قضاوت با شما؛ چرا قتل زنان در ایران زیر چتر قوانین آخوندها ادامه دارد؟

از قتل پنج زن در یک هفته تا شکاف‌های قانونی؛ آیا قوانین ضدزن و نابرابری حقوقی، زمینه مصونیت عاملان خشونت علیه زنان را فراهم می‌کنند؟

طی یک هفته، پنج زن در ایران توسط مردان خانواده یا نزدیکان خود به قتل رسیدند.

فرشته یوسف‌زاده همراه با سه فرزندش، توسط شوهر پاسدارش با کلاشینکف به قتل رسید.

یگانه حسین‌زایی، کودک‌همسر ۱۶ساله، پس از ضرب‌وشتم توسط شوهرش خفه شد.

مینا سلطانی، ۴۰ساله، با ضربات متعدد چاقو توسط شوهرش به قتل رسید.

یک زن ۲۷ساله نیز در پاساژ سعدی تهران، با شلیک کلت توسط نامزد سابقش کشته شد.

مریم یارمحمدی، ۲۸ساله، هم با همدستی شوهر و برادرش و با ضربات چاقو به قتل رسید.

عجیب اینکه نام قاتلان او در آگهی ترحیم، به‌عنوان صاحبان عزا ذکر شده است.

چرا قتل زنان به مسئله‌ای تکرارشونده تبدیل شده است؟

قوانین ضدزن آخوندها، از جمله نابرابری دیه زن و مرد، از عواملی هستند که به گفته منتقدان، می‌توانند زمینه‌ساز تداوم تبعیض و تقویت احساس مصونیت در برابر خشونت علیه زنان باشند.

آیا شکاف‌های قانونی به سود قاتلان تمام می‌شود؟

قاتلان این زنان که در برخی موارد خود از اولیای دم نیز هستند، می‌توانند از شکاف‌های قانونی برای طفره‌رفتن از درخواست مجازات و اعلام رضایت استفاده کنند.

آیا ریشه قتل‌های خانوادگی را باید در زن‌ستیزی نهادینه جست‌وجو کرد؟

آیا قتل‌های خانوادگی محصول زن‌ستیزی نهادینه در قوانین آخوندی نیست؟