کنفرانس به مناسبت روز جهانی علیه اعدام؛ چرا جهان باید برای توقف اعدام‌ها در ایران اقدام کند؟

قسمت دوم ـ از محکومیت سرکوب تا حمایت از آلترناتیو دموکراتیک؛ پیام شخصیت‌های بین‌المللی به رژیم چیست؟

سخنرانان در کنفرانس «نه به اعدام در ایران: ضرورت حسابرسی از سردمداران رژیم و ارجاع پرونده جنایات رژیم به شورای امنیت سازمان ملل» از زوایای مختلف به این موضوع پرداختند.

کنفرانس «نه به اعدام در ایران: ضرورت حسابرسی از سردمداران رژیم و ارجاع پرونده جنایات این رژیم به شورای امنیت سازمان ملل» با سخنرانی‌هایی از طرف شخصیت‌های برجسته بین‌المللی همراه بود. خانم دکتر روزالیا آرتئاگا سرانو، معاون رئیس‌جمهور و رئیس‌جمهور اکوادور در سال ۱۹۹۷، در سخنانش از برنامه ۱۰ ماده‌ای مریم رجوی حمایت کرد و از جمله گفت:

زیرنویس: دکتر روزالیا آرتئاگا سرانو ـ معاون رئیس‌جمهور و رئیس‌جمهور اکوادور در سال ۱۹۹۷

«بسیار متشکرم. اعضای محترم شورای ملی مقاومت، میهمانان ارجمند، خانم‌ها و آقایان.

پرونده سرکوب‌های ژانویه ۲۰۲۶ و سایر جنایات فجیع باید در سازمان ملل متحد، از جمله از طریق شورای امنیت، پیگیری شود و به مصونیت مقامات ارشد از مجازات پایان داده شود. اما سیاست‌های حقوق بشری باید نگاهی به آینده نیز داشته باشد. من از برنامه ۱۰ ماده‌ای خانم مریم رجوی حمایت می‌کنم، زیرا این طرح دربرگیرنده اصولی است که در کانون یک ایران دموکراتیک جای دارند.»

چرا حمایت از آلترناتیو دموکراتیک در برابر دیکتاتوری اهمیت دارد؟

همچنین خانم آنا النا چاکن اچوریا، معاون رئیس‌جمهور کاستاریکا طی سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸، درباره ضرورت حمایت از آلترناتیو دموکراتیک گفت:

«لطفاً درود و آغوش گرم مرا از این کشور کوچک، یعنی کاستاریکا، پذیرا باشید.

ما باید این ادعا را که ایران تنها دو گزینه پیش رو دارد، رد کنیم؛ این موضوع بسیار حائز اهمیت است: حکومت دینی فعلی یا بازگشت به سلطنت. مردم ایران دیکتاتوری شاه را در بهمن ۱۳۵۷ سرنگون کردند و در قیام‌های سال‌های اخیر نیز دیکتاتوری آخوندها را نفی کرده‌اند. مطالبه آنان برای آزادی و یک جمهوری دموکراتیک، همین حالا و در همین لحظه جریان دارد. رضا پهلوی نمی‌تواند در حالی که به ستایش از کارنامه سلطنت می‌پردازد، از مواجهه با میراث آن سر باز می‌زند و نقشی برای عناصر آن در دگرگونی‌های سیاسی پیشنهاد می‌کند، به‌گونه‌ای باورپذیر نماینده آینده‌ای دموکراتیک باشد. جایگزین‌کردن یک ساختار اقتدارگرا با یکی دیگر، خیانت به فداکاری نسل‌های متمادی از ایرانیان خواهد بود.»

از دیگر سخنرانان کنفرانس «نه به اعدام»، خانم دومینیک آتیاس، رئیس شورای اداری بنیاد وکلای اروپایی بود که با اعتراض به احکام اعدام علیه مجاهدین گفت:

چه کسانی در معرض اعدام‌اند و چرا باید برای نجات زندانیان سیاسی اقدام کرد؟

«من می‌خواهم به‌ویژه درباره دو زن سخن بگویم که آنان نیز به اعدام محکوم شده‌اند. آنان هنوز زنده‌اند و ما همچنان می‌توانیم نجاتشان بدهیم.

