۲۵ شوال شهادت امام جعفر صادق (ع) ششمین پیشوای تشیع انقلابی

اندازه متن
Aa Aa

شهادت آن حضرت به دستور دومین خلیفه عباسی واقع گردید -۱۵خرداد۱۴۰۰

به مناسبت  شهادت امام جعفر صادق (ع)  ششمین پیشوای تشیع انقلابی

امام جعفر صادق علیه‌السلام در ۱۷ربیع‌الاول سال۸۳هجری، متولد شد. شهادت آن حضرت به دستور دومین خلیفه عباسی، منصور دوانیقی، در ۲۵شوال سال۱۴۸ هجری واقع گردید.

همزمان با پایان دوران بنی‌امیه و آغاز حکومت بنی‌عباس، بر اثر درگیری و جابجایی دو خلافت جور دوران مناسبی ایجاد شد که حضرت صادق (ع) با استفاده از آن توانست به تدوین و باز آموزی اصول و مبانی آیین رهایی بخش اسلام محمدی و تشیع انقلابی بپردازد و از همین روست که تشیع انقلابی را به نام آن حضرت «مذهب جعفری» نامیده‌اند.

طی ۳۴ سالی که امام صادق هدایت جنبش را برعهده داشت، میراث آرمانی و فرهنگی بسیار گرانبها و بی‌بدیلی با مجاهدت و تعالیم آن حضرت فراهم آمد.

آثار مکتوب شیعه مربوط به دوران حضرت صادق به ۴۰۰جلد بالغ می‌شود و شمار شاگردانی که در مکتب او پرورش یافتند به بیش از ۴۰۰۰تن می‌رسد.

سرانجام خلیفهٔ جور و ارتجاع دوران که وجود حضرت صادق و جنبش تحت هدایت او را برای ادامهٔ حاکمیتش خطرناک می‌دید طی توطئه‌یی ششمین پیشوای تشیع انقلابی را مسموم کرد و به‌شهادت رسانید.

از کلمات آن حضرت است که: «۴ارزش اخلاقی در پیامبران وجود دارد: نیکی، سخاوت، صبر و پایداری بر سختیهای راه و قیام برای احقاق حقوق مردم».

تبیین جهان-دانشگاه صنعتی شریف ۷دی ۱۳۵۸

ارتجاع اموی و اشرافیت و اون زمیندارهای عباسی، چون می‌خواستند این دفعه زیراب رهبری ائمه رو بزنند، مجبور بودند از تعمیم اجتماعی نبوت، تعمیم اجتماعی و سیاسی‌اش که خلاصه ائمه رو رو می‌آورد جلوگیری کنند.

«… در مقابل چنین اقدامات و چنین برخوردهایی بود که حضرت صادق از اون شرایط بالنسبه دموکراتیک یا نیمه دموکراتیک دوران گذار اموی به عباسی استفاده کرد، با یک کار عظیم تئوریک به نسبت آن دوره، ۴هزار مثلاً دانشجو را جمع کردن، اصول اسلام را تدوین کرد، اصول اسلام رو در از دستبرد غاصب‌ها و منحرفین زمان، مصون کرد. و بدین گونه اصول مذهب جعفری، شیعه جعفری که اصول همان اسلام راستین است، پرداخته شد. یعنی عدل مشتق از توحید و امامت مشتق از نبوت.

تا به این ترتیب دیگر با این تأکیدات برای فتنه‌جوها جایی برای از کلیت انداختن و از شمول انداختن این قواعد اساسی به‌جا نماند. برای چه؟ برای این‌که خلفا با نبوتِ که تعمیم پیدا نکند و بر سر حقوق ائمه پافشاری نکند، درگیری نداشتند. بگذار به‌صورت یک، پیغمبر هم که آمده و رفته است، بگذار به‌صورت یک اصل بی‌آزار بگذار باشد.

