۱۴۰۳/۱۱/۲۰
۱۹بهمن ۱۳۶۰ - قسمت دوم
۱۴۰۳/۱۱/۲۰
ای برف بهمنی که سپید از تو گشت خاک
برگو شکوه تابش آن خون تابناک
تکرارکن تو قصه آن خونخروش صبح
بیدار کن زخواب هر آن قلب خوابناک
دیدی چگونه شهر چو گُردی سپید پوش
نقشی ز خون به گونه زد از قلب چاک چاک!
در دومین قسمت از برنامه «نوزده بهمن شصت» از سردار موسی خیابانی خواهیم گفت. چقدر موسی خیابانی رو میشناسیم؟. موسی که بود و چه کرد؟!
موسی خیابانی در سال ۱۳۲۶، در تبریز متولد شد. تحصیلاتش را تا سطح دیپلم در دبیرستان فردوسی تبریز به پایان رساند و در رشته فیزیک دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران قبول شد. موسی خیابانی در دوران دانشجویی و در اواخر سال ۱۳۴۵ به عضویت سازمان مجاهدین خلق ایران درآمد. او آموزشهای سازمانی را زیر نظر بنیانگذار سازمان مجاهدین خلق ایران، محمد حنیفنژاد گذراند و در سال 1349 در مرکزیت یکی از شاخههای سازمان مجاهدین خلق ایران قرار گرفت. همان سال برای گذراندن آموزشهای چریکی به فلسطین و اردوگاههای نظامی الفتح رفت و در مرداد ۱۳۵۰ به ایران بازگشت. موسی خیابانی در اردیبهشت ۱۳۵۱ توسط دادگاه نظامی شاه به اعدام محکوم گردید؛ این حکم در دادگاه دوم موسی خیابانی هم تأیید شد، اما پس از اعدام بنیانگذاران سازمان مجاهدین، رژیم شاه بهشدت تحت فشارهای بینالمللی و اعتراضهای گسترده قرار گرفت، بهخصوص فعالیتهای دکتر کاظم رجوی برادر بزرگتر مسعود رجوی که یک حقوقدان برجسته بود و در آن زمان در سوئیس مستقر بود؛ باعث شد که شاه از اعدام موسی خیابانی و چندتن دیگر از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران صرفنظر کند. موسی خیابانی طی ۷سالی که در زندان بود نقش مؤثری در رشد تشکیلات سازمان مجاهدین خلق ایران داشت. او جزو آخرین دسته از زندانیان سیاسی بود که به همراه مسعود رجوی در ۳۰دی ۱۳۵۷ از زندان آزاد شد و مورد استقبال مردم قرار گرفت. بعد از پیروزی انقلاب ضدسلطنتی موسی خیابانی بهعنوان نفر دوم سازمان مجاهدین خلق ایران، نقش بهسزایی در مبارزات سیاسی آن زمان داشت. بعد از ۳۰ خرداد سال ۱۳۶۰، موسی خیابانی فرماندهی بسیاری از عملیاتهای نظامی را به عهده گرفت. او پس از پرواز مسعود رجوی به پاریس، فرماندهٔ عملیاتهای نظامی مجاهدین شد و بهعنوان جانشین مسعود رجوی در داخل کشور فعالیت میکرد. موسی خیابانی روز ۱۹بهمن ۱۳۶۰ طی یک درگیری سنگین به همراه شماری از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران از جمله اشرف رجوی همسر مسعود رجوی بهشهادت رسید.
