اول مهر بازگشایی مدارس و دانشگاهها ـ درس اول آزادی
۱۴۰۴/۶/۳۱
گفتگو با سهیلا دشتی و بهنام کریمی
در ایران امروز اول مهر دیگر تنها روز شادی نیست، بلکه برای بسیاری از دانشآموزان و خانوادههایشان، به کابوسی دلهرهآور تبدیل شده است. محیط مدرسه که باید محل مهربانی، دانش و رشد باشد، اکنون پر از محدودیتها و محرومیتهای گوناگون است.
اما در ایران زیر سلطهٔ نعلین آخوندها، اول مهر به جای خاطرات شیرین و دوستداشتنی، آغشته به انواع محرومیتها و سرخوردگیهاست. عطر آشنای کتاب نو، تمیزی دفترچهها و رنگهای زیبای مداد رنگیها، دیگر دلانگیز نیست؛ زیرا برای بسیاری از خانوادهها، تهیه این اقلام ساده امکانپذیر نیست. قیمت کیف و لباس مدرسه سر به فلک کشیده و این هزینهها زخم جانسوز فقر را بر دل خانوادهها مینشاند. اول مهر برای آنان معادل حسرت، اشک و آه است.
ابعاد حیرتآور ترکتحصیل در ایران، یکی از تلخترین جنبههای این روز است. مدارس دولتی کیفیت و بازدهی لازم را ندارند و دانشآموزان در آنها با انواع سرکوفتها و محدودیتها مواجهاند. شهریههای نجومی مدارس غیردولتی نیز میلیونها نفر را از دسترسی به آموزش محروم کرده. سرشکن شدن مشکلات معیشتی خانوادهها بر روی دانشآموزان، بسیاری را وادار به ترکتحصیل میکند. در ایران اشغالشده توسط رژیم، فقر آموزشی یک بحران ملی است. حتی پرداخت هزینه کتاب و دفتر برای بسیاری غیرممکن است.
