کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» جهانی‌تر می‌شود؛ چرا صدای زندانیان سیاسی ایران فراتر از مرزها شنیده می‌شود؟

از اعتصاب غذای زندانیان در ۶۶ زندان تا حمایت شخصیت‌های بین‌المللی؛ آیا گسترش این کارزار می‌تواند توجه جهانیان را به اعدام‌ها در ایران جلب کند؟

گفتگو با مهندس اسماعیل محدث

در این قسمت از برنامه «روی خط ایران»، همراه هستیم با آقای مهندس اسماعیل محدث تا نگاهی داشته باشیم به فراگیرشدن کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» و بازتاب‌های جهانی آن.

آقای محدث. بفرمایید که برجسته‌ترین نمودهای جهانی‌شدن این کارزار در مدت اخیر چه بوده است؟

از ۶۶ زندان تا حمایت جهانی؛ پیوند مبارزه زندانیان با صدای مقاومت

اسماعیل محدث: بله، قبل از ورود به بحث، اجازه بدهید اشاره کنم که رساندن صدای زندانیان سیاسی به گوش افکار عمومی جهان، بخشی از مبارزه ماست؛ چرا که زندانیان سیاسی مقاوم، در حقیقت آبروی این مقاومت هستند. همچنین افتخار می‌کنم که عضو مقاومتی هستم که مخالف مجازات ضدانسانی اعدام است و برای لغو آن فعالیت می‌کند.

همان‌طور که می‌دانید، در ۶۶ زندان ایران، زندانیان سیاسی در چارچوب کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، به مدت ۱۴۲ هفته دست به اعتصاب غذا زده‌اند. فردا، ۲۸ مهرماه، در حقیقت روز صد و چهل‌وسوم این اعتصاب خواهد بود.

من گمان می‌کنم پیوند این مبارزه و اعتصاب زندانیان سیاسی در ایران با مقاومت و کانون‌های شورشی، اهمیت بسیار ویژه‌ای دارد. امروز در سیمای آزادی دیدیم که یکی از اعضای کانون شورشی هم به این موضوع اشاره کرده بود. پیوند زندانیان سیاسی، کانون‌های شورشی و مبارزه در خارج از کشور، از اهمیت خاصی برخوردار است.

این اهمیت، طبیعتاً از زندان‌های ایران فراتر رفته و به خارج از کشور نیز رسیده است. همان‌طور که شما گفتید، از هفته گذشته، خانم جینا رومرو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور آزادی تجمعات، به این اعتصاب پیوسته و در مبارزه زندانیان سیاسی شرکت کرده است؛ اقدامی که به گمان من بازتاب بسیار زیادی داشته است.

همچنین در ایتالیا، خانم الیزابتا زامپاروتی از ماه‌ها پیش هر سه‌شنبه در کارزار زندانیان سیاسی ایران شرکت می‌کند و این موضوع در ایتالیا بازتاب زیادی داشته است.

آلستر لوگان، رئیس گروه بین‌المللی حقوق بشر وکلا، نیز به این کارزار پیوسته و از اعتصاب زندانیان سیاسی حمایت کرده است. آقای لوگان در حساب خود در شبکه‌های اجتماعی گفته است که هزاران شهروند ایرانی به‌دلیل اعتراض علیه رژیم دستگیر، بازداشت، شکنجه و کشته شده‌اند. این رژیم پیش‌تر، در سال ۱۹۸۸، جان ۳۰ هزار ایرانی را گرفته و بالاترین آمار شناخته‌شده اعدام در جهان را دارد.

همان‌طور که می‌بینید، کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» به مسئله‌ای جهانی تبدیل شده است. من گمان می‌کنم در ماه‌ها و هفته‌های آینده، بسیاری از شخصیت‌های سیاسی و فرهنگی به این کارزار بپیوندند.

حمایت گزارشگر ویژه سازمان ملل و شخصیت‌های بین‌المللی چه بازتابی داشته است؟

بله، متشکرم از توضیحات کاملتان، آقای محدث. با توجه به موضوعی که اشاره کردید، بفرمایید این حمایت‌ها چه بازتاب‌هایی داشته و در این بازتاب‌ها روی چه نکاتی انگشت گذاشته‌اند؟

اسماعیل محدث: ببینید، اجرای حکم اعدام در ایران در ابعادی غیرقابل تصور، در حقیقت ابزاری برای رژیم آخوندی به‌منظور ایجاد رعب و وحشت است. بنابراین طبیعی است که این مسئله بازتاب‌های مختلفی در عرصه جهانی داشته باشد.

برای مثال، جیم شانون، نماینده پارلمان انگلستان، از اقدام خانم رومرو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور آزادی تجمعات، حمایت کرده و از موضع اصولی ایشان در پیوستن به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» پشتیبانی کرده است.

همچنین کشیش بیل کروز در استرالیا، پیتر مورفی از گروه حامیان استرالیایی دموکراسی در ایران، کشیش برایان میدوی و دورین روکماکر، نماینده سابق پارلمان اروپا از هلند، از این اقدام حمایت کرده‌اند.

گسترش حمایت‌ها؛ آیا شخصیت‌های بیشتری به کارزار «نه به اعدام» می‌پیوندند؟

اجازه بدهید از حمایت دو دوست قدیمی و بسیار عزیز مقاومت، آقای استرون استیونسون، هماهنگ‌کننده کارزار «تغییر برای ایران»، و پائولو کازاکا نیز یاد کنم که از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» حمایت کرده‌اند.

من تصور می‌کنم در هفته‌های آینده شاهد حمایت بیشتر شخصیت‌ها در سراسر جهان از این کارزار خواهیم بود.