نفت ایران؛ از امتیازهای استعماری تا آقازادگی، چه کسی ثروت ملت را میبلعد؟
۱۴۰۵/۷/۲۴
از دارسی و قراردادهای استعماری تا فروش میلیارددلاری نفت به دست آقازادهها؛ چرا ثروت ملی ایران بهجای مردم، نصیب صاحبان قدرت میشود؟
این روزها موضوع دزدیهای میلیاردی پاسدارزادهها و آقازادهها نقل همه مجالس، روزنامهها و محافل رژیم شده است؛ نه برای اینکه دردی داشته باشند، بلکه برای رو کردن دست یکدیگر، کنار زدن رقیب و به چنگ آوردن سهم بیشتری از غارت و قدرت. یکی از این موارد، غارتهای کلان از نفت است.
داستان نفت ایران، روایتی است از دستبهدست شدن بزرگترین ثروت ملی مردم ایران بین قدرتهای استعماری، شاه، آخوندها و آقازادههایشان.
از تازهترین افشاگریهای یک خبرنگار حکومتی شروع کنیم.
یاشار سلطانی، روزنامهنگار:
«داماد سخنگوی جریان پایداری یکی از اون چهار نفریه که الان داره نفت میفروشه.
توی این چند سال اخیر ۱۷ میلیارد دلار نفت فروخته.
حسین شمخانی چقدر نفت فروخته تو این سالها تو این کشور؟ بالای ۳۰ میلیارد دلار. چندین برابر ثروت ترامپ، فقط شمخانی نفت فروخته.
... در یک معامله، این چهار نفر که همهشون بدهکار هم بودند...
۸۰ میلیون بشکه و ۱.۵ میلیارد دلار اینها مابهالتفاوت سود کردند.
به این چهار نفر، ۱.۵ میلیارد دلار تخفیف فقط دادی.
نهاد امنیتی چه ارتباطی داره؟ تو فروشنده نفت شدی؟
معاون اطلاعات سپاه چه ربطی داره؟ تو اومدی نفت داری میفروشی؟
به نیروی مسلح چه ربطی داره فروش نفت؟
به قرارگاه فلانجا چه ربطی داره؟
نیروی انتظامی نفت داره میفروشه.
ستاد کل داره نفت میفروشه.»
نفت ایران از کجا به سفره قدرتها رسید؟
حالا برگردیم به اول داستان.
روز ۷ خرداد ۱۲۸۰ خورشیدی، شاه قاجار امتیاز نفت ایران را برای ۶۰ سال به یک سرمایهدار انگلیسی به نام ویلیام ناکس دارسی واگذار کرد.
آن قرارداد ننگین که «امتیازنامه دارسی» نام گرفت، حق انحصاری بهرهبرداری از بخش وسیعی از خاک ایران را به مدت ۶۰ سال به دارسی بخشید؛ آن هم در ازای مبلغ ناچیزی پول نقد، سهام و درصدی اندک از سود نفت.
هفت سال بعد، در سحرگاه ۵ خرداد ۱۲۸۷ خورشیدی، اولین چاه نفت ایران در مسجدسلیمان به نفت رسید و نفت ایران روانه جیب استعمار شد.
قاجاریه را کنار زدند و رضاخان قزاق را آوردند تا در آذر ۱۳۱۱ خورشیدی، قرارداد دارسی را «پاره» کند و مدت آن امتیاز استعماری را برای ۳۲ سال دیگر تمدید کند و مزورانه جشن هم بگیرد!
سرانجام، دکتر مصدق در اسفند ۱۳۲۹ خورشیدی، صنعت نفت ایران را ملی کرد.
ملی شدن نفت چرا به بازگشت ثروت مردم منجر نشد؟
اما با کودتای استعماری ـ ارتجاعی ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، همهچیز دوباره به زیر صفر برگشت و شاه و مزدورانش دوباره شیرهای نفت را به جیب استعمار باز کردند.
سرنگونی دیکتاتوری شاه، گرچه امیدها برای بازگشت نفت به خزانه مردم را احیا کرد، اما آخوندها خیلی سریع نفت و صنعت نفت را با تمامی ملحقاتش به نفع خودشان مصادره کردند.
خب، دوباره بشنویم از همان خبرنگار.
یاشار سلطانی:
«ما داریم دزد دزد میکنیم. ما الان داریم میگیم که کی دزدیده، کی برده؟
اما اعلام نکردند که این در رو کی باز کرده که اینها خوردند و بردند؟
کی در رو؟ کی شرایط رو؟ کی اون سفره رو پهن کرده که شرایط به وجود آمده که اینها بخوان ببرند این پول نفت رو؟»
نظر و پیشنهاد شما
برای بهبود وبسایت سیمای آزادی، دیدگاه و پیشنهاد خود را با ما در میان بگذارید.
