۱۴۰۵/۱/۲
اعتصاب غذا در ۱۷ کشور جهان- ۸تا ۱۸ آذر ۱۳۶۷ -در ادامهٔ نخستین کارزار جنبش دادخواهی پس از قتلعام
۱۴۰۲/۹/۸
۸تا ۱۸ آذر ۱۳۶۷ - نخستین کارزار جنبش دادخواهی پس از قتلعام
خودسوزی و شهادت مجاهد قهرمان مهرداد ایمن در تظاهرات آمریکا
در اعتراض بهقتلعام زندانیان-۱۸ و ۱۹ شهریور ۱۳۶۷
تظاهرات جهانی
علیه موج اعدامهای دستجمعی
زندانیان سیاسی بهویژه هواداران مجاهدین
توسط رژیم ضدبشری خمینی
- شرکت دهها هزار تن هموطنان ایرانی در تظاهرات پرشور آلمان، آمریکا، فرانسه، انگلستان، سوئد، دانمارک، سوئیس، یونان پاکستان.
- خودسوزی و شهادت قهرمانانه یکی از هواداران مجاهدین در جریان تظاهرات نیویورک در برابر مقر ملل متحد
- واکنش زبونانه دشمن ضدبشری
حمایت بیش از ۱۸۰۰ تن از شخصیتهای سیاسی
و رهبران احزاب در سراسر جهان از درخواست رهبر مقاومت ایران
برای بازدید هیأت بینالمللی از زندانها و شکنجهگاههای رژیم خمینی
از سازمان ملل متحد خواسته بودید که رژیم خمینی را تحت فشار قرار دهد تا یک هیأت بینالمللی بتواند از زندانها و شکنجهگاههای آن بازدید کند. در همین رابطه بیشتر از ۱۸۰۰ تن از شخصیتهای سیاسی و رهبران احزاب مختلف در سراسر جهان طی تلگرافهایی به دبیرکل ملل متحد از این تقاضای برحق حمایت کردهاند و این مسأله البته بازتاب جهانی بسیار گستردهیی هم داشت.
تلگرام برادر مجاهد مسعود رجوی به دبیرکل ملل متحد-در مورد قتلعام زندانیان سیاسی– ۳ شهریور ۱۳۶۷
بهدنبال تلگرام ۳ شهریور ۶۷ برادر مجاهد مسعود رجوی بهدبیرکل و رئیس مجمع عموم ملل متحد پیرامون قتلعام زندانیان سیاسی و درخواست اخراج رژیم ضدبشری خمینی از سازمان ملل متحد اتحادیهٔ انجمنهای دانشجویان مسلمان خارج کشور هواداران سازمان مجاهدین خلق ایران بهمنظور افشای جنایات وحشیانهٔ خمینی از هموطنان ایرانی برای شرکت در یک اعتصاب غذای بزرگ جهانی که در ۱۷ کشور جهان انجام شد دعوت بهعمل آورد.
این اعتصاب غذای بیسابقه و جهانی که گستردگی سازماندهی و هماهنگی خیرهکنندهٔ آن از همان نخستین روزهای برگزاری توجه ناظران را بهخود جلب نمود، با شرکت و فعالیت هزاران هموطن ایرانی و در آستانهٔ بررسی مسألهٔ نقض حقوقبشر توسط رژیم خمینی در مجمع عمومی سازمان ملل در ۱۷ کشور جهان و از جمله در برابر مراکز اصلی ملل متحد در نیویورک و ژنو و در شرایط بسیار نامساعد جوی و در سرمای سخت زمستان و در میان برف و بوران و در شرایطی که در پارهیی از کشورها سرما تا ۲۵ درجه زیر صفر میرسید، آغاز شد و بار دیگر صدای خلق قهرمان و در زنجیر ایران را با رساترین فریاد بهگوش جهانیان رسانید و پرچم مقاومت و شرف ایران و ایرانی را در سراسر جهان بهاهتزاز درآورد.
بنا بر گزارشهایی که تاکنون بهدست ما رسیده است بسیاری از شخصیتهای سیاسی و اجتماعی و سازمانها و مجامع بشردوست در کشورهای مزبور نیز با مراجعه به اعتصابکنندگان همبستگی خود را با آنان اعلام نموده و از خواستهای مشروع آنها مبنی بر محکومیت جنایات وحشیانهٔ رژیم خمینی و اخراج آن از سازمان ملل متحد حمایت کردهاند.
شایان ذکر است که همزمان با برگزاری این اعتصابات گسترده و جهانی، کمیتهٴ سوم مجمع عمومی ملل متحد با اکثریت آرا رژیم خمینی را بهخاطر نقض شدید و مستمر حقوق اولیهٔ انسانی محکوم نمود.