نخستین نفر، ارغوان فلاحی نام دارد؛ او ۲۴ ساله است. در سال ۲۰۲۲، او همراه با پدرش بازداشت شد و دو سال حبس را سپری کرد. او بار دیگر در اوایل سال ۲۰۲۵ بازداشت شد و ماه‌ها را در بندهای امنیتی زندان بدنام و مخوف اوین، متعلق به وزارت اطلاعات، گذراند؛ جایی که بنا بر گزارش نهادهای پیگیر پرونده‌اش، متحمل شکنجه و سرکوب شدید شده است.

نفر دوم، زهرا شهباز طبری است؛ مهندس برق با مدرک کارشناسی ارشد در رشته انرژی‌های پایدار از سوئد که پیش‌تر نیز درباره او با شما سخن گفته‌ام. در ماه اکتبر ۲۰۲۵، او در دادگاهی محاکمه شد که کمتر از ۱۰ دقیقه به طول انجامید، بدون آنکه وکیل تسخیری‌اش حتی کلمه‌ای در دفاع از او بر زبان آورد. کارشناسان سازمان ملل خاطرنشان کردند که پرونده فقط مبتنی بر تکه‌پارچه‌ای بود که عبارت «زن، مقاومت، آزادی» بر آن نقش بسته بود.»

سر راجر گیل، نماینده پارلمان انگلستان و معاون مجلس عوام این کشور در سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴، در سخنان خود گفت که جنبش مقاومت شایسته آن است که به رسمیت شناخته شود.

سر راجر گیل ـ نماینده پارلمان انگلستان و معاون مجلس عوام در سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴:

«جنبش مقاومت نیازمند و شایسته به‌رسمیت‌شناخته‌شدن است. آلترناتیو دموکراتیکی که در داخل ایران وجود دارد، مقاومت ایران، شامل سازمان مجاهدین و ائتلاف سیاسی شورای ملی مقاومت ایران، بیش از پنج دهه سابقه مبارزه برای آزادی و دموکراسی دارد؛ نخست در برابر دیکتاتوری شاه و سپس علیه دیکتاتوری مذهبی حاکم. کارنامه آن نشان‌دهنده تعهدی پایدار به‌عنوان یک اپوزیسیون سازمان‌یافته علیه دیکتاتوری در ایران است.»

چرا جامعه جهانی باید برای توقف اعدام‌ها و لغو احکام مرگ فشار بیاورد؟

خانم نایکه گروپیونی، نماینده پارلمان ایتالیا و عضو کمیسیون خارجی این کشور، تأکید کرد که آینده ایران باید به مردم ایران تعلق داشته باشد.

نایکه گروپیونی ـ نماینده پارلمان ایتالیا و عضو کمیسیون خارجی:

«در سال ۲۰۲۶، شماری از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران اعدام شدند؛ از جمله حامد ولیدی، محمد (نیما) معصوم‌شاهی و مهدی خانکی جوان. می‌بینید، در پس این نام‌ها، زندگی‌های تباه‌شده، خانواده‌های داغدار و انسان‌هایی قرار دارند که آینده از آنان ربوده شده است. و بنا بر گزارش سازمان حقوق بشر ایران، دست‌کم ۱۰۰ تن از معترضانی که در ارتباط با اعتراضات ژانویه ۲۰۲۶ بازداشت شده بودند، در ۱۳ استان ایران به اعدام محکوم شده‌اند.

از همین رو ضروری است که دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی به اعمال انواع فشارهای دیپلماتیک و سیاسی ادامه دهند تا اعدام‌ها متوقف و احکام مرگ لغو شوند. به همگی درود می‌فرستم و از شما سپاسگزارم که امروز این امکان را فراهم کردید تا بار دیگر بتوانم در حمایت از خانم رجوی و تمامی آنچه ایشان نمایندگی می‌کنند، نقشی داشته باشم. بعدازظهر خوبی را برایتان آرزو می‌کنم. متشکرم. سپاسگزارم.»