کنفرانس به مناسبت روز جهانی علیه حکم اعدام، جودی اسگرو

۱۴۰۵/۷/۲۰

جودی اسگرو: آینده ایران باید تنها و تنها توسط خود مردم ایران رقم بخورد نه هیچ‌کس دیگر، به‌دور از هرگونه اجبار و با برخورداری از فرصت مشارکت کامل در حیات سیاسی کشورشان

جودی اسگرو – وزیر مهاجرت کانادا ۲۰۰۳-۲۰۰۵، رئیس کمیتة تجارت بین‌المللی پارلمان

بسیار خرسندم که امروز این فرصت را یافتم تا در این گفتگوی مهم به شما بپیوندم و می‌خواهم سخنانم را با گفتن این نکته به همه همکاران حاضر و همه دوستانی که خواهان بازگشت آزادی و دموکراسی به ایران و مردم ایران هستند، آغاز کنم. من مسلماً از تمامی درخواست‌ها به سازمان ملل حمایت می‌کنم و خرسندم که برای ایفای نقشی پررنگ‌تر از سوی آنها در تأیید تمام توصیه‌هایی که ارائه کرده‌اید، تلاش و حمایت کنم. اما این امر صرفاً به سازمان ملل محدود نمی‌شود، بلکه معتقدم همه ما، چه در داخل دولت و چه خارج از آن، باید برای حمایت از این توصیه‌ها و اجرای آنها تلاش و پافشاری کنیم.

سالیان متمادی است که مردم ایران با محدودیت‌هایی در زمینه آزادی‌های بنیادینی روبرو بوده‌اند که همه ما از آن‌ها بهره‌مندیم. ناامنی و بی‌ثباتی اقتصادی روزبه‌روز وخیم‌تر می‌شود و سرکوب سیاسی هم‌چنان ادامه دارد. با این حال، در بحبوحه این دشواری‌ها، همه شما، همه ایرانیان چه در شورای ملی مقاومت و چه در نقاط دیگر، هم‌چنان پایداری شگفت‌انگیز، شجاعتی که تا به حال نظیرش را ندیده‌ام و عزم راسخ خود را در پیگیری جامعه‌ای عادلانه‌تر و مبتنی بر نمایندگی واقعی مردم نشان می‌دهید. نگرانی‌های مطرح‌شده از سوی بسیاری از مدافعان حقوق بشر، سازمان‌های جامعه مدنی و اعضای جامعه ایرانیان خارج از کشور دیگر نباید نادیده گرفته شود.

لزوم توجه بین‌المللی به نقض حقوق بشر و موج اعدام‌ها

گزارش‌های مربوط به بازداشت‌های خودسرانه، محدودیت‌های آزادی بیان و تجمعات، و اعمال مجازات‌های سنگین علیه مخالفان سیاسی، توجه و نگرانی‌های بین‌المللی را به خود جلب کرده است، اما مسلماً این میزان کافی نیست. سازمان‌های حقوق بشری گزارش داده‌اند که دهها تن و در ماههای اخیر با اتهامات دارای انگیزه سیاسی یا اتهامات مربوط به امنیت ملی اعدام شده‌اند؛ از جمله افرادی که در جریان اعتراضات بازداشت شده بودند. هر فردی، فارغ از باورهای سیاسی یا پیشینه‌اش، شایسته برخورداری از دادرسی عادلانه، کرامت انسانی و صیانت از حقوق بنیادین بشر است.

در عین حال، علاوه بر تمامی سرکوب‌های سیاسی، بسیاری از خانواده‌های ایرانی هم‌چنان با دشواری‌های اقتصادی چشم‌گیری دست‌وپنجه نرم می‌کنند. افزایش هزینه‌ها و محدودیت فرصت‌ها بر دشواری‌های زندگی روزمره افزوده است. گرچه علل این وضعیت پیچیده‌اند، اما پیامدهای آن بیش از همه توسط شهروندان عادی احساس می‌شود که برای تأمین معاش خانواده و ساختن آینده‌ای امن تلاش می‌کنند.

ایستادگی جامعه بین‌المللی برای تحقق ایران آزاد

در واکنش به این وضعیت، ایرانیان از تمام اقشار جامعه صدای خود را بلند کرده‌اند؛ دانشجویان، کارگران، متخصصان، بازنشستگان، مدافعان حقوق زنان و دیگران، خواستار پاسخگویی بیشتر، شفافیت و احترام به آزادی‌های بنیادین شده‌اند. آن‌ها خواهان توانایی بیان دیدگاههای خود بدون ترس و مشارکت در شکل‌دهی به آینده کشورشان هستند؛ اما در عوض، آن‌چه در نهایت با آن مواجه می‌شوند، اعدام است.

امروز پیام من ساده و اصولی است: حقوق بشر باید محترم شمرده شود؛ با زندانیان سیاسی باید مطابق با استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر رفتار شود و صدای مردم عادی ایران باید شنیده شود. آینده ایران باید تنها و تنها توسط خود مردم ایران رقم بخورد، نه هیچ‌کس دیگر؛ به‌دور از هرگونه اجبار و با برخورداری از فرصت مشارکت کامل در حیات سیاسی کشورشان.

جامعه بین‌المللی مسئولیت بسیار بزرگی دارد تا با قاطعیت در دفاع از کرامت انسانی، آزادی‌های بنیادین و اصول دموکراتیک بایستد. در نهایت، پیشرفت پایدار از مسیر حسابرسی و احترام به حقوق بشر، همان‌گونه که در اراده مردم ایران متجلی است، حاصل خواهد شد. و این وظیفه همه ما است که این اعدام‌ها را در هر کجا، به‌ویژه آن‌چه در ایران برای ارعاب و ترساندن مردم انجام می‌شود، محکوم کنیم. ۱۰ اکتبر، روزی است که امیدوارم جهان علیه مجازات اعدام متحد شود و به این اعدام‌ها پایان بدهد. من هم‌چنان در کنار شما خواهم ایستاد. همواره همه شما را دوست دارم، از شما حمایت می‌کنم و شجاعتتان را می‌ستایم. و به یاری پروردگار، روزی فرا خواهد رسید که ایرانی آزاد و دموکراتیک محقق شود. بسیار متشکرم. سپاسگزارم.