خودمختاری- حقوق ملیت ها-قسمت چهارم

اندازه متن
Aa Aa

خودمختاری- حقوق ملیت ها- قسمت چهارم- ۱۵ آبان ۱۳۹۷

خودمختاری-قسمت چهارم- ۱۵ آبان ۱۳۹۷

قسمت چهارم- حقوق مليت ها

با سلام و درود به شما بينندگان سيماي آزادي ! با چهارمین قسمت اين برنامه در خدمت شما هستیم.

در قسمت هاي قبلي اين برنامه دیدیم که خمینی و پاسدارانش، جنگ افروزان اصلی در صحنة کردستان بودن. همچنین به مرور طرح ها و بیانیه ها و مواضع وپيشنهادات مجاهدین را با هم شنيديم که بر رفع ستم مضاعف و حق خودمختاري در چارچوب تماميت ارضي ايران تاکید داشتند.

در ادامه، دیدیم که مجاهدین برغم حذف شدن از انتخابات ریاست جمهوری از پای ننشستن و باز هم به دفاع از حقوق ملیت ها  پرداختند.

در ادامه همين مطلب، بايد اشاره اي هم به انتخابات اولين دوره مجلس شوراي ملي بكنيم . برادر مسعود در اولين انتخابات مجلس شوراي ملي بعد از انقلاب ضد سلطنتي كه هنوز خميني اسم آن را به مجلس شوراي اسلامي تغيير نداده بود، شركت كرد و باز هم به دفاع از

نشریه مجاهد فوق العاده شمارة ۲ – 5 اسفند 1358

– حق حاکمیت مردم و تصدی تمام امور کشور بوسیله شوراهای واقعی پرداخت

و-اعاده حقوق ملیت‌ها و حق خودمختاری و گفت: ما این‌ها را خواستیم ، مگر چیزی غیر از این خواستیم؟

اين همان انتخاباتي است كه رژيم بعد از همه تقلبات خودش براي مسعود رجوي از تهران بيش از 531 هزار رأي اعلام كرد اما نه برادر مسعود و نه هيچ يك از مجاهدين در سراسر كشور به مجلس راه نيافت هر چند كه رژيم آنها را به لحاظ آراء در رده دوم بعد از حزب خميني يعني حزب حاكم جمهوري اسلامي اعلام كرد.

اما کردستان همچنان ناآرام بود و کشتار پاسداران خمینی در اونجا ادامه داشت. نمونة اون کشتار مردم ستمدیدة روستای قلاتان در ايام نوروز 1359 بود. مجاهدین این کشتار رو محکوم کردند و خواهان معرفی و مجازات عوامل این کشتار شدند.

سازمان ـ تسلیت و سوال از مسئولین در ارتباطات با کشتارهای اخیر کردستان ـ 29 ـ 590110

نشریه مجاهد شمارة ۲۹  – 10 فروردین 1359

طبق اخبار واصله بار دیگر دستهای توطئهگر و آتش افروز، عدهای از مردم زحمتکش و ستمدیدهی کردستان را در روستای ”قلاتان“ به خاک و خون کشیدهاند.

سازمان مجاهدین خلق ایران ضمن عرض تسلیت به تمام خلق ایران و به ویژه خواهران وبرادران عزیزمان در کردستان از مقامات مسئول میخواهد که عوامل دستاندرکار این فاجعه ملی هرچه سریعتر معرفی و مجازات شوند.

پاسداران خمینی همیشه تلاش می کردن که کردها رو مسبب درگیری ها و کشتار ها نشون بدن. خب البته اون روزها تکنولوژی ارتباطی امروز وجود نداشت تا از تک به تک صحنه ها عکس و فیلم تهیه بشه تا دروغهای پاسداران خمینی برملا بشه. اون روزها اعلامیه ها و اطلاعیه های احزاب و گروههای سیاسی این هدف رو برآورده می کرد.

:مونه ای از اون، اعلامیة کردهای مقیم مرکز در رابطه با حوادث کردستان در اوایل سال پنجاه و نه.

 

نشریه مجاهد شمارة ۵۳  – 10 اردیبهشت1359

اعلامیة کردهای مقیم مرکز در بارة حوادث اخیرکردستان ـ 53 ـ 590210

اعلامیه کردهای مقیم مرکز در باره حوادث اخیر کردستان

جمعیت کردهای مقیم مرکز با احساس مسئولیت نسبت به آینده مردم کردستان و سرتاسر ایران لازم میداند شما را در جریان وقایع روزهای اخیر سقر و سنندج قرار دهد. به شهادت روزنامههایی که هرروزه به دست هموطنان ارجمند میرسد خلق کردبارها و بارها اعلام کرده است که مشکل کردستان راه حل نظامی ندارد وآماده است تا در هر لحظه ومکان با نمایندگان حکومت جمهوری اسلامی به بحث و گفتگو بنشیند و به جای استفاده از وسایل کشتار انسان، از طریق عقل ومنطق مشکل کردستان را حل نماید. متاسفانه سران ارتش و سپاه پاسداران و کسانی که منطقی جزاستفاده از سلاحهای مخرب و نابودی انسانها نمیشناسند، به منظور مشتعل ساختن نائرةجنگی حقایق را تحریف نموده و مینمایند.

