حلی اصولی شدند. نگاهی بندازیم به نشریة مجاهد شمارة ۱۴.  

در باره کردستان ـ مجاهد 14 ـ 580919

 نشریه مجاهد شمارة ۱۴  – ۱۹ آذر ۱۳۵۸

مردم را آزاد بگذاریدکه انتخابشان را بکنند و وقتی چنین انتخاب آزادی صورت گرفت دیگر اشکالتراشی نکنید و با طرف مقابلتان به گفتگو نشسته و اختیارات مقتضی را به او بدهید زیرا از دوحال خارج نیست:

1-یا نمایندگان و رهبری مزبور شایسته است که فبها…

2-و یا شایسته نیست که به هرحال جبر تاریخ است و باید لااقل برای یک دوره به آن تن داد. چرا که مردمی که به آن رهبری یا حزب یا شخصیت ابراز اعتماد کردهاند خودشان بایستی درعمل به نتیجه مورد نظر برسند البته ما مطمئن هستیم که این مطالب آنقدر ساده و پیشپا افتاده است که جای هیچ اماّ و اگر ندارد.

بنابراین ما اعلام میکنیم که:

خوداری از مذاکره با رهبران و احزاب مورد اعتماد مردم در کردستان (که ازطریق یک نظرپرسی آزاد نیز قابل تحقیق بیشتر است) در واقع چیزی جزاعلام جنگ مجدد در منطقه نیست. و علیهذا پس از تمرکز قدرتهای تصمیمگیری واجرائی در شورای انقلاب دیگر تا آنجا که به دولت مرکزی مربوط میشود هیچ بهانه ای در این رابطه برای جنگ افروزی نباید پذیرفته شود.

 صفحه 5نشریه مجاهد شماره 13

رفراندوم قانون اساسي ولايت فقيه در روزهاي 11 و 12 آذر 1358 به اجرا گذاشته شد و بعدش هم اعلام كردند 99،5 درصد شركت كنندگان رأي مثبت داده اند و تصويب شد!

اين در شرايطي بود كه از يك ماه قبل خميني فضاي سياسي را با گروگانگيري در سفارت آمريكا قبضه كرده بود. هدف چنانكه بعدها مهره هاي رژيم به زبانهاي مختلف بيان كردند از يك طرف در كرنر گذاشتن و به حاشيه راندن مجاهدين بود و از طرف ديگر ليبرال زدايي از ملغمه ليبرال-ارتجاعي حاكميت در آن روزگار …

به عنوان مثال، موسوي اردبيلي، قاضي القضات خميني در آبان 1364 در سالگرد گروگانگيري گفت: گروگانگيري باعث سقوط دولت موقت بازرگان، انزواي ليبرالها و شكست مجاهدين شد.  و به همين خاطر خميني آن را انقلابي بزرگتر از انقلاب اول عنوان كرد.

همچنين در 10 آبان 1379 پاسدار سرتيپ سيف اللهي فرمانده ستاد نصر در امور عراق و مشاور خامنه اي همانطور كه در خبرگزاري جمهوري اسلامي هم آمده، گفت : اولين فايده گرفتن سفارت آمريكا و گروگانگيري در رابطه با امنيت نظام اين بود كه در شرايطي شكل گرفت كه مجاهدين سعي مي كردند مباني انقلاب اسلامي را تخريب كنند.

بله، داشتيم مي گفتيم كه خميني فضاي سياسي را با گروگانگيري يك ماه قبل از رفراندوم قانون اساسي ولايت فقيه قبضه كرده بود اما مجاهدين جا نزدند و در كمال شجاعت به وظيفه ايدئولوژيك و تاريخي خودشان در تحريم رفراندوم ولايت فقيه عمل كردند.

درست روز بعد از پايان رفراندوم يعني در روز 13 آذر ، پيشنهاد تشكيل شوراي ملي صلح كردستان را براي آتش بس و گفتگو با احزاب و شخصيت هاي مورد اعتماد مردم كردستان ايران ارائه دادند هر چند كه گوش خميني بهيچوجه بدهكار نبود. 

 صفحه اول مجاهد 19 آذر1358

 

سپس در ديماه 1358 رسيديم به اولين انتخابات رياست جمهوري بعد از انقلاب ضد سلطنتي كه مسعود رجوي در آن كانديد شده بود.  در اين انتخابات كردستان و گروههاي سياسي آن يكپارچه از او حمايت كردند، و اعلام كردند به كانديداي مجاهدين رأي خواهند داد.

 مجاهد25دی 1358- صفحه اول و10

مسعود رجوي  طي سخناني در گردهمايي انتخاباتي در دانشگاه تهران بر روي آزادي به عنوان جوهر و مفهوم حركت تاريخ تاكيد كرد و گفت فلسفه هر انقلاب عروج بر قله هاي آزاديست

  مجاهد25دی 1358- صفحه 8

نكته ديگه در اين سخنراني باز هم تاكيد بر راه حل ملي و انقلابي و « تامين حقوق مليت ها و آزادي آنان از ستم مضاعف است. به همه مردم ما ستم مي شد، اما اين ستم وقتي كه به هموطنان كرد يا به بلوچ و تركمن و عرب مان مي رسيد ، مضاعف ميشد. از سرمايه گذاريها در آنجا خبري نيست، از پيشرفت در آنجا خبري نيست…

مسائل ملي ما يك واقعيت هستند و جز به شيوه انقلابي قادر به حل آنها نخواهيم بود..».

اما خميني كانديداتوري مسعود رجوي را برنتابيد و چند روز بعد او را با يك فتوا به خاطر راي ندادن به قانون اساسي ولايت فقيه و پايبندي به حاكميت مردم حذف كرد.

روزنامة اطلاعات – ۳۰دی۱۳۵۸    مسعود رجوی از دور مبارزات خارج شد – خمینی:‌ «کسانی که به‌قانون اساسی رأی مثبت نداده‌اند حق ندارند رئیس جمهور شوند»

هموطنان عزيز، در برنامة امروز گوشه های دیگري از جنگ طلبی خمینی و کشتار اون در کردستان رو مرور کردیم. همچنین طرح های مجاهدین برای اعادة حقوق مردم کردستان و اقبال احزاب و گروه های مختلف کردی از برادر مسعود را در آن زمان از نظر گذروندیم.

تا قسمت بعدي برنامه ، همه شمارا به خداي بزرگ مي سپاريم

قسمت اول

قسمت دوم

قسمت چهارم

 قسمت پنجم