پیام زندانی سیاسی محمدجواد وفایی ثانی به مناسبت سالروز تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران
۱۴۰۵/۶/۱۳
محمدجواد وفایی ثانی از شکنجهگاه وکیلآباد مشهد: ثمره مجاهدتها و صدق و فدا را مردم شریف ایران با آزادی جشن خواهند گرفت
زندانی سیاسی محمدجواد وفایی ثانی در پیامی به مناسبت سالروز تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران، با درود به مبارزان و مردم قهرمان ایران تأکید کرد که شجره طیبه مجاهدین به جنگلی شکستناپذیر تبدیل شده و هیچ تبر و زمستانی نمیتواند آن را نابود کند.
پیام از شکنجهگاه وکیل آباد مشهد محمدجواد وفایی ثانی- شهریور ۱۴۰۵ برای انتشار در رسانه های مجاهدین خلق ایران
با سلام با درود و عرض تبریک بابت سالروز تاسیس سازمان پر افتخار مجاهدین خلق ایران خدمت تمام مبارزان و مجاهدان و همچنین خلق قهرمان ایران که با تمام وجود خود آزادی را فریاد میزنند و بهای آن را با جان و هستی خویش میپردازند.
در چنین روزهای سختی که این رژیم خونخوار و ضدبشر برای مردم ایران و منطقه به وجود آورده، طبیعتا شرایط ما هم در زندان مثل تمام مردم این سرزمین سخت و دشوار است اما این دلیل نمیشود که ما سکوت کنیم. ما وظیفه داریم در همه شرایط صدای خلق ستمدیده خود باشیم و درد و رنج آنها را فریاد بزنیم.
همیشه فکر میکنم اگر حنیف و یارانش این سازمان را تاسیس نمی کردند و ریشه های آن را با خون خود آبیاری نمی کردند امروز مردم ایران چه داشتند.
خدا را شکر میکنم که من هم بر شاخه های سبز این درخت جوانه زدم و نعمت آگاهی و انتخاب این مسیر همیشه سبز به من عرضه شد و امروز که بیش از شصت سال از آغاز این رویش میگذرد، این درخت ریشه دوانده و جنگلی شده ایم که هیچ زمستان و هیچ تبری نمیتواند آن را نابود یا خاموش کند. هر بار که سر ما را قطع کردند دوباره و چند باره روییدیم و تکثیر شدیم.
و انشالله در آینده ای نزدیک چه ما باشیم و چه نباشیم ثمره این مجاهدت ها و مقاومت ها و مبارزات و صدق و فدای این شجره طیبه را مردم شریف ایران با آزادی جشن میگیرند و ما ستارگان و ماه و خورشید را شاهد می گیریم آن هنگامه که یاران ما را سر بهدار میکردند، دیدند که آنها چگونه خروشیدند و میدانند که آنها هم ستارگانی بودند که از پیش ما به آسمان رفتند و در آن روز در کنار مردم ایران و در دلهای آنها میدرخشند و سرود شادی خواهند خواند.
در این سالها آزمون های بسیاری را با هم از سر گذراندیم و با انقلاب خواهر مریم شکفتیم و با رهبری برادر مسعود نقشه های راهمان را ترسیم کردیم، انشالله که نسل های بعد نتیجه این مسیر را قدر بدانند و آنها بهتر از ما و گذشتگان، این راه را به سرانجام برسانند.
کنون که آمدیم تا به اوج ها مرا بشوی با شراب موج ها مرا دگر رها مکن مرا از این ستاره ها جدا مکن
سیدمحمدجواد وفایی ثانی شهریور ۱۴۰۵ زندان وکیل آباد مشهد
بیشتربدانیم:
