کنفرانس به‌مناسبت روز جهانی علیه حکم اعدام، نایکه گروپیونی

کنفرانس به‌مناسبت ۱۰ اکتبر روز جهانی علیه اعدام با حضور شخصیت‌های برجستهٔ سیاسی و حقوقدانان

نه به اعدام در ایران:

ضرورت حسابرسی از سردمداران رژیم

ارجاع پرونده جنایات رژیم به شورای امنیت سازمان ملل

سخنرانی نایکه گروپیونی – نماینده پارلمان ایتالیا، عضو کمیسیون خارجی

آینده ایران باید به مردم این کشور تعلق داشته باشد، آینده‌ای که در آن هیچ‌کس به‌خاطر باورها و اندیشه‌هایش هراس زندان یا مرگ نداشته باشد و آزادی جرم تلقی نشود

بسیار سپاسگزارم، و بعدازظهر همگی بخیر.

خانم‌ها و آقایان، همکاران گرامی؛ پیش از هر چیز مایلم از شما تشکر کنم بابت این دعوت و فرصت حضور در کنفرانسی که همهٔ ما را به مسئولیتی بنیادین فرامی‌خواند: دفاع از زندگی، آزادی و کرامت هر انسان. روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام نمی‌تواند صرفاً یک مناسبت نمادین باشد؛ بلکه باید مجالی برای آگاهی‌بخشی و بالاتر از آن، فرصتی برای ما باشد تا با قاطعیت تأکید کنیم که هیچ قدرتی نمی‌تواند این حق را به خود اختصاص دهد که خودسرانه تصمیم بگیرد چه کسی شایسته زندگی است و چه کسی باید بمیرد. اوضاع در ایران ما را در برابر واقعیتی دردناک قرار می‌دهد. اعدام مخالفان سیاسی و احکام مرگ صادر شده علیه معترضان، گواهی بر سرکوبی است که نگرانی عمیق جامعه بین‌المللی را برانگیخته است. در سال ۲۰۲۶، شماری از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران اعدام شدند؛ از جمله حامد ولیدی، محمد (نیما) معصوم‌شاهی و مهدی خانکی جوان. می‌بینید، در پس این نام‌ها، خانواده‌های داغدار و انسان‌هایی قرار دارند که آینده از آنان ربوده شده است. و بنا بر گزارش سازمان حقوق‌بشر ایران، دست‌کم ۱۰۰ تن از معترضانی که در ارتباط با اعتراضات ژانویه ۲۰۲۶ بازداشت شده بودند، در ۱۳ استان ایران به اعدام محکوم شده‌اند. در میان آنان، زنان و افرادی دیده می‌شوند که در زمان وقوع جرایم ادعایی، زیر سن قانونی بوده‌اند. سایر بازداشت شدگان نیز هم‌چنان در معرض خطر اعدام قرار دارند. این‌ها آماری هستند که نه می‌توانیم و نه باید نادیده‌شان بگیریم. اما بی‌تردید نباید فراموش کنیم که پشت هر یک از این اعداد، جان یک انسان، یک تاریخ و یک امید نهفته است.

هنگامی که مجازات اعدام به ابزاری برای سرکوب دگراندیشان و ایجاد ارعاب در میان آزادیخواهان تبدیل می‌شود، ما دیگر صرفاً با یک موضوع قضایی روبه‌رو نیستیم؛ بلکه پای مسأله‌ای در میان است که به حقوق بنیادین، حاکمیت قانون و به رابطهٔ آن میان قدرت و انسان مربوط می‌شود. عدالت نباید به ابزار آزار و اذیت تبدیل شود؛ قانون نباید وسیله‌ای برای خاموش‌کردن وجدانها باشد. به‌عنوان یک نماینده پارلمان ایتالیا، بر این باورم که نهادهای دموکراتیک وظیفه دارند توجه و هوشیاری خود را حفظ کنند، موارد نقض حقوق‌بشر را آشکارا محکوم کنند و خواستار رعایت حقوق و ضمانت‌های اساسی برای هر زندانی، به‌ویژه حق برخورداری از یک دادرسی عادلانه باشند. ما نمی‌توانیم اجازه بدهیم که گذشت زمان و عادت، خشم و حساسیت ما را کم‌رنگ کند، یا وخامت آنچه رخ می‌دهد را در نظرمان بکاهد. سکوت و بی‌تفاوتی، خطر تنها گذاشتن کسانی را در پی دارد که بیش از هر کس به همبستگی بین‌المللی نیازمندند.

از همین رو ضروری است که دولتها و سازمانهای بین‌المللی به اعمال انواع فشارهای دیپلماتیک و سیاسی ادامه دهند تا اعدامها متوقف و احکام مرگ لغو شوند. ضروری است که شفافیت، دسترسی به عدالت، و حفاظت از زندانیان و خانواده‌هایشان مطالبه شود. آینده ایران باید به مردم این کشور تعلق داشته باشد؛ آینده‌ای که در آن هیچ‌کس به‌خاطر باورها و اندیشه‌هایش هراس زندان یا مرگ نداشته باشد، آزادی جرم تلقی نشود و کرامت انسانی زیردست خواست قدرت قرار نگیرد.

به همگی درود می‌فرستم و از شما سپاسگزارم که امروز این امکان را فراهم کردید تا بار دیگر بتوانم در حمایت از خانم رجوی و تمامی آنچه ایشان نمایندگی می‌کنند نقشی داشته باشم. بعدازظهر خوبی را برایتان آرزومندم. متشکرم. سپاسگزارم.

بیشتر بدانیم:

کنفرانس به مناسبت روز جهانی علیه حکم اعدام، دومینیک آتیاس

کنفرانس به مناسبت روز جهانی علیه حکم اعدام، دکتر روزالیا آرتئاگا سرانو