این اعتصاب غذا در ادامهٔ نخستین کارزار جنبش دادخواهی بود که با تلگراف رهبر مقاومت بهدبیرکل وقت ملل متحد پرزدکوئیار آغاز شد و با تظاهرات بزرگ جهانی در ۹ شهریور سال ۶۷، ادامه یافت. در این تظاهرات دههاهزار تن از هموطنان شریف و آزادهٔ ایرانی به وظیفهٔ ملی و میهنی خویش قیام کردند و ندای حقطلبانهٔ مردم ستمدیده و در زنجیر ایران و فریاد اعتراض هزاران زندانی سیاسی تحت شکنجه را در پی آغاز قتلعام زندانیان سیاسی به گوش جهانیان رساندند.
خودسوزی و شهادت مجاهد قهرمان مهرداد ایمن در تظاهرات آمریکا
در جریان تظاهرات آمریکا یک هوادار قهرمان مجاهدین بهنام مهرداد ایمن که از کالیفرنیا برای شرکت در تظاهرات به نیویورک آمده بود در اعتراض بهقتلعام زندانیانی سیاسی توسط رژیم ددمنش خمینی دست به خودسوزی زد و روز بعد (۱۹ شهریور ۶۷) بر اثر شدت سوختگی در بیمارستان بهشهادت رسید.
مهرداد قهرمان با این اقدام فداکارانهٔ خود یکبار دیگر ثابت کرد که خلق تحت ستم ایران هیچگاه و در هیچ شرایطی دست از مبارزه برای سرنگونی تمامیت رژیم ضدبشری خمینی برنخواهد داشت و از هر طریقی که بتواند فریاد اعتراض و مقاومت پایانناپذیرش را بهگوش جهانیان خوهد رساند.
پیـام خـواهـر مجـاهـد مـریم رجـوی
به هموطنان مقیم خارج کشور و همه شرکتکنندگان در اعتصاب غذای بزرگ جهانی
۱۰ آذر ۱۳۶۷
اعتصاب غذا و اعتراض جهانی شما در شرایطی صورت میگیرد که خمینی خونآشام پس از شکست مفتضحانهٔ استراتژی جنگ ضدمیهنیاش در برابر شعار مردمی صلح و آزادی و در برابر جنگ آزادیبخش انقلابی. مرگ قطعی رژیم زهرخوردهاش را به عیان میبیند و به قتلعام وحشیانهٔ زندانیانِ سیاسی و اعدام و حلقآویز حامیان مقاومت در ملأ عام کمر بسته است. چنانکه در تلگرام مسئول شورای ملی مقاومت به دبیرکل ملل متحد آمده بود در میان هزاران اعدامشدهٔ اخیر اسامی مادران سالخورده، بیماران و بسیاری از زندانیان سیاسی که از 7 سال پیش بهاصطلاح محاکمه شده و دوران محکومیت خود را سپری میکردند بچشم میخورد. همچنین موارد متعددی از کشتار اعضای یک خانواده و بستگان زندانیان و اعضای مقاومت وجود دارد. بسیاری از اعدامشدگان زندانیانی بودند که دوران محکومیتشان تمام شده بود و بسیاری دیگر کسانی که بهتازگی دستگیر شده و بدون هر گونه محاکمهای حلقآویز و یا تیرباران شدهاند.
تلگرام مسعود رجوی به دبیرکل ملل متحد -۳ شهریور ۱۳۶۷
آقای پرزدکوئیار دبیرکل ملل متحد، ژنو
آقای دبیرکل!
دیکتاتوری قرون وسطائی خمینی که سوابق ننگین آن در نقض حقوقبشر و شکنجه و تیرباران مستمر بر هیچکس پوشیده نیست، اخیراً با سوءاستفاده از توجه افکار عمومی به مذاکرات صلح، و از آنجا که بهگفته شخص خمینی صلح را برای تمامیت رژیمش "زهر کشنده" تلقی میکند به دستگیریهای انبوه و اعدام گستردهٔ زندانیان سیاسی مبادرت ورزیده است. در ایام اخیر مسئولان این رژیم به کرات از ضرورت اعدام بدون محاکمهٔ هواداران مقاومت عادلانه مردم ایران برای صلح و آزادی علناً و رسماً سخن گفتهاند.
بر طبق اطلاعات موثق، خمینی چند هفته پیش طی حکمی به خط خودش دستور اعدام زندانیان سیاسی مجاهد خلق را صادر کرده و متعاقباً موج گسترده دستگیریهای سیاسی در شهرهای مختلف ایران که بیش از دههزار نفر را شامل میشود همزمان با اعدامهای دستجمعی زندانیان سیاسی که بسیاری از آنان دوران محکومیتشان پایان یافته، آغاز گردیده است. بهعنوان مثال فقط در روزهای 23، 24 و 25 مرداد ماه 860 جسد از زندانیان سیاسی اعدامشده از زندان اوین تهران به گورستان بهشت زهرا انتقال داده شده و قبل از آن نیز در 6/مرداد 200 زندانی سیاسی هوادار مجاهدین در سالن مرکزی زندان اوین قتلعام گردیدهاند. آنها در اعتراض به شکنجههای وحشیانه در حالت اعتصاب غذا بهسر میبردند.
