انتشار کتاب جدید درباره قتل عام ۶۷ ، ایران جایی که قتل‌عام کنندگان حکومت میکنند

انتشار کتاب جدید درباره قتل عام ۶۷


«ایران، جایی که قتل عام‌کنندگان حکومت می‌کنند»

کتاب جدید دفتر نمایندگی شورای ملی مقاومت در آمریکا

دربارة قتل عام 67 و جنبش دادخواهی

 

تقریظ ها و پیشگفتار از :

-سناتور جوزف لیبرمن

-مایکل موکیزی

-سفیر کنت بلکول

-سر جفری رابرتسون

 

انتشار کتاب «ایران، جایی که قتل عام‌کنندگان حکومت می‌کنند» که توسط دفتر نمایندگی شورای ملی مقاومت در آمریکا تهیه شده، روز جمعة گذشته طی یک کنفرانس مطبوعاتی در کلوپ ملی مطبوعات در واشینگتن با حضور شخصیت‌های برجستة آمریکایی، اعلام شد.

سفیر کنت بلکول سفیر پیشین آمریکا در کمیسیون حقوق‌بشر در ژنو نگارندة پیش‌گفتار این کتاب طی یک مصاحبة اختصاصی با سیمای آزادی در کنفرانس واشینگتن، گفت:

من افتخار آن‌را یافتم که پیش‌گفتار این کتاب را بنویسم. کتابی که خواهان شفافیت و دسترسی به مزارهای جمعی می‌شود که نتیجة اعدام خودسرانة 30 هزار ایرانی بوده است. جلسة امروز برای روشن‌ساختن گذشتة تاریک (رژیم) ایران بود و برای درخواست این‌که خانواده‌های قربانیان بتوانند (پرونده را) به‌سرانجام برسانند، آن هم در هم‌خوانی با درخواست‌های سازمان ملل برای شفافیت. ما هم‌چنان در تلاش برای پیشبرد درخواست‌هایمان هستیم تا تیم‌های پزشکی قانونی و انسان‌شناسی بتوانند (به ایران) بروند و مزارها  را (مورد تحقیق قرار بدهند) و حقیقت را مستند کنند؛ این به عدالت و پاسخگویی در ایران منجر خواهد شد.

لیندا چاوز، مدیر پیشین روابط عمومی کاخ سفید نیز در مصاحبه با سیمای آزادی، تأکید کرد:

انتشار کتاب «ایران، جایی که قتل عام‌کنندگان حکومت می‌کنند» بسیار مهم است، چون اولین‌باری است که می‌توانیم شواهد مستندی دربارة قساوت‌هایی در اختیار داشته باشیم که در سال 1988 در ایران رخ داده است، وقتی که 30 هزار تن توسط رژیم به‌خاطر عقاید سیاسی‌شان به قتل رسیدند....  این کتاب بسیار مهمی برای بازگو کردن داستان اعمال رژیم ایران در سال 1988 است. اما اهمیت آن امروز در این است که به جهان بگوید، هیچ‌چیز در داخل ایران تغییر نکرده و برخی از عاملان همان قتل عام، در بالاترین سطوح حکومتی این رژیم بوده و هستند. من توصیه می‌کنم که همه این کتاب را مطالعه کنند و این کتاب فراخوانی برای اقدام باشد و رژیم ایران به‌خاطر قتل عام 30 هزار انسان بی‌گناه، مورد حسابرسی قرار گیرد.

کتاب «ایران، جایی که قتل عام‌کنندگان حکومت می‌کنند» که در کتابخانة کنگرة آمریکا به ثبت رسیده، دارای 138 صفحه و 9 فصل و حاوی ده‌ها عکس و سند و مدارک مستند و غیر قابل انکار دربارة قتل عام 67 و جنایات رژیم آخوندی است. از جمله فتوای جنایتکارانة خمینی جلاد برای کشتار جمعی مجاهدین، نامه های اعتراضی ‌منتظری جانشین وقت  خمینی و پاسخ‌های خمینی به او، تصاویر برخی گورهای دست‌جمعی، و هم‌چنین شهادت زندانیان از بندرسته و شاهدان قتل عام 67.

 

 

بخشی از این کتاب به معرفی اصلی‌ترین دست‌اندارکاران قتل عام اختصاص دارد و در بخش دیگری از کتاب توضیح داده شده است که چه‌طور رژیم آخوندی در سال‌های بعد از قتل عام و تا همین امروز نیز همان رویة اعدام و کشتار زندانیان سیاسی و هواداران مجاهدین را ادامه داده است.

در فصل هفتم کتاب، جنبش دادخواهی و پیشرفت‌های آن تشریح شده است و در فصل هشتم، وضعیت کنونی حقوق بشر در ایران شرح داده شده و تأکید شده است که رژیم آخوندی در دوران ریاست‌جمهوری آخوند روحانی، اقدامات سرکوبگرانه و موج اعدام‌ها را افزایش داده است.

کتاب «ایران، جایی که قتل عام‌کنندگان حکومت می‌کنند» در فصل نهم، به اقدامات مشخص و ضروری در قبال قتل عام 67 و سایر جنایات رژیم می‌پردازد و به محاکمة سران حکومت آخوندی، به‌ویژه مسئولان مستقیم و غیر مستقیم قتل عام سی هزار زندانی سیاسی فراخوان می‌دهد.

