همیاری در آستانه یک نقطه عطف؛ چرا گلریزان امسال رنگ و بوی دیگری دارد؟

در واپسین ساعت‌های پیش از آغاز گلریزان همیاری با سیمای آزادی، نگاهی به تفاوت‌های این دوره با سال‌های گذشته؛ از تحولات سیاسی و اجتماعی تا روایت‌هایی از همدلی و حمایت مردمی.

گفتگو با شهرام گلستانه

خب بینندگان، همانطور که از ابتدای برنامه گفتم، آخرین ساعت‌های قبل از همیاری رو پشت سر می‌گذاریم. خوبه در این فرصت کوتاه، مکثی داشته باشیم و ببینیم موضوع همیاری واقعاً از چه قراره. همراه می‌شیم با آقای شهرام گلستانه، از همیاران اولین همیاری تا امروز.

آقای گلستانه، همانطور که در معرفی گفتم شما از همون اولین همیاری‌ها همراه ما بودید. می‌خواستم بگم تفاوت همیاری امسال رو با سال‌های قبل شما چطوری می‌بینید؟

خب، راستش اگه بخوام توضیح بدم، فکر می‌کنم بسیار فراتر از زمانی که برنامه شما داره، مجبورم به اون اختصاص بدم. در نتیجه مجبورم که بسیار کوتاه فقط به شاید سرفصل‌ها اشاره بکنم که خلاصه مزاحم وقت خلاصه سایر دوستان و همیاران و سایر فعالین سیمای آزادی نباشم.

همیاری در سایه تحولات بزرگ؛ چرا امسال شرایط کاملاً متفاوت است؟

ببینین، همیاری امسال تفاوت‌های بسیار بسیار چشمگیر و کیفی با سال‌های گذشته داره. من الان اصلاً منظورم حتی عدد و رقم نیست که به اون هم اشاره خواهم کرد، ولی در واقع به لحاظ شرایطی که این همیاری داره در اون برگزار می‌شه، نسبت به شرایطی که همیاری‌های گذشته در آن‌ها برگزار می‌شد، تفاوت میان ماه تا ماه گردون، تفاوت از زمین تا آسمان است. در واقع بدون هیچگونه اغراقی باید بگم چنین تفاوت‌هایی هست.

اجازه بدین که به چند تا از سرفصل‌ها اشاره کنم. ببینین در همیاری امسال، ما اون ولی فقیه شناخته شده رژیم، یعنی خامنه‌ای رو دیگه نداریم. با رژیمی روبرو هستیم که همه راه‌های سرکوب علیه مردم ایران رو به اشد وجه رفته ولی خودش در آستانه فروپاشی و در آستانه سقوط قرار گرفته. این که دیگه خلاصه دعواهای درون رژیم به اون مرحله‌ای از تضادهای آشتی‌ناپذیر رسیده که در همین رسانه‌های رژیم نیز بازتاب پیدا کرده است.

در چنین شرایطی، از طرف دیگه، رژیم بسیاری از اهرم‌های منطقه‌ای خودش را از دست داده و بسیاری از حمایت‌هایی که از نیروهای نیابتی می‌کرد، به شدت کاهش یافته است. از سوی دیگر، این همیاری نخستین همیاری پس از قیام بزرگ دی‌ماه ۱۴۰۴ است؛ قیامی که با فداکاری کانون‌های شورشی، شورشگران و شهدای آن، فصل تازه‌ای را در مبارزه مردم ایران رقم زد.

شاید اگر در سال‌های گذشته می‌خواستیم درباره هر کدام از این رخدادها صحبت کنیم، باید کتاب‌ها نوشته می‌شد. تک‌تک نام‌هایی که از شهدای قیام و کانون‌های شورشی برده می‌شود، هر کدام روایت یک ایستادگی و مقاومت است و این همیاری در چنین فضایی برگزار می‌شود.

از نخستین همیاری تا امروز؛ مسیری که با فداکاری مردم ساخته شد

شاید برای دوستان جوانی که آن دوران را به یاد ندارند، بد نباشد اشاره کنم که زمانی اصلاً سیمای آزادی وجود نداشت و نخستین برنامه‌های تلویزیونی مقاومت با نام «سیمای مقاومت» و به‌صورت هفتگی پخش می‌شد. امروز اما این رسانه به مجموعه‌ای از برنامه‌های متنوع و حرفه‌ای تبدیل شده که بسیاری از ایرانیان، حتی خارج از دایره هواداران مقاومت، کیفیت آن را در سطحی ممتاز ارزیابی می‌کنند.

