لحظه‌های انقلاب ـ شماره ۱

در نظامهای استبدادی، وقتی اعتراضات مردمی بر علیه حکومت اوج می‌گیرد، دیکتاتور برای این‌که معترضان را مرعوب کند و آنها را از ادامه اعتراض و تظاهرات و به‌خیابان‌آمدن بازدارد، دست به سرکوب می‌زند.

در میهن ما به‌دلیل حاکمیت یک استبداد دینی قرون‌وسطایی که تمامی ارگانها و دستگاههای حکومتی‌اش بر اساس حفظ نظام به هر قیمت، شکل گرفته، پاسخش از همان آغاز سرکوب است.

سرکوب و کشتاری شدیدتر و وحشیانه‌تر. اما سؤال این است که این درنده‌خویی و ددمنشی آخوندی و به‌طور خاص قتل فجیع قیام‌کنندگان آیا توانسته است مردم و جوانان ما را بترساند و آنها را از به‌خیابان‌آمدن بازدارد و جنبش را فرونشاند و فرو ببرد یا خیر؟

مطالب مرتبط

سوءاستفاده رژیم آخوندی از ورزش و وظایف ورزشکاران ـ ایران بپا می‌خیزد

«هر یه نفر کشته شه ـ هزار نفر پشتشه»

لطفاً به اشتراک بگذارید:
TelegramXFacebookEmailPinterest

خبرهای مرتبط