این کتاب حاوی دو تغریظ توسط سناتور جوزف لیبرمن کاندیدای پیشین معاون ریاست‌جمهوری و قاضی مایکل موکیزی وزیر پیشین دادگستری آمریکاست.

سناتور لیبرمن، می‌نویسد: «این یک کتاب پرمعنا و حاوی توضیحات جزیی دربارة یک جنایت علیه بشریت در تابستان سال 1988 است. وقتی اعمال قساوت‌بار صورت می‌گیرد، ما نمی‌توانیم از آن چشم‌پوشی کنیم. فقط با تاکید بر انجام  تحقیقات مستقل و اشراف به آن‌چه اتفاق افتاده می‌توانیم از تکرار چنین قساوت‌هایی جلوگیری کنیم. بیشتر این کتاب توسط مخالفان ایرانی و رزمندگان آزادی گردآوری شده که توسط حکومت (ایران) هدف قرار گرفته‌اند. ما باید داستان‌های آنها را بخوانیم و آن‌را به داستان خودمان تبدیل کنیم».

مایکل موکیزی تصریح می‌کند: «این کتاب... (جنایاتی را) تشریح می‌کند که در سال 1988 شروع شد و تا به امروز ادامه دارد و عاملان آن هم‌چنان در قدرتند. اعدام‌های جمعی اعضای مجاهدین در تابستان خونین 1988 یک شروع بود، اما بسیاری از مسئولان آن دادگاه‌های نمایشی و هزاران اعدام، هم‌چنان بر سر کارند و رئیس‌جمهور کنونی (رژیم ایران) حسن روحانی، بیش از 3000 اعدام را در کارنامة خود دارد. اینها کسانی هستند که ایالات متحده و سایر حامیان برجام برای اجرای وعدة (رژیم) ایران به رها کردن تلاشش برای (دستیابی به) تسلیحات اتمی به آنها اتکا می‌کنند. در نتیجه، این کتاب هم یک فراخوان به پاسخگویی است و هم یک درس عبرت. کتابی است که باید هر کسی نسبت به عدالت و امنیت دغدغة خاطر دارد، آن‌را بخواند».

در پیشگفتار کتاب دفتر نمایندگی شورا در واشینگتن، سفیر کنت بلکول ضمن مروری بر وقایع قتل عام 67، می‌نویسد: «انتشار این کتاب به این دلیل به موقع است که مسئولان آن «تابستان خونین» در ایران، هرگز مورد حسابرسی قرار نگرفته‌اند... جنایاتکاران هم‌چنان در مسند قدرتند و جنایاتشان ادامه دارد... اعضای «هیأت‌های مرگ»... هم‌چنان در مواضع بالای حکومتی هستند، از جمله علیرضا آوایی وزیر کنونی دادگستری (رژیم ایران)... کتاب شورای ملی مقاومت، ما را با وقایع سال 1988 و وقایع ایران امروز آشنا می‌کند؛ جایی که مسئولان آن جنایات وحشتناک در سال 1988، هم‌چنان با خشونت، تحقیر و اعدام، حکومت می‌کنند. اگر جامعة جهانی متعهد به حفاظت از عدالت و حقوق بشر است، ما باید خواهان آن بشویم که ناقضان قانون بین‌الملل، آن هم در این ابعاد مرگبار، به‌خاطر اعمالشان، مورد حسابرسی قرار بگیرند».

سر جفری رابرتسون در دیباچة این کتاب، نخست وقایعی را که به قتل عام سال 67 منجر شد تشریح کرده و با اشاره به تحقیقات و نتیجه‌گیری‌های حقوقی خودش دربارة این جنایت، می‌نویسد: «بدون هیچ‌گونه شک و تردیدی، (اعدام‌های سال 67) جنایت علیه بشریت است».

وی سپس موارد مشخصی را ذکر می‌کند و بر پایة آن استدلال می‌کند که رژیم در قتل عام 67 و هم‌چنین با پنهان‌کردن اجساد شهیدان، قانون بین‌الملل را به‌طور جدی نقض کرده است؛ او می‌افزاید که تمام این موارد، هم تمامیت رژیم و هم مسئولان قتل عام را مشمول جرم جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت می‌کند که باید مورد پیگرد قانونی قرار گیرند.

وی می‌افزاید: «اعضای هیأت مرگ و مقامات ارشد زندان که این اعدام‌ها را سازمان‌دهی و مجاز کردند، به‌خوبی شناخته‌شده هستند و شکی وجود ندارد که (افراد) سپاه پاسداران که جزو دژخیمان و اعضای جوخه‌های آتش بوده‌اند و گورها را کنده‌اند نیز قابل شناسایی هستند... شواهدی وجود دارد که در برخی زندان‌ها، زندانبانان با اعضای سپاه پاسداران که کشتارها را انجام دادند، جایگزین شدند... وضعیت امروز در ایران، نشان‌دهندة عواقب مصونیت از مجازات به‌خاطر جنایت علیه بشریتی است که هرگز به درستی مورد تحقیق...قرار نگرفته است».

سر جفری رابرتسون بر مسئولیت شورای امنیت برای تشکیل یک دادگاه بین‌المللی به‌منظور تحقیق دربارة قتل عام 67 تأکید می‌کند چراکه در غیر اینصورت،« (رژیم) ایران به نقض قانون بین‌الملل ادامه خواهد داد؛ (قانونی که) سران (این رژیم) در سال 1988، با قساوت آن‌را به چالش کشیدند».