تلاش رژیم برای افزایش طول مدت استثمار کارگران

استثمار کارگران در ایران آخوندزده توسط مافیای خامنه‌ای حدی ندارد. در شرایطی که گرانی‌ها بیداد می‌کند، حتی رسانه‌های حکومتی اذعان می‌کنند «با حقوق یک سال کارگر تنها می‌شود ۲متر خانه خرید!» (تسنیم-۱۵خرداد).

در چنین وضعیتی رژیم آخوندی قصد دارد برای استثمار بیشتر به‌ویژه کارگران، سن بازنشستگی آنها را بیشتر کند.

خبرگزاری حکومتی ایلنا ۱۸خرداد۱۴۰۲ مجبور شد به‌این وضعیت اذعان کند و گزارشی را در این‌باره منتشر کرد.

ایلنا یک مورد، یعنی زندگی وخامت‌بار کارگران معدن را بررسی کرده است. این خبرگزای حکومتی می‌نویسد: «کارگر معدن است، از آن‌هایی که نان حلال را، حلال‌ترین نان دنیا را از صدها متر زیرِ زمین درمی‌آورند و به خانه می‌برند؛ از آن‌هایی که وقتی بعد یک شیفت کار از دالانهای تنگ زیر زمین بیرون می‌آیند، چهره‌هایشان زیر یک لایه‌ سنگینِ سیاهی و دوده پنهان است و شب که سر بر بالین می‌گذارند، از صدای سرفه‌های پیاپی، تا چند خانه آنورتر می‌فهمند که کارگر معدن است و شب نمی‌تواند راحت بخوابد!»

این خبرگزاری حکومتی زندگی یک کارگر زحمتکش معدن را زیر ذره‌بین برده و می‌نویسد: «علی، کارگر یک معدن ذغال‌سنگ در آستانه‌ بازنشستگی‌ست؛ سال آینده، بیست سال کار سخت زیر زمین به پایان می‌رسد و قرار است با حقوقی که خیلی از حداقل دستمزد بیشتر نیست، بازنشست شود؛ همه‌ امیدش بعد از نوزده سال کار سخت زیر زمین به همین بازنشستگی زود هنگام است که البته به گفته‌ خودش، اصلاً زود و زود هنگام نیست، ریه‌هایمان دیگر آب آورده و خیلی سخت نفس می‌کشیم».

ایلنا با اشاره به‌طرح افزایش بیشتر طول استثمار کارگران در طرح موسوم به‌توسعهٴ رئیسی می‌نویسد: «قرار است سه سال به سال‌های کارِ کارگرانِ مشاغل سخت اضافه کنند، یعنی کارگری مثل علی بعد از بیست سال کار سخت نمی‌تواند بازنشست شود چون در پیش‌نویس برنامه هفتم توسعه، سنوات ارفاقی در مشاغل سخت و زیان‌آور از ده سال به ۷ سال کاهش یافته؛ و مسأله اینجاست کسانی برای حقوق کارگران معدن تصمیم گرفته‌اند که به گفته‌ علی، حتی یکبار هم پا به معدن نگذاشته‌اند، حتی یک ربع ساعت هم نمی‌توانند صدها کیلومتر زیر زمین، در هوایی بدون اکسیژن که آکنده از گرد ذغال و دوده است، نفس بکشند».

خبرگزاری حکومتی ایلنا به‌دالان پر پیچ و خم بهره‌کشی نظام آخوندی از کارگران اذعان کرده و می‌افزاید: «اگر برنامه هفتم توسعه با مختصات فعلی در مجلس به تصویب برسد، از همین سال آینده، کارگرانی مانند علی باید سه سال بیشتر در مشاغل سخت و زیان‌آور کار کنند؛ تازه وقتی به موعد بازنشستگی بعد از ۲۳ سال کار سخت رسیدند، باز به مانعی به نام «شرط سنی» برمی‌خوردند؛ تا پیش از این، بازنشستگی پیش از موعد در مشاغل سخت، شرط سنی نداشته اما در برنامه هفتم، مردان در مشاغل سخت باید ۵۰ ساله و زنان بایستی ۴۵ ساله باشند تا بتوانند از هفت سال ارفاقی بازنشستگی بهره‌مند شوند».

این خبرگزاری حکومتی در پایان می‌نویسد: «علی کارگری‌ست که قرار است سال آینده با بیست سال سابقه و با کوله‌باری از بیماری و رنج، بازنشست شود؛ تمام دلخوشی و امید او به همین بازنشستگی پیش از موعد است؛ امیدی که می‌تواند خیلی ساده ناامید شود؛ گروهی بی‌خبر از رنج‌های این کارگر در دولت نشسته‌اند و پیش‌نویسی به نام برنامه هفتم توسعه نو‌شته‌اند؛ گروهی دیگر در وزارت کار قصد دارند حقوق اولیه‌ این کارگر را از او سلب کنند. هیچ‌کدام از این پشت میزنشین‌ها نمی‌دانند صدها متر زیر زمین، چطور ریه‌ها آب می‌آورد، کمرها چگونه خم می‌شود و جوانی از چه راهی خیلی زود به پیری گره می‌خورد؛ هیچ‌کدام یک ساعت از عمرشان را در یک معدن ذغال‌سنگ نبوده‌اند...».