گرانی مرغ و کوچک‌شدن سفره مردم؛ چرا با وجود مازاد عرضه، قیمت‌ها باز هم بالا می‌رود؟

وقتی مردم توان خرید ندارند، افزایش قیمت مرغ و وعده یارانه چه معنایی دارد؟ آیا کالابرگ می‌تواند شکاف میان درآمد و هزینه‌های زندگی را جبران کند؟

روز ۸ مهر، رسانه‌های حکومتی از رسیدن قیمت هر کیلوگرم مرغ به ۲۴۰ هزار تومان خبر دادند. از جمله، سایت حکومتی انتخاب نوشت که بر اساس اظهارات اخیر مدیرعامل اتحادیه مرغداران گوشتی، قیمت تمام‌شده تولید هر کیلوگرم مرغ حدود ۲۴۵ تا ۲۵۰ هزار تومان برآورد شده است و تولیدکنندگان در هفته‌های اخیر، به دلیل مازاد عرضه، محصول خود را با زیان عرضه کرده‌اند.

مازاد عرضه یعنی چه؟ در شرایط معمول، مازاد عرضه به این معناست که بیش از نیاز بازار مرغ تولید شده است؛ اما در این شرایط، علت پیشی‌گرفتن عرضه از تقاضا، فقر است. گوشت و مرغ دیگر غذای روزانه بسیاری از مردم ایران نیستند.

علت مازاد عرضه، ناتوانی مردم در خرید است؛ اما دیدیم که دو هفته بعد، قیمت مرغ باز هم پرواز کرد.

چرا با وجود مازاد عرضه، قیمت مرغ دوباره افزایش یافت؟

در ۲۶ آذر، مرغ دو بار افزایش قیمت را تجربه کرد.

قیمت مرغ به ۳۱۰ هزار تومان رسید. در سه روز، قیمت آن بیش از ۶۰ تا ۷۰ هزار تومان بالا رفت و امروز به حدود ۳۰۰ هزار تومان رسیده است؛ البته در بعضی جاها قیمت‌های منصفانه‌تری هم دیده می‌شود.

یعنی هنوز دو هفته نگذشته بود که قیمت هر کیلوگرم مرغ با افزایشی حدود ۷۰ هزار تومان به ۳۱۰ هزار تومان رسید.

این چرخه به این شکل است: مردم می‌پرسند چرا مرغ گران شده است؛ فروشنده می‌گوید باید از مرغدار بپرسید. مرغدار می‌گوید نهاده‌ها گران شده‌اند. وقتی از فروشنده نهاده‌ها سؤال می‌کنید، می‌گوید ۷۰ درصد نهاده‌ها به واردات و قیمت دلار بستگی دارد. ارز ترجیحی را حذف کرده‌اند و قیمت‌ها بالا رفته است.

یارانه و کالابرگ؛ آیا وعده انتقال یارانه به سفره مردم عملی شد؟

این همان یارانه‌ای است که پزشکیان گفت می‌خواهد از ابتدای زنجیره به انتهای زنجیره، یعنی سفره مردم، منتقل کند. ۹ ماه پیش، یک‌ونیم میلیون تومان یارانه داده‌اند. قرار بود هر سه ماه یک‌بار بازبینی شود و متناسب با تورم افزایش پیدا کند، اما این اتفاق نیفتاد.

حالا می‌گویند به کسانی که درآمد ماهانه‌شان کمتر از ۲۰ میلیون تومان باشد و خانه و ماشین هم نداشته باشند، ۵۰۰ هزار تومان کالابرگ بیشتر می‌دهند.

پزشکیان روز ۲۶ مهر گفته است که ۱۴۱ همت از منابع حاصل از صرفه‌جویی در طرح‌های ساماندهی سوخت و آرد و نان، به افزایش اعتبار کالابرگ مردم اختصاص یافته است.

کالابرگ بیشتر یا کاهش قدرت خرید؛ واقعیت زندگی مردم چیست؟

اما واقعیت چیست؟ واقعیت این است که این کالابرگ هم، از نگاه منتقدان این سیاست، نوعی برداشت تازه از جیب بخشی از مردم است؛ منابع آن با حذف کالابرگ گروه دیگری از مردم تأمین شده است.

حالا باید دید با افزایش قیمت‌ها، این میزان کالابرگ چه دردی از مردم دوا می‌کند؟ خودشان می‌گویند هیچ.