مدارس دولتی در منتهای فقر؛ چرا دانش‌آموزان هنوز از ابتدایی‌ترین امکانات محروم‌اند؟

سال تحصیلی در ایران با چه وضعیتی شروع شده است؟ در استان‌های محروم جنوب، از کرمان تا بلوچستان، کودکان در چه شرایطی درس می‌خوانند؟

سال تحصیلی در ایران ما در چه شرایطی شروع شده؟ چه وضعیتی، به‌خصوص در استان‌های محروم جنوب، مثل کرمان، بوشهر و سیستان و بلوچستان برقرار است؟

یک هموطن: «یه پیشنهاد دارم، آقای رئیس آموزش و پرورش شهرستان عنبرآباد. سال تحصیلی جدیده؛ کنار این دانش‌آموزا که آینده‌سازای مملکتمون هستند، شما بیا خودت داخل این کانکس بشین و خودت شروع کن سال تحصیلی جدید رو.»

یک دختر: «ما گناه داریم، نمی‌تونیم تو همچین مدرسه‌ای درس بخونیم.»

یک صدا: «تقریباً چهار روز از آغاز سال تحصیلی جدید می‌گذره و اینم وضعیت یک مدرسه دبستان در روستای آب‌سردوییه، بخش مردک، شهرستان عنبرآباد. یه کانکس بوده که باد زده زیرش و پرتش کرده و این دانش‌آموزا که می‌بینید، متأسفانه مدرسه ندارن. الان وسط تابستونه و ما شاهدیم ده بار، بیست بار تماس گرفتیم و گفتیم که این کانکسی که اینجا چپ کرده، اگه وسط زمستون این کانکس چپ می‌کرد، چند تا جسد این‌طوری می‌افتاد؟ چون الان صندلی سالمه، می‌تونه... سقف این پوسیده؛ اگه دانش‌آموزا توش بودن، یه دانش‌آموز سالم می‌موند؟ کانکس رو دو سال پیش آورده‌اند.»

یک مرد: «حالا اگه بچه‌های مردم داخل این مدرسه بودن، معلوم نبود چه اتفاقی براشون بیفته. او مسئولی که متأسفانه با گذشت ۴ روز از سال تحصیلی جدید، هنوز هیچ فکری به حال این مدرسه بر نداشته. گلی به گوشه‌ی جمالتون! احسنت! بهتر از شما وجود نداره.»

اینجا این مدرسه دستشویی هم نداره. این خانم معلم پارسالی، خداوکیلی، بنده خدا... خواهر ما، اگه سرویس بهداشتی می‌خواست بره، باید بره اون خونه‌ها، یه خونه‌ای بگرده که دانش‌آموزی یا ناموسی دارند؟ اگه شده یه دستشویی بره. مردم مسلمون... حالا خانم معلم، به خدا جرأت نمی‌کنه. هرچی گفتم، گفته: «من کدوم طرف برم درس بدم؟» الان یک هفته‌ست این چپ کرده. خود من بیست بار تماس گرفته‌ام.

خبرگزاری حکومت آخوندی در ۱۵ شهریور نوشته: بر اساس اعلام مدیرکل آموزش و پرورش استان کرمان در تیرماه ۱۴۰۵، از ۶ هزار مدرسه موجود در استان کرمان، ۳۰ درصد آن‌ها تخریبی هستند.

اگرچه این حکومت هیچ‌گاه آمار دقیقی از مدارس کانکسی نمی‌دهد، اما گاه در رسانه‌هایش اعترافاتی مثل این خبر خبرگزاری حکومتی ایسنا می‌بینیم که نوشته در ۲۶ استان کشور مدارس کانکسی وجود دارد!

همچنین در رسانه‌های این رژیم، آمار بیش از ۷۰۰۰ مدرسه عشایری و تحصیل ۲۲۴ هزار و ۵۰۲ دانش‌آموز عشایر در کشور را می‌بینیم.

چند مدرسه باید فرسوده باشد تا زنگ خطر آموزش‌وپرورش به صدا دربیاید؟

اما حالا ببینیم همان مدرسه‌هایی که کانکسی هم نیستند، در این استان‌های محروم چه وضعیتی دارند.

اینجا سراوان است.

«وضعیت کلاس دوم دبستان محمد مرشد محمدی. بچه‌ها همه دونفری رو صندلی‌ها نشسته‌اند. جا نیست واسه نشستن. ببینید!»

این وضعیت در حالی است که برخورداری از فضای آموزشی استاندارد و امکانات اولیه، از نیازهای اساسی هر دانش‌آموز برای تحصیل و آینده‌ای بهتر است.

کمبود فضای آموزشی، مدارس فرسوده و زیرساخت‌های نامناسب، همچنان از مشکلات دانش‌آموزان در مناطق مختلف بلوچستان است.

موشک و پهپاد هست، اما برای مدرسه بچه‌ها بودجه نیست؟

نظام آخوندی برای ساخت موشک و پهپاد و سیرک‌های شبانه بودجه دارد، اما برای مدارس کودکان بلوچ بودجه‌ای نیست.