مردم شرافتمند ایران، خلق کرد بارها ثابت کرده است که نه جنگ افروز است و نه تجزیهطلب. خواست این خلق، مشروع و منطقی است ودر چهارچوب مقررات قابل تحقق میباشد

بله، تنها کسی که جنگ میخواست خمینی بود. خمینی با علم کردن و به بهانة تجزیه طلبی تلاش میکرد مردم کردستان رو سرکوب کنه. مردمی که تحت ستم مضاعف بودن و هنوز هم هستن. راستی گفتیم تجزیه طلبی. این بهانه این روزها هم شنیده میشه و هر گاه ملیت های ایرانی حق و حقوق خودشون رو ميخوان به بهانه تجزیه طلبی به سرکوب اونها می پردازن.

 

حالا اجازه بدین در ادامه سركوب و خونريزي در كردستان، به سال 60 برويم و نگاهی بکنیم به فریاد تظلم و دادخواهی که در اون زمان در نامة سرگشادة کمیتة مرکزی حزب دموکرات کردستان، منعکس شده.

 

نامة سرگشاده کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان 118 600210

نشریه مجاهد شمارة 118  – 10 اردیبهشت 1360

شما آقای رئیس‌جمهور، شما نمایندگان مجلس شورای اسلامی، شما سازمان های ملی و دمکراتیک، نمایندگان خود را به کردستان بفرستید تا به چشم خود ببینند که در اینجا، مسئله گروهک‌ها نیست، در اینجا ملیت یکپارچه به پا خواسته است که از شرافت و آزادی و موجودیت خود دفاع می‌کند و به ‌هیچ ‌وجه حاضر نیست در برابر ستم و استبداد سر تسلیم فرود بیاورد. شما هم هم‌وطنان گرامی به خود آیید و گریبان گردانندگان جمهوری اسلامی را محکم بچسبید، از آن‌ها بخواهید تا برای شما توضیح دهند که چه کسی این جنگ را به راه انداخته و ادامة آن به سود چه کسی است؟...

از آقایان گردانندگان جمهوری اسلامی بپرسید تاکنون چند نفر سرباز و پاسدار در کردستان کشته‌شده و چند میلیارد تومان خرج لشکرکشی علیه مردم کردستان گردیده است؟ سؤال کنید و پاسخ صریح بخواهید!

 

:‌در بهار سال ۶۰ روزهاي پر التهابي داشتيم. خمینی روز به روز بر سرکوبش می افزود و شکاف های حاکمیتش رو می بست تا اینکه روز ۳۰ خرداد فرا رسید. در سی ام خرداد سال ۱۳۶۰ مجاهدین تظاهرات ۵۰۰ هزار نفره ای در خیابونهای تهران ترتیب دادن تا با خمینی اتمام حجت کنن اما پاسخ خمینی به این تظاهرات مسالمت آمیز گلوله بود و بس. این بار مردم نه در کردستان بلکه در خود تهران به خاک و خون کشیده می شدن و به این ترتیب آخرین قطرات آزادی از بین رفت و دیگه نمی شد در کادر مبارزات مسالمت آمیز به اعادة حقوق مردم پرداخت.

يك ماه بعد از ۳۰ خرداد، شوراي ملي مقاومت ايران در سی ام تیر سال 1360 تشكيل شد.

برنامه شورا و دولت موقت در 5 مهر 1360 به امضاي مسعود رجوي منتشر شد

صفحه 43 مجلد اول (برنامه شوراي ملي مقاومت)

بود :

از صفحه 32 مجلد اول (برنامه شوراي ملي مقاومت) نشان ميدهيم و گوينده قرائت ميكند 

حقوق مليت‌ها

بديهي است‌كه پايداري تماميت ارضي ووحدت ملي اين ميهن دقيقا دررابطه با احقاق حقوق حقه‌ي تمامي عناصر وبخشهاي تشكيل دهنده‌ي آنست . باين ترتيب خودمختاري داخلي به مفهوم رفع ستم مضاعف ازهمه‌ي شاخه‌ها و تنوعات ملي وطنمان وتامين جميع حقوق وآزاديهاي فرهنگي واجتماعي وسياسي براي‌آنها درچارچوب وحدت، حاكميت ويكپارچگي تجزيه ناپذيركشورضرورت جدي دارد .

