اشرف‌نشان‌ها در روز جهانی نه به اعدام؛ پیام ایرانیان در شهرهای مختلف آمریکا چه بود؟

از لس‌آنجلس و واشنگتن تا دالاس و آتلانتا؛ چگونه ایرانیان خارج از کشور صدای قربانیان اعدام را به گوش جهان می‌رسانند؟

گفتگو با مجید کرباسی

حرف یاران شورشگر و اشرف‌نشان‌ها در شهرهای مختلف جهان در روز جهانی نه به اعدام، دهم اکتبر، مصادف با ۱۸ مهرماه، چه بود؟ به آمریکا می‌رویم و همراه می‌شویم با آقای مجید کرباسی تا نگاهی به این موضوع داشته باشیم.

سلام می‌کنم به شما، آقای کرباسی، خیلی خوش آمدید به این برنامه.

من هم سلام می‌کنم خدمت شما و بینندگان محترم سیمای آزادی و همچنین درود می‌فرستم به کانون‌های شورشی ایران، یاران ارتش ظفرنمون آزادی‌بخش ملی.

آقای کرباسی، ابتدا از چندوچون فعالیت‌های یاران و اشرف‌نشان‌ها در شهرهای مختلف آمریکا برای ما و بینندگان بگویید. چه برنامه‌هایی داشتند و چه پیامی را می‌خواستند منتقل کنند؟

چرا اعدام و سرکوب همچنان پاسخ دیکتاتورها به خواسته‌های مردم است؟

پیش از پرداختن به این موضوع، می‌خواهم به تاریخ مبارزات مردم ایران از صدر مشروطه اشاره کنم؛ مردمی که پیوسته برای آزادی، استقلال، برابری و عدالت مبارزه کرده‌اند.

در یک سو، مردم ایران و جنبش‌های آزادی‌بخش و مترقی ایران قرار داشته‌اند و در سوی دیگر، سرکوب، اعدام و کشتار از طرف حاکمان ایران؛ چه در زمان حکومت پیشین و چه در دوران حاکمیت کنونی رژیم آخوندی.

معمولاً پاسخ دیکتاتورها به خواسته‌های برحق مردم، به‌دلیل ناتوانی در پاسخ‌گویی به آن خواسته‌ها، چیزی جز کشتار، دستگیری و اعدام نیست.

در حاکمیت آخوندی نیز از ابتدا شاهد همین روند بوده‌ایم. این رژیم نتوانسته به خواسته‌های مردم پاسخ بدهد و به همین دلیل به کشتار، سرکوب، شکنجه و اعدام روی آورده است.

شکنجه‌های فراوان، مقاومت هواداران سازمان مجاهدین در زندان‌ها، کشتار آن‌ها در دهه ۶۰، به‌ویژه در تابستان ۱۳۶۷، و همچنین اعدام‌های اخیر در زندان‌ها، نمونه‌هایی از این سیاست هستند.

این اقدامات نشان می‌دهند که حاکمیت برای ایجاد رعب و وحشت در جامعه و به‌خصوص برای جلوگیری از قیام‌های پیش رو، همواره به کشتار و اعدام متوسل شده است.

در اعدام‌های اخیر نیز شاهد بوده‌ایم که چگونه شورشگران را اعدام می‌کنند و اعضای کانون‌های شورشی را دستگیر کرده و در صف اعدام قرار می‌دهند.

از زندان‌های ایران تا خیابان‌های آمریکا؛ پیام اشرف‌نشان‌ها چیست؟

با وجود همه این جنایت‌ها از طرف این رژیم ضدا‌نسانی، شاهد هستیم که این دلاورمردان و قهرمانان چگونه با سربلندی بر مواضع خود ایستاده‌اند؛ از حقوق مردمشان و برپایی یک حکومت دموکراتیک و جمهوری دموکراتیک در ایران دفاع کرده‌اند و بر طناب‌های دار بوسه زده‌اند.

در روز جهانی نه به اعدام، در سراسر جهان شاهد برگزاری فعالیت‌ها و تجمع‌های مختلفی بودیم. در آمریکا و آمریکای شمالی نیز این فعالیت‌ها در شهرهای لس‌آنجلس، سان‌فرانسیسکو، دالاس، هیوستون، آتلانتا و واشنگتن دی‌سی برگزار شد. در کانادا نیز شهر ونکوور شاهد این فعالیت‌ها بود.

هنگامی که قرار شد این حرکت‌ها و تجمع‌ها برگزار شوند، شورشگران و اشرف‌نشان‌ها برای شرکت در آن‌ها آماده شدند و با شعارهای کوبنده به میدان آمدند.

آن‌ها علیه اعدام، هرگونه دیکتاتوری و وابستگی موضع گرفتند و از آرمان‌های مردم ایران و خون شهیدان دفاع کردند؛ آرمانی که برپایی یک دولت موقت و جمهوری دموکراتیک در ایران را دنبال می‌کند.

شرکت‌کنندگان با شعارهای کوبنده علیه حاکمیت ظلم و زور، بار دیگر بر پیمان خود با شهیدان تأکید کردند. آن‌ها اعلام کردند که تا پایان ایستاده‌اند و در شعارهایشان گفتند:

«ایستاده‌ایم، قسم به خون یاران، ایستاده‌ایم تا پایان.»

خیلی ممنونم از شما، آقای کرباسی، برای این تصویر از فعالیت‌های یاران و اشرف‌نشان‌ها. از شما و همه دوستانتان که در برگزاری این تجمع‌ها نقش داشتند نیز تشکر می‌کنیم؛ کسانی که نمی‌گذارند جنایت‌های رژیم در سکوت و بی‌خبری باقی بماند و در همه‌جا صدای ایرانیان معترض به این جنایت‌ها را منعکس می‌کنند.

اگر صحبت دیگری ندارید، با شما خداحافظی می‌کنیم.

تعهد اشرف‌نشان‌ها؛ تا چه زمانی در کنار مردم ایران خواهند ایستاد؟

من فقط می‌خواستم بگویم که حضور همه‌جانبه اشرف‌نشان‌ها در خارج از کشور، نشان‌دهنده تعهد آن‌ها و پذیرفتن مسئولیت بیشتر در این مسیر است.

این کمترین کاری است که ما اشرف‌نشان‌ها در خارج از کشور باید انجام بدهیم و انجام می‌دهیم. خوشحالیم که می‌توانیم هرچند اندک، در سرنگونی این رژیم ظلم و جنایت مؤثر باشیم.

ان‌شاءالله پس از سرنگونی این رژیم، دیگر شاهد اعدام جوانان و آزادی‌خواهان در ایران نباشیم و حقوق انسانی، از جمله آزادی، برابری، آزادی جنسیتی و آزادی‌های اجتماعی و سیاسی، در ایران دموکراتیک آینده برقرار شود.