صدای ایران…

صدای چیست که میآید از کرانة شرق       

شبی چنین چه کسی دیده در شبانة شرق

صفیر تازیانه و ضربان قلب مجروح است      

فغان و ضجة و شیون، شده  ترانة شرق

درون دشت، گل از گرد باد میپرسید        

به دوردست افق چشم ابر میگریید

چه  روزگار غریبی ست نازنین که چنین؟   

غبار غم به تن شاد بادها پیچید؟

غبار دشت چو بر گونههای گل بنشست         

صدای صاعقهای پردة سکوت شکست

درخش برق ز پهنای آسمان تابید            

که این صدای من است از ورای این بنبست    

به رغم آن که دهان را هماره میبویند        

و شور را همه سو خانه خانه میجویند

نمانده عشق به پستوی خانهها پنهان           که شوق را همه کس با ترانه میگویند