دنیای مجازی واقعی…

دنیای مجازی واقعی

بابام زندانه، نمی‌تونم لمسش کنم

تو پارک نشسته بودم داشتم تو گوشی فیس بوکمو چک می‌کردم. یه پسر پنج شش ساله اومد گفت: «عمو یه آدامس می‌خری؟»

گفتم: «همرام پول کمه ولی میخای بشین کنارم، الان دوستم میاد می‌خرم.»

گفت: «باشه» و نشست کنارم.

بعد مدتی گفت: «عمو داری چیکار می‌کنی؟»

گفتم: «تو فضای مجازی می‌گردم.»

گفت: «اون دیگه چیه عمو؟»

خواستم جوابی بدم که قابل درک یه بچه پنج شش ساله باشه. گفتم: «عمو، فضای مجازی جاییه که نمی‌تونی چیزی لمس کنی ولی تمام رویاهاتو اونجا می‌سازی!»

گفت: «عمو فضای مجازیو دوس دارم. منم زیاد توش می‌گردم.»

گفتم: «مگه اینترنت داری؟!»

گفت: «نه عمو، بابام زندانه، نمی‌تونم لمسش کنم ولی دوسش دارم. مامانم صبح ساعت 6 میره سر کار شب ساعت 10 میاد که من میخوابم، نمی‌تونم ببینمش ولی دوسش دارم. وقتی داداشی گریه می‌کنه نون می‌ریزیم تو آب فک می‌کنیم سوپه، تاحالا سوپ نخوردم ولی دوسش دارم. من دوس دارم درس بخونم دکتر بشم ولی نمی‌تونم مدرسه برم باید کار کنم. مگه این دنیای مجازی نیست عمو؟»

اشکامو پاک کردم. نتونستم چیزی بگم.

فقط گفتم: «آره عمو دنیای تو مجازی تر از دنیای منه