حکومتی که خود شایسته سطل زباله است ـ تیک تاک
۱۴۰۱/۶/۱۷
صحنههای زبالهگردی مردم در همهٔ شهرها دردناکترین صحنههای زندگی مردم ماست. اینجا و آنجا هر کس این صحنهها را میبیند از خود میپرسد: آیا درست است در کشور ایران یک زن و کودک و کارگر و پیرمرد زندگی خود را از زبالهگردی تأمین کند.
در یکی از فیلمهای این فاجعه، یک خبرنگار از مردی کنار سطل زباله میپرسد: «آقا چکار میکنید؟ و پاسخ میشنود آشغالها را جمع میکنم. حاج خانم. بیکارم دیگه. بهترین آهنگر هم هستم. همه چی بلدم. هر کاری شما بگی من انجام میدم. ولی بیکارم».
روزنامه همدلی ۲۹فروردین ۱۴۰۱ در اعتراف به گسترش بیسابقهٔ فاجعهای بهنام زبالهگردی مینویسد:
«سطلهای زباله در مملکت زرخیز ایران هیچوقت بیمشتری نمیماند. گاه مشتریان برای خم شدن داخل سطل و بیرون کشیدن باقیمانده غذا و مواد بازیافتی از درون زبالههای تر و خشک صف هم میبندند. مشتری سطلهای زباله آنقدر زیاد شده است که بهنظر میرسد سطلهای زباله کنونی در بسیاری شهرها، کفاف زبالهگردها را نمیدهد. اگر گذری کوتاه به کوچه و خیابانهای پایتخت داشته باشید، از کودکان ۱۰ و۱۱ساله گرفته تا پیرمردهای هفتاد و هشتادساله، از پسران جوان تا گروههای خانوادگی چند نفره و حتی زنان، از صاحبان وانتبارها، پیکان و پراید تا موتوردارها، چرخدستی دارها، نان خشکیها و پیادههای کیسه به دست را در میان زبالهگردها مشاهده میکنید».
مطالب مرتبط
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
