کنکور واقعاً فرصت برابر است یا بازی از قبل برای ثروتمندان برده شده؟

وقتی فقط ۵.۶ درصد صندلی‌های دانشگاه‌های دولتی به سه دهک پایین می‌رسد، آینده جوانان ایران چگونه به یک رقابت نابرابر تبدیل شده است؟

دردناک است اما آمارهای رسمی به صراحت می‌گویند سهم سه دهک پایین درآمدی از میان بیش از ۵۰۰ هزار دانشجوی دانشگاه‌های دولتی تنها ۵ و ۶ دهم درصد است. این در حالی است که دهک‌های هشتم تا دهم یعنی برخوردارترین قشر جامعه ۶۲ درصد از این صندلی‌ها را به خود اختصاص داده‌اند. این دیگر فقط یک آمار نیست، روایت یک شکاف عمیق و طبقاتی شدن سیستم آموزشی کشور است که از همان سال‌های ابتدایی مدرسه آغاز می‌شود.

وقتی پول تعیین‌کننده است، کنکور هنوز رقابت محسوب می‌شود؟

کنکور دیگر یک فرصت برابر نیست، بلکه رقابتی‌ست بین سال‌ها بهره‌مندی از امکانات تحصیلی در برابر فقری که زندگی را به سختی‌های هر روز تبدیل کرده. نبردی نابرابر.

آن که با مشاور آموزشی، کلاس‌های تقویتی، آزمون‌های آموزشی، رفاه و امکانات تحصیلی زندگی کرده کجا و آن که هر سال با دغدغه کیف و کتاب و تامین حداقل‌های آموزش بزرگ شده کجا. این روند جز بازتولید اجتماعی نابرابری‌ها نیست. حکومت آخوندی شدیدترین نابرابری‌های اجتماعی را ایجاد کرده و اکنون آینده فرزندان ایران نیز در آتش این فقر می‌سوزد.

آیا جوانان ایران غارت آینده‌شان را نمی‌بینند؟

اما پرسش این است که آیا نوجوانان و جوانان آگاه ایران از چنین واقعیتی بی‌خبرند؟ آیا آنان نمی‌دانند که دهه‌هاست حق آنان به یغما رفته؟ قطعاً با جزئیات به این غارت حال و آینده زندگی‌شان مطلعند و همین جوانان ایران را به قیام‌آفرینان و شورشیانی تبدیل کرده که وحشت را در اعماق حکومت آخوندی رسوخ داده‌اند.