میدان شهیاد یا میدان آزادی مقاله‌ای به قلم هاشم خواستار

اندازه متن
Aa Aa

میدان شهیاد یا میدان آزادی مقاله‌ای به قلم هاشم خواستار

هاشم خواستار نماینده معلمان آزاده ایران،

درمقاله یی با عنوان « میدان شهیاد یا میدان آزادی»

که روز ۱۷مرداد در کانال تلگرامی خود منتشر کرده، می نویسد:

به جرئت میگویم نام آزادی بر هر خیابان و میدان و کوی و برزنی که توسط هر رژیمی گذاشته شده باشد تا ابد باقی خواهد ماند،

چرا که مقدس تر از کلمه و واژه ی ازادی برای بشریت وجود ندارد.

نگاهی داریم به این مقاله:

هاشم خواستار می نویسد :

«با دزدیدن انقلاب و استقرار حکومت آخوندی ، کلیه ی این نام ها مطابق ذائقه ی حاکمان تغییرنام پیدا کرد.

درتهران، خیابان مصدق به ولیعصر و بیمارستان قلب شهید رضاییها به رجایی

و در مشهد خیابان شهید فاطمی به  بهشتی و بیمارستان مصدق به بیمارستان قائم ….تغییرنام پیدا کرد.

حکومت غاصب ، میدان آزادی در تهران و خیابان آزادی در مشهد را نتوانست تغییر نام دهد.

حکومت از خشم مردم ترسیده و برای حفظ ظاهر که در کشور آزادی هست،

نام میدان آزادی و خیابان آزادی در تهران و شهرستان ها را تغییر نداد».

آقای خواستاردر ادامه مطلب خود با با یاد آوری مبارزه تاریخی مردم ایران با شاه و شیخ، می نویسد:

بعد از انقلاب مشروطیت،

تمام پادشاهان کشور بخاطر ناسازگاری با ملت و یا همسو نبودن با جامعه ی جهانی در خارج و در تبعید مردند

و اتفاقا ملت ایران دوبار محمدرضا پهلوی را از ایران اخراج و تبعید کرد.

خمینی هم بخاطر قبول قطعنامه ی ۵۹۸ و شکست در جنگ ضد میهنی ایران و عراق ، دق مرگ شد.

ما ایرانی ها باید طینت و منش ورفتار و گفتارمان را آزادیخواه و دموکراسی خواه بار بیاوریم.

مشهد خیابانی دارد که در رژیم شاه ، عدل پهلوی و در جمهوری اسلامی به عدل خمینی تغییر نام پیدا کرد

هر زمان از این خیابان عبور میکنم با خود میگویم:

نام عدل این خیابان در حکومت آینده باقی خواهد ماند ولی در آینده ، عدل کی خواهد شد؟؟( مو مدونم ولی نموگم.)

مسلما ،عدل فردی خواهد شد که تلاش های بسیار بزرگ و شاخصی در آزادی ایران عزیز از زیر یوغ حکومت آخوندی کرده باشد.

به جرئت میگویم نام آزادی بر هر خیابان و میدان و کوی و برزنی که توسط هر رژیمی گذاشته شده باشد تا ابد باقی خواهد ماند،

چرا که مقدس تر از کلمه و واژه ی ازادی برای بشریت وجود ندارد

و امروز و فرداها، ملت ایران بیشتر از هر چیزی به آزادی احتیاج دارد».

هاشم خواستار مقاله خود را این چنین به پایان برده است :

«در تمام دنیا ، از جمله ایران و اروپا همیشه استبداد دو بال قدرت داشته است، یکی روحانیت و دیگری شاه. با نگاهی به میدان خمینی اصفهان ( پایتخت صفویان) کاخ شاه عباس را همچون نگینی در میان حجره های حوزه ی علمیه میبیند و درکنار رود خانه راین در المان باز قصر پادشاه را در کنار کلیسا می بینید. کشورهای اروپایی ابتدا کلیسا را از قدرت خلع و سپس قدرت را از پادشاه گرفتند( انگلیس) و یا از قدرت خلع کردند ( فرانسه) ، ولی ایرانیان ابتدا پادشاه را از قدرت خلع و اکنون نوبت روحانیت است که از قدرت خلع کنند»