سی‌امین گلریزان همیاری؛ شکست بزرگ ماشین شیطان‌سازی رژیم آخوندی

۱۴۰۵/۵/۲۲

از نان شب و هزینه دارو تا حمایت زندانیان؛ وقتی همبستگی ملی، پاسخ مردم ایران به ۴۷ سال سرکوب و شیطان‌سازی می‌شود

گفتگو با خسرو شکراللهی

در ادامه بررسی بازتاب‌ها و پیام‌های سی‌امین گلریزان همیاری با سیمای آزادی، همراه هستیم با آقای خسرو شکراللهی تا به این موضوع بپردازیم.
خب، شاید سؤال اول من در این برنامه از شما سؤال متداولی نباشه، اما از اونجایی که می‌دونم شما در این چهار روز برنامه همیاری رو دنبال می‌کردید، می‌خوام احساساتتون رو بعد از مشاهده همیاری در این چهار روز بگید و علاوه بر احساساتتون، تحلیلتون رو به لحاظ برداشت سیاسیتون از این چهار روز برای ما و بینندگانمون توضیح بدید.
خسرو شکراللهی: بله، من نمی‌دونم شما سؤال متداول یا غیرمتداول رو در فرهنگ کارتون چگونه تعریف می‌کنید، ولی باید تشکر بکنم از شما بابت چنین سؤالی. چرا؟ چون که داریوش عزیز، واقعاً سخته که در مورد این همیاری آدم بخواد صحبت بکنه و دچار برانگیختگی و غلیان احساسات نشه و بتونه جداسازی بکنه مثلاً این این عواطف و این احساسات رو از از و بخواد با یک نگاه صرفاً منطقی و سیاسی، اگه بتونم اسم بذارم منطقی البته، درستش شاید همین باشه که همه این‌ها را همان‌طور که شما پرسیدید، روی هم ریخت و نگاه کرد.

ولی واقعاً لااقل برای من میسر نیست و شما این اجازه را به من دادید که این دو تا رو در هم ادغام بکنم. بنابراین، فکر کنم خیلی سؤال درستی وقتی که می‌بینیم آدم اون هموطنانی که علیرغم تنگدستی، علیرغم درگیر بودن با مشکلات و مصائب اجتماعی و معیشتی، می‌گن از نون شبمون می‌گذریم، از خرج دارومون می‌گذریم، از خرج تحصیلمون می‌گذریم و به سیمای آزادی کمک می‌کنن.

وقتی که از درون سیاهچال‌های رژیم آخوندی، زندانیان قهرمان پیام می‌دن و حمایت می‌کنن از این همیاری، وقتی که جوانانی از نسل‌های مختلف و هوادارانی از نسل‌های مختلف و حامیانی از نسل‌های مختلف وصل می‌شن و از کوچک‌ترین کمکی که می‌تونن بکنن با شور و اشتیاق صحبت می‌کنن، از این تا وقتی که هموطنانی که با مبالغ قابل‌توجهی به سیمای آزادی کمک می‌کردند و این حرف رو می‌زدند که بابت تک‌به‌تک کمک‌ها، یورو به یورو یا دلار به دلارش رو می‌تونن به مردم ایران حساب پس بدن که با رنج و زحمت و تلاش به دست اومده و دارن این رو اهدا می‌کنند، خب چطور میشه آدم در مورد این حماسه‌ها، حماسه‌های همبستگی ملی، حماسه‌های شور آزادی‌خواهی و استقلال‌طلبی قرار بگیره در مقابل چنین موج و چنین حماسه‌ای و بعدش بخواد دچار غلیان احساسات نشه؟ بنابراین، من عرایضم رو همیشه ادغام می‌کنم وقتی شما در مورد همیاری از من می‌پرسید، با این احساسات.

وقتی مردم از نان شب و دارو می‌گذرند؛ همیاری فراتر از یک کمک مالی

و اگر شما، ولی شما جنبه سؤالتون گفتید به لحاظ سیاسی، من اولین پیامی که به لحاظ سیاسی از این همیاری گرفتم، واقعاً در تک‌تک لحظاتی که نگاه می‌کردم و یا اون قسمت‌هایی که رسیدم، متأسفانه بعضی‌ها رو به طور مستقیم از دست دادم ولی اون قسمت‌هایی که نگاه می‌کردم، اولین پیامی که من می‌گرفتم یک شکست تمام‌عیار برای رژیم آخوندی بود. شکست تمام‌عیار در چه زمینه‌ای؟

ببینید ۴۷ سال هست که رژیم آخوندی با اعدام، با زندان، با شکنجه، با سرکوب، با وحشت‌آفرینی و با به کارگیری یک ماشین عظیم و مخارج هنگفت، روز و شب، روز و شب ۲۴ ساعت در تلاشه که بین فرزندان مجاهد و بین مقاومت ایران و جامعه ایران و مردم ایران فاصله بندازه با این شیطان‌سازی‌های کثیفش از جیب مردم که مخارجش رو از جیب هموطنانمون داره میده به بهای فقر و سیه‌روزی هموطنان عزیزمون داره چنین دستگاه جهنمی شیطان‌سازی علیه مجاهدین و مقاومت رو پیش می‌بره، ۴۷ ساله که روز و شب داره در این دستگاه می‌دمه و می‌چرخونه و پول می‌ریزه بهای این که نسل جوان رو، مردم ما رو از مجاهدین و مقاومت ایران جدا کنه و فاصله بندازه، در این همیاری یک بار دیگه شکست کامل این سیاست رو دیدیم.

سه نسل در کنار مقاومت؛ پاسخی که ماشین سرکوب نتوانست خاموش کند

ببینید وقتی که شما نگاه می‌کنید از سه نسل از کانون‌های شورشی در داخل ایران، از جوانان و دانشجویان چه در داخل ایران و چه در کشورهای مختلف در سراسر جهان، در سراسر جهان، تا خانواده‌های شهدا، این‌ها از نسل‌های مختلف میان و این چنین حمایت می‌کنند و این چنین از فراتر از کار یک رسانه، مجبورم اینجا از زاویه ارتباط از جنبه جنگ و نبرد مقاومت با رژیم آخوندی به این منظر نگاه بکنم، فراتر از رسانه و کار رسانه‌ای سیمای آزادی که البته اون هم جای تأمل و درنگ و گفتنی‌های زیادی داره

ولی وقتی که از منظر نبرد مقاومت ایران و مجاهدین با رژیم آخوندی نگاه می‌کنیم، اولین پیامی که من می‌گیرم شکست کامل این سیاست‌هاست و یک بار دیگه به اثبات می‌رسه. بنابراین اگر بخوام همه این‌ها رو هم جنبه‌های احساسی‌اش و هم جنبه‌های پیام سیاسی که من گرفتم رو روی هم بریزم، باید بگم که احساس غرور، افتخار و سربلندی و مسرت بابت پیشروی و پیروزی بزرگی که مردم و مقاومت ایران تا اینجای این نبرد ۴۷ ساله به دست آوردند این این ابراز این حرف رو بگم و بعد بگم که این طلیعه به پیروزی رسیدن راه و خط و استراتژی است که مقاومت ایران پیش گرفته و حالا در یک صحنه از همبستگی اجتماعی بزرگ با مقاومت ایران داریم در این همیاری یک جلوه‌ای‌اش رو می‌بینیم.

لطفاً به اشتراک بگذارید:
TelegramXFacebookEmail

خبرهای مرتبط