همچنین ملاقات معمول زندانیان سیاسی در زندانهای مختلف کشور با بستگانشان قطع شده و به خانوادههای زندانیان سیاسی گفته میشود که تا دو الی سه ماه دیگر نیز دیدار با زندانیان امکانپذیر نیست. هدف این است که رژیم در این فرصت برای جنایات بیسابقه خود دست بازداشته باشد.
آقای دبیرکل؛
مسئولیت شما در مقام دبیرکل ملل متحد قویاً ایجاب میکند تا هر چه سریعتر هیأتی را برای رسیدگی به موارد یاد شده و بازدید از زندانهای رژیم خمینی و ممانعت از روند شتابان کشتارها به ایران اعزام دارید. نمایندگان مقاومت ایران برای ارائهٔ اطلاعات لازم و همکاری با هیأت شما آمادگی دارند.
مسعود رجوی
مسئول شورای ملی مقاومت ایران
۳/شهریور/۱۳۶۷
رونوشت:
- رئیس کمیتهٴ بینالمللی صلیبسرخ جهانی
- رئیس مرکز حقوقبشر ملل متحد
- رئیس کمیسیون فرعی منع تبعیض و حمایت از اقلیتها
- رئیس پارلمان اروپا
- رئیس مجمع پارلمانی شورای اروپا
- فدراسیون بینالمللی حقوق بشر
- کمیسیون اروپایی حقوق بشر
- آقای رینالدو گالیندوپل گزارشگر ویژه سازمان ملل در رابطه با نقض حقوقبشر در ایران
- آقای واکو گزارشگر حقوقبشر در رابطه با اعدامهای بدوی
- لیگ بینالمللی برای حقوق بشر
- دبیرکل عفو بینالملل
یک سند تاریخی جنبش دادخواهی
به ثبت رسیدن جنایت علیه بشریت و نسل کشی
توسط رژیم آخوندی در ملل متحد
۲۷ تیر ۱۴۰۳ (۱۷ ژوئیه ۲۰۲۴)
گزارش جاوید رحمان گزارشگر ویژه سازمان ملل
در پایان مأموریت ۶ ساله درباره
«جنایات سبعانه و نقض فاحش حقوقبشر»
توسط رژیم ایران در سالهای ۱۳۶۰ - ۱۳۶۱ و ۱۳۶۷
شواهد قابل توجهی وجود دارد که کشتار دستهجمعی
شکنجه و سایر اقدامات غیرانسانی علیه اعضای مجاهدین
با قصد نسلکشی انجام شده است
”جنایات سبعانه“ در سراسر ایران
بدترین و فاحشترین نقض حقوقبشر در تاریخ معاصر است
که مقامات عالیرتبه حکومتی در برنامهریزی، دستور دادن
و ارتکاب جنایت علیه بشریت و نسلکشی طراحی کرده
و فعالانه در آن دست داشتند
گزارشگر بر این عقیده است که جنایات علیه بشریت
بهویژه قتل از طریق اعدام خودسرانه، شتابزده و فراقضایی هزاران زندانی سیاسی
شکنجه، آزار و اذیت و ناپدیدسازی اجباری و سایر اقدامات غیرانسانی علیه زندانیان سیاسی
و همچنین نسلکشی از اواخر ژوئیه تا پایان سپتامبر ۱۹۸۸ در ایران رخ داده است
جنایت علیه بشریت بهخاطر ناپدیدسازی قهری ادامه دارد
بین خرداد و آذر ۱۳۶۰ چندین هزار نفر
یا بدون محاکمه یا در پی «محاکمه» های آشکارا ناعادلانه اعدام شدند
بیشتر کشتهشدگان بهدلیل وابستگی واقعی یا مفروض به مجاهدین هدف قرار گرفتند
صدها نفر از اعدامشدگان کودکان بودند
یکی از آنها فاطمه مصباح ۱۳ ساله از هواداران آشکار مجاهدین بود
که در روز ۲۵ شهریور ۱۳۶۰ در تظاهراتی در تهران دستگیر شد
و چهار روز بعد توسط جوخهٔ تیرباران کشته شد
از ۳۰ خرداد تا پایان ۱۳۶۰ هزاران مخالف
از جمله صدها کودک بهطور خودسرانه بازداشت شدند
و در معرض ناپدیدسازی قهری، شکنجه و اعدامهای شتابزده
خودسرانه و فراقضایی قرار گرفتند
بیشتر قربانیان از اعضا یا هواداران مجاهدین بودند