کسانی که در پشت صحنه این رسانه فعالیت می‌کنند، به خوبی می‌دانند که تولید چنین برنامه‌هایی چه میزان تلاش، تخصص و فداکاری می‌طلبد و چگونه می‌تواند به پیشبرد مبارزه مردم ایران برای آزادی کمک کند.

به هر حال تفاوت‌های بسیار دیگری هم وجود دارد، اما فرصت محدود است. همان‌طور که گفتم، در روزهای آینده نیز در کنار سیمای آزادی و همیاران آن خواهم بود.

اما اولین خاطره‌ای که هرگز از ذهنم پاک نشده، مربوط به نخستین همیاری است؛ پسربچه‌ای که قلکش را شکست، تمام پس‌اندازش را که برای خرید یک دوچرخه جمع کرده بود، با عشق تقدیم سیمای آزادی کرد. هنوز هم وقتی آن صحنه را به یاد می‌آورم، بغض گلویم را می‌گیرد. حتی بسیاری از کسانی که بعدها کمک‌های مالی بسیار بزرگ‌تری کردند، معتقد بودند که ارزش آن فداکاری، فراتر از هر عدد و رقمی بود؛ چون او همه دارایی خود را خالصانه تقدیم کرد و الهام‌بخش بسیاری از هموطنان شد.

صدای مردم از اراک تا مریوان؛ همیاری با وجود همه دشواری‌ها ادامه دارد

خاطره بسیار عالی تعریف کردی شهرام عزیز از اولین همیاری با سیمای آزادی و این‌ها هم همین نمونه‌ها هست که افتخارات سیمای آزادی رو می‌سازه.

اگه اجازه بدی، یک سری بزنیم به شهرهای میهن، تماس‌های هموطنان رو بشنویم. ما در طول برنامه تماس‌هایی که گرفته شده رو پخش می‌کنیم، به طور خاص در مورد همیاری.

سری بزنیم به اون‌ها، این بار می‌ریم به اراک، صحبت‌های دوست عزیزمون مسعود از اراک و سری هم می‌زنیم به مریوان، قاسم از مریوان رو با هم می‌شنویم. پیشاپیش به این دو دوست عزیز، مسعود و قاسم سلام می‌کنم، تشکر می‌کنم از تماسی که با ما داشتند. اجازه بدید نکاتشون رو در رابطه با گلریزان همیاری با سیمای آزادی بشنویم، بعد من مجدداً سوال بعدی رو خدمتتون عرض می‌کنم.

خواهش می‌کنم.

از اینکه این انعکاس صدای مردم ایران را هر روز پوشش می‌دهید و به گوش جهانیان می‌رسانید، بسیار سپاسگزارم. ضمناً در همیاری سیمای آزادی با توجه به مشکلات اقتصادی، من هم به وظیفه ملی میهنی خود را ملزم می‌دانم و در این همیاری شرکت می‌کنم. و در پایان یک نکته بسیار بااهمیت را می‌خواهم یادآوری کنم، به‌خصوص به رهبر مقاومت، شیر همیشه بیدار، درود می‌فرستم که با استقامت و پایداری در برابر شیخ و شاه به ما آموخت که با هرگونه دیکتاتوری، ظلم و ستم و جنایت ایستادگی کنیم. من هم به تبع کانون‌های شورشی به آقای رجوی، رهبر سازمان مجاهدین خلق ایران، اعلام حضور کرده و حاضر حاضر می‌گویم. به امید ایرانی آزاد، آباد و پیروزی، موفق و مؤید باشید. بدرود.

سلام به دوستانم در سیمای آزادی. من قاسم هستم از شهر مریوان. یک کارگر جوان هستم. با وجود سختی‌ها و نداشتن پس‌انداز، خوشحالم که می‌توانم در برنامه همیاری شرکت کنم. سیمای آزادی همیشه صدای نسل ما و حقوق پایمال شده کارگران بوده. حقوق ده روزه خودم را کنار گذاشتم که تقدیمتون کنم، چون معتقدم سیمای آزادی امید ما برای رسیدن به عدالت و پیروزیه.