و این‌طور بود که اسلام راستین برای مشخص شدن مرزهایش، با اسلام ستمکارها اسلام یزیدیها و به جهت تخصیص و مشخص شدن، شیعه‌ٔ “جعفری”نام گرفت.

کما این‌که امروز وقتی ما در اعلامیه‌های رسمی‌مان بعد از نام خدا نام خلق را می‌آوریم، این نیست که بخواهیم چیز جدیدی آورده باشیم و مثلا خلق را به جای خدا بنشانیم. تأکید و تصریح به این خاطر است که نشان بدهیم خدای مورد پرستش‌مان خدای خلق‌هاست، خدای آزادی خلق‌ها، خدایی که از قِبل احقاق حقوق خلق‌ها می‌شود بهش رسید. نه خدای بی‌آزار، خدای باسمه‌ای، در آن دور دستها، توی آسمان، که شاهان هم با همه‌ٔ شیطان صفتی‌هایشان مدعی پرستش آن هستند و بودند… ما می‌خواهیم بفهمانیم که این خدای مطلق، امروز عملاً در مسیر یک نسبی، در مسیری که همان راه خلق‌ها باشد، راه آزادی خلقها، قابل حصول و وصول است. در زیارت عاشورا می‌خوانیم “برئت الی الله و الیکم”، از آنها می‌گریزم به جانب خدا و تو و شما؛ برای چه؟ برای این‌که حسین هم به‌طور نسبی تجلی ارزش‌ها و راه خداست. باز در همان زیارت عاشورا می‌خوانیم”السلام علیک یا ثارالله” خون خدا؛ درود بر تو ای خون خدا! بله اینهاست سیمای درخشان اسلام، اسلام واقعی، پاک، راستین، انقلابی و مردمی.

از سخنان برادر مجاهد مسعود رجوی- آذر۱۳۷۹

می‌گویند که از امام صادق سؤال شد وقتی که هر روز بارها و بارها در نماز می‌خوانیم اهدنا الصراط المستقیم ما را به راه راست هدایت کن این صراط مستقیم چیست؟ چی رو می‌گیم راه کسانی که به اونها نعمت دادی یعنی انبیاء، صدیقین، شهدا و صالحین، امام صادق گفت که صراط مستقیم یعنی که عاری از انحراف و اعوجاج صراطی که به‌دور از غضب و خشم خداست صراط‌الذین انعمت علیهم، نه راهه کسانی که مغضوب علیهم ولاالضالین، نه اونهاییکه ضدتکامل هستند و نه غضب شدگان نه منحرفین،

راه درستِ مستقیم و روبه جلو این چیست؟ گفت که عین کلام امام صادق رو میگم که صراط مستقیم عبارت است از راهبری مفترض الطاعه که واجب است پیروی ازاو که یعنی علی (ع)

این صراط مستقیم نه بعنوانِ یک عنوان و رده صوری نه! در مبارزه قاطعانه و تمام‌عیار با ارتجاع و جاهلیت دوران.

هم با ارتجاع قریش قبل از پیروزی و فتح مکه وهم با اشرافیت اُموی و شیوخ مسلمان نما در مراحل بعدی.

خیلی واضحه که جنگ جمل چیزی جزء یک جنگ طبقاتی نبود زیرا اولین حرف علی این بود که حقوق مردم بی‌تعارف حتی اگر درکابین زنانتون هم باشه که خیلی به عرب برمی‌خورد این حرف اون زمان، این‌رو هم در میاره. و بعد با معاویه و بعد خوارج، حرف این بود که ستم سرکوب نداریم نه فقط درحقِ مسلمانان. غیرمسلمونها یهودیها، حرف این بود که تبعیض نداریم.

مطالب مرتبط

سالگرد شهادت امام جعفر صادق علیه السلام ۲۸ خرداد۹۹

شهادت امام جعفر صادق(ع) ششمین پیشوای تشیع انقلابی