ناصر داور و موسی عمادزاده در سی‌امین گلریزان همیاری با سیمای آزادی

در دومین روز از سی‌امین برنامه‌ی همیاری با سیمای آزادی، موجی از عواطف، احساسات و کمک‌های بی‌دریغ مردم ایران از سراسر کشور به نمایش درآمد. از شکستن قلک‌های خردسالان تا اختصاص هزینه‌های یادبود درگذشتگان و کمک‌های ارزشمند هم‌وطنان محروم از سیستان و بلوچستان، همگی نشان‌دهنده تعهد و مسئولیت سنگین این رسانه آزادی‌خواه است. در این برنامه، دو میهمان جوان و پرشور، ناصر داور و موسی عمادزاده، حضور یافتند تا از اراده نسل جدید برای سرنگونی دیکتاتوری بگویند.

ناصر داور با فرستادن سلامی گرم به کانون‌های شورشی و پیشتازان میدان نبرد، این همیاری را تنور گرم و شعله‌ور جنگ با استبداد خواند. موسی عمادزاده نیز با شگفت‌انگیز دانستن این حجم از حمایت‌های مردمی، تاکید کرد که نسل جوان تمام‌قد پشتیبان کانون‌های شورشی است و صدای بی‌صدایان خواهد بود.

پخش تصاویری تاریخی و دیده نشده از شهید «قیصر داور»، پدر ناصر، در جلوی ساختمان جنبش ملی مجاهدین در تهران، فضای گفتگو را دگرگون کرد. قیصر داور که از مبارزان مبارزه با دیکتاتوری شاه بود، پس از آزادی از زندان شاه، به همراه چهار مجاهد دیگر پایگاهی عملیاتی در تهران راه‌اندازی کرد که مرکز افشاگری، تظاهرات و ورزش‌های صبحگاهی میلیشیا برای ایستادگی در برابر سرکوب‌های اولیه رژیم خمینی بود.

ناصر داور با اشاره به روحیه شوخ‌طبع، پرکار و سر موضع پدرش گفت: «با وجود تمامی خفقان‌ها و قطع ارتباطات، یک چیز را خوب می‌دانم؛ خون پدرم و هزاران شهید سر‌به‌دار دیگر هنوز زنده است و راه آن‌ها تا رسیدن به آزادی کامل وطن ادامه دارد.»

در بخش دیگری از گفتگو، به خطرات و حملات اراذل و چماق‌داران رژیم به مراکز اطلاع‌رسانی، نشریه‌فروشی‌ها و پایگاه‌های آزادی‌خواهان در اوایل انقلاب اشاره شد؛ سنگرهایی که نیاز به دفاع مسلحانه و حفاظت فشرده داشتند تا صدای حق‌طلبی مردم خاموش نشود.

موسی عمادزاده نیز با یادآوری فصل مشترک زندگی خود و ناصر، از پدر شهیدش که از همافران نیروی هوایی و از مبارزان علیه رژیم شاه بود یاد کرد. او توضیح داد که چگونه پدرش پس از پیروزی انقلاب ۵۷ برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و در آن‌جا با وصل مجدد به جنبش مجاهدین، مسیر مبارزه را تا پای جان انتخاب کرد.