سالگرد آزادی رئیس جمهور برگزیده مقاومت و خنثی شدن توطعه های استعماری ارتجاعی

اندازه متن
Aa Aa

سالگرد آزادی رئیس جمهور برگزیده مقاومت و خنثی شدن توطعه های استعماری ارتجاعی – ۱۲ تیر ۹۹

آزادی رئیس جمهور بر گزیده مقاومت و خنثی شدن توطعه های استعماری ارتجاعی

شاعر بزرگ میهن ما احمد شاملو زمانی نوشت آه اگر آزادی سرودی می خواند،

کوچک همچون گلوگاه پرنده ای هیچ کجا دیواری فرو ریخته بر جای نمی ماند .

و هم اکنون بیش از چهار دهه است که ایران ما منتظر سرود ان گلوگاه آزادی است .

و نزدیک به ۴۰ سال است که غافله مقاومت بدنبال آزادی بر غفای آزادی می تازد و پیش می رود ،

تا روزی که سر فراز و پیروز پرچم های آزادی را در همه جای ایران بر افرازد،

و امروز سالروز جشن یکی از همین پیروزی هاست بله امروز سالروز بازگشت پیروز مندانه،

خانم مریم رجوی است یاز گشت از اسارت در جریان توطعه ۱۷ ژوئن ۱۳۸۲ یا سال ۲۰۰۳ میلادی .

ژوئیه از زبان رهبر مقاومت:

«۳ژوئیه لحظه‌یی از شکوهمند‌ترین لحظه‌های تاریخ مقاومت مردم ایران در برابر رژیم آخوندی است.

لحظه‌یی که تار‌و‌پود، بود‌و‌نبود و عطش سوزان ایران و ایرانی برای آزادی را در انظار جهانیان به ‌نمایش گذاشت».

بله در روز ۳ژوئیه این آزادی بود که از اسارت آزاد شد؛ آزادی فرشته آزادی ایران،

آزادی آن که خودش بالاترین فداکاریها را برای آزادی مردم و میهنش انجام داده است.

پیام این روز برای همه جویندگان و کوشندگان و مجاهدان آزادی ایران این است،

که هر کس در راه آرمان حق خودش پایداری و مقاومت کند، ماندنی و پیروز است و آن که خودش را فدا می‌کند.

و برای آرمانش قربانی می‌دهد، دلها و قلبها را فتح می‌کند. ۳ژوئیه،

روز غلیان عشقها و عاطفه‌ها و نثار آنها به ‌مقاومت و سمبل آن مریم ‌رجوی بود.

۳ژوئیه چگونه محقق شد؟

۳ژوئیه، هرگز در یک سینی طلایی به‌ مردم و مقاومت ایران هدیه نشد.

۳ژوئیه، پایان طبیعیِ کودتای ۱۷ ژوئن نبود. ۳ژوئیه، یک حادثه‌ خلق‌الساعه نبود.

بلکه پایان راهی بود ۱۷روزه ولی به ‌اندازه ۱۷سال. انفجاری بود همراه با این پیام که:

“من اگر برخیزم ـ تو اگر برخیزی ـ همه برمی‌خیزند“.

صدایی بود که هرگز خاموش نشد و فریاد زد: “من مقاومت می‌کنم، پس هستم“.

آن‌روز، حاصل یک خیزش ۱۷روزه در شرایطی بسیار تیره‌وتار بود. موجی از تظاهرات، اعتصاب‌غذا و تحصن، هر روز جریان داشت. تنها طی سه روز، ۱۶تن از ایرانیان در شهرهای پاریس، برن، رم، لندن، اتاوا، آتن و نیکوزیا و همین‌طور در ایران (سه نفر در تهران، دو تن در مشهد و یک نفر در شهر بابل) دست به‌ خودسوزی زدند. دو نفر از آنها، صدیقه مجاوری، ۴۴ساله مقیم فرانسه و ندا حسنی ۲۵ساله، مقیم کانادا، به‌ترتیب در پاریس و لندن خودشان را به ‌آتش کشیده و جان سپردند

مطالب مرتبط

فعالیت کانونهای شورشی به مناسبت ۳ ژوئیه آزادی مریم رجوی در سال ۱۳۸۲

سالگرد آزادی رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت مریم رجوی و بازگشت به اورسوراواز