 

قبل از تصويب طرح خودمختاري كردستان ايران  توسط شوراي ملي مقاومت، مسعود رجوي بطور جداگانه از موضع مسئول اول سازمان مجاهدين خلق ايران در آن زمان در پيام خود بمناسبت آغاز نوزدهمين سال تأسيس سازمان در نيمه شهريور 1362 كه در نشريه مجاهد شماره ۱۶۸ مورخ ۱۷شهريور 1362 درج شده ، پيرامون نقطه نظر و اعتقاد اصولي مجاهدين و هم چنين مواد برنامه شورا و دولت موقت اعلام كرده بود:

 

از آنجا كه شوراي ملي مقاومت (به مثابه‌ي تنها آلترناتيو دمكراتيك) تنها نيروي نظامي، سياسي و اجتماعي متشكل و گسترده است كه در برنامه‌ و مصوبات خود صريحا خودمختاري كردستان به معني رفع ستم مضاعف از هموطنان محروممان در آن سامان را در كادر تماميت ارضي خدشه‌ناپذير ايران برسميت شناخته است، خميني تلاش مي‌كند تا هموطنان كرد ما را از احقاق حقوق حقه‌ي خود در ايران دمكراتيك نيز نااميد نموده و اراده‌ي رزمنده‌ي مقاومت در آنان را تضعيف كند. همان خميني كه تاكنون پيوسته تلاش كرده و مي‌كند تا با مشتبه ساختن امر بر ساير مردم ايران، “خودمختاري” را دقيقا معادل “تجزيه‌طلبي” جلوه دهد. به اين ترتيب خميني همان سياست سركوبگرانه، حق كشانه و ضدمردمي را ادامه مي‌دهد كه بالمآل براي هموطنان ستمزده‌ي ما در كردستان پيامي جز اين در بر ندارد كه: يا تسليم به شرايط موجود و گردن نهادن به سلطه‌ي جبارانه‌ي خميني و يا تجزيه! پس رژيم خميني با همه‌ي منويات خبيثي كه در پس كلمات ناپاك رئيس مجلس ارتجاع بر عليه مردم كردستان و سراسر ايران و بر عليه شوراي ملي مقاومت و مجاهدين خلق ايران نهفته است، قبل از هرچيز تخطئه‌ي مقاومت و تحكيم حكومت و سلطه‌ي پليد خود را در نظر دارد. بنابراين به منظور اطلاع افكار عمومي سراسري، و بويژه به خاطر مطمئن ساختن هموطنان ستمزده‌ي خود در كردستان از نتايج مقاومت عادلانه‌شان در قبال رژيم ضدبشري خميني مبني بر رفع ستم مضاعف و لغو هرگونه تبعيض ميان كرد و فارس، ضمن تاكيد بر اين نقطه نظر عقيدتي مجاهدين كه در اصول، هر خلق و مردم و ملت و مليتي حق دارد – سرنوشت خود را به تمام و كمال رأسا تعيين كند، سر خط نقطه‌نظرهاي مجاهدين در اين باره كه رهنمون عمل ما در مرحله‌ي تاريخي كنوني است مختصرا به استحضار مي‌رسانم:

1-در ميان توده‌ي مردم كردستان ايران هيچ گرايش يا تمايل تجزيه‌طلبانه‌ي جدي و موثري وجود ندارد و براساس تحقيقات و برخوردها و شواهد بسيار اين مردم دلير و زحمتكش و غيور همچون ساير مردم ايران هيچ تمايلي به جدائي از ميهن خود ندارند.

2-مبرم‌ترين خواسته‌ي سياسي مردم مقاوم كردستان برسميت شناختن حق خودمختاري ايشان در چارچوب تماميت ارضي ايران است. كه طبعا از عهده‌ي رژيم ارتجاعي خميني بر نمي‌آيد و تنها در توان جانشين (آلترناتيو) دمكراتيك – انقلابي يعني شوراي ملي مقاومت و دولت موقت جمهوري دمكراتيك اسلامي ايران است.

3-مفهوم اساسي خودمختاري، رفع ستم ملي و استثمار مضاعف مليت‌هاي تحت ستم و تامين كليه‌ي حقوق سياسي و اقتصادي و اجتماعي و فرهنگي آنها در چارچوب وحدت، حاكميت و يكپارچگي كشور است.

