پول برای تزریق به بازار ارز هست؛ چرا داروخانه‌ها و مردم باید هزینه بدهند؟

از تزریق میلیاردها دلار به بازار ارز تا حذف میلیون‌ها نفر از فهرست کالابرگ؛ اولویت‌های اقتصادی رژیم چیست؟

روزی که پزشکیان رئیس‌جمهور رژیم شد، بانک مرکزی روزانه ۷ تا ۸ هزار میلیارد تومان پول چاپ می‌کرد؛ اکنون این رقم به روزانه ۲۵ هزار میلیارد تومان رسیده است.

به گفته کارشناسان حکومتی، در همین شش‌ماهه نخست امسال، رشد نقدینگی به ۶۰ درصد رسیده است. بانک مرکزی در سال ۱۴۰۵، برای کنترل نرخ دلار، ۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار به بازار ارز تزریق کرده و در عین حال گفته شده است که مشکل دلار و نقدینگی نداریم.

یعنی حدود ۶۲۵ همت پول به بازار تزریق کرده‌اند. خب، چرا بدهی به نظام سلامت را که در مجموع ۲۶۷ همت بوده است، پرداخت نمی‌کنند تا مطالبات داروخانه‌ها و مراکز درمانی تسویه شود؟

چرا مطالبات داروخانه‌ها و مراکز درمانی پرداخت نمی‌شود؟

چرا پول مغازه‌دارهایی را که کالابرگ فروخته‌اند، پس از ۳۰ تا ۴۰ روز پرداخت نمی‌کنند؟ این کسبه به مرز ورشکستگی رسیده‌اند و دیگر کالابرگ نمی‌فروشند.

اگر رژیم این‌همه پول دارد، چرا پس از ۹ ماه از حذف ارز ترجیحی و آغاز طرح کالابرگ، حتی یک ریال به اعتبار کالابرگ اضافه نکرده است؟ این در حالی است که وعده داده بودند هر سه ماه، اعتبار کالابرگ را بازبینی کنند و متناسب با تورم افزایش دهند.

اگر پول هست، چرا میلیون‌ها نفر از فهرست دریافت کالابرگ حذف می‌شوند؟

اگر پول وجود دارد، چرا معیارهای هدفمندی کالابرگ از دهک‌بندی به سطح وسع تغییر پیدا می‌کند و خبر حذف ۱۵ میلیون نفر از فهرست دریافت‌کنندگان کالابرگ منتشر می‌شود؟

واقعیت این است که ریشه مشکل نه در جنگ و محاصره و تحریم است و نه در کمبود ارز. مشکل، سیاست‌هایی است که تمام سرمایه ایران و معیشت مردم را هدف قرار داده‌اند تا هزینه سرپا نگه‌داشتن این نظام پوسیده تأمین شود.

مشکل این است که دشمن اصلی مردم ایران، همین حاکمیت آخوندهاست