4- به استثناء امور مربوط به روابط خارجي (اعم از سياسي، اقتصادي و گمركي)، دفاع ملي،‌برنامه ريزي درازمدت اقتصادي، نظام پولي و مالي و الزامات مربوط به هماهنگي و يكپارچگي كلي نظام قضائي كشور كه در صلاحيت دولت مركزي است، اداره‌ي ساير امور منطقه‌ي خودمختار اعم از امور اداري، فرهنگي، اقتصادي، اجتماعي، سياسي و انتظامي، در صلاحيت شوراها و ارگان‌ها و مقامات منتخب مردم كردستان است كه با مراعات قانون اساسي نظام جمهوري جديد كشور عمل خواهند نمود.

5- نمايندگان مردم منطقه‌ي خودمختار كردستان مطابق اصول قانون اساسي نظام جمهوري آينده‌ي كشور، مانند نمايندگان همه‌ي بخش‌هاي ديگر ايران درمجلس قانونگزاري كشور و اداره‌ي امور دولت مركزي شركت خواهند نمود.

6- زبان كردي در كنار زبان فارسي در منطقه‌ي خودمختار به رسميت شناخته مي‌شود.

7- به منظور رفع عقب ماندگي اقتصادي و اجتماعي و فرهنگي و در جهت تلاش براي زدودن آثار ستم ملي، بايستي پس از كسر مخارج دولت مركزي وسرمايه‌گذاري‌هاي درازمدت سراسري، سهم سرانه‌ي ساكنان منطقه‌ي عقب‌افتاده‌ي كشور (منجمله كردستان) را در بودجه‌ي عمومي، بيشتر منظور نمود و يا بودجه‌ي فوق‌العاده‌اي را به اين منظور اختصاص داد.

8-كليه‌ي آزادي‌هاي دمكراتيك از قبيل آزادي مذهب و عقيده و بيان و مطبوعات، آزادي تشكيل احزاب و سازمان‌ها، اتحاديه‌هاي كارگري و دهقاني و انجمن‌هاي دمكراتيك بايستي در منطقه‌ي خودمختار تضمين شود. مردم كردستان در انتخاب شغل و محل اقامت كاملا آزادند و هيچگونه تبعيض جنسي (بين زن و مرد) و تبعيض مذهبي (ميان پيروان مذاهب مختلف) وجود نخواهد داشت.

لازم به تذكر نيست كه مواد فوق‌الذكر نقطه‌نظرهاي مورد قبول سازمان مجاهدين خلق ايران است. حال آنكه با وفاداري به طرز برخورد و اصول دمكراتيك، بديهيست از آنجا كه پس از سرنگوني رژيم خميني، تعيين شكل و محتواي نظام جمهوري آينده‌ي كشور بر عهده‌ي موسسان منتخب مردم سراسر ايران منجمله مردم كردستان است، تعيين حدود قانوني و قطعي صلاحيت دولت مركزي و صلاحيت ارگان‌هاي خودمختاري نيز بر عهده‌ي موسسان مي‌باشد. همچنين بنظر ما (مجاهدين) محدوده‌ي جغرافيائي منطقه‌ي خودمختاري كردستان ايران نيز اساسا از طريق نظر پرسي دمكراتيك از مردم محل تعيين ميشود.

ضمنا توجه مي‌دهم كه سرخط‌هائي كه فوقا بيان شد، اصول كلي هستند كه در مرحله‌ي اجرا مستلزم تشريح بيشتر و مصوبات مشخص است. اما بهرحال، هدف، رفع ستم مضاعف و همسو كردن ناسيوناليسم محلي كرد با ملي‌گرائي ترقيخواهانه‌ي عموم مردم ايران (منجمله هموطنان كردمان) در راستاي تكامل اقتصادي و اجتماعي و فرهنگي است كه بطور تاريخي امحاء همه‌ي تبعيضات جنسي، ملي، نژادي، طبقاتي را ايجاب مي‌كند.

هموطنان عزيز بينندگان گرامي سيماي آزادي، در حدي كه در اين برنامه مي گنجيد ما درقسمت چهارم سوابق رو به اختصار از ابتداي سال 59 تا شهريور 62 مرور كرديم . در برنامه بعد به متن و مفاد طرح شوراي ملي مقاومت براي خودمختاري مي پردازيم اما در همين جا واقعا بايد گفت كه حقوق مليت ها كه سرانجام در يك طرح يا يك قانون بيان مي شود، نگارش الفاظ با كلمات نغز نيست بلكه محصول رزم و رنج و خون در برابر سركوب ديكتاتوريهاي شاه و شيخ است . تا برنامه بعدي شما را به خداي بزرگ مي سپاريم.  

قسمت های قبلی برنامه را ازلینک های زیر دنبال کنید:

قسمت اول

قمست دوم

 قسمت سوم