ماه محرم، ماه قیام برای آزادی

در ورای همه نوسانات سیاسی ما باید آن عنصر و گوهر ناب ایدئولوژیکی را ببینیم

که باعث ماندگاری و حفظ ما بوده و هست و خواهد بود

همان بذری که امام حسین کاشت

برای مجاهدین برای کسانی که با سراپرده شیطان درآویخته اند

مسعود رجوی ـ محرم۱۴۱۳ (۱۳۷۱)

«در شب عاشورا می‌گفت که"کل حی سالک سبیلی هر زنده‌ای راه مرا می‌رود."

داستان ادامه داشته و ادامه دارد. اشکال  و صور، مختلف و گوناگونند، اما جوهر روح و محتوا یکی بیشتر نیست. صف‌بندی شرک و ایمان، باطل وحق، حسینی و یزیدی، مجاهد و خمینی.

اما از اونجا که چهارده قرن گذشته، از آنجا که قیمتهای خیلی کلان و سهمگینی توسط پیشوایان تاریخی و عقیدتی ما پرداخته شده، از آنجا که در عصر آگاهی هستیم، در صورتی‌که نیت و قدم صدق داریم، در صورتی‌که از خدا به خود نمی‌گریزیم، در صورتی‌که آمادگی فدای حداکثر رو داریم، شرایط تاریخی این روزگار فرق می‌کنه.

بلاشک دشمن ما جز سرنگونی چیزی درو نخواهد کرد. اما وقتی که این بذر محصول میده، وقتی که درخت به بار می‌نشیند، وقتی که میوه رو می‌بینی، همیشه باید اون بذر اولیه‌ای رو که در فروغ جاویدان نخستین امام حسین بر زمین ریخت، اونرو در خاطر داشت اینچنینه که تکامل رو به پیش راه باز می‌کنه با همه نوسانات، باهمه افت و خیزها و با همه فدیه‌ها. اینجاست که می‌بینیم در طول زمان هر چه جلوتر می‌رویم انبیا و ائمه درخشنده‌تر، بیادماندنی‌تر، تابناکتر، تجلی پیدا می‌کنند و اشقیا، شقاوت پیشهها دجالان، ستمگران هم‌چنانکه حق وعده کرده بود، در محاط فرو می‌روند. ادامه همان نبرد امروز در خاک میهن ماست که هر روزش عاشورا و هر جاییش کربلاییست.

در ورای همه نوسانات سیاسی ما باید اون عنصر و گوهر ناب ایدئولوژیکی رو ببینیم که باعث ماندگاری و حفظ ما بوده و هست و خواهد بود همان بذری که امام حسین کاشت. برای مجاهدین برای کسانی که با سراپرده شیطان درآویخته اند، آن‌چنان‌که حضرت علی گفت یعنی با خمینی و یزید دوران، دستیابی به این گوهر ناب ایدئولوژیکی چیز ساده‌ای نبوده می‌باید که سالهای سال راه میرفتیم، مبارزه می‌کردیم، رنج می‌بردیم، دریا دریا خون می‌دادیم و انبوه انبوه شکنجه تحمل می‌کردیم.

…نباید گفت جای شهدا خالی بعکس جای اونها جای همه اونها و جای تک تکشون در رکاب و در صفوف پدر و سرور همه شهیدان امام حسین علیه‌السلام پره. از بنیانگذاران شهید مجاهدین تا اشرف و موسی و کبوتران خونین بال میلیشیا و دهها هزار زن و مرد مجاهد دیگر و جاودانه فروغها و اون مرواریدهای پر فروغ جای هیچ‌کدام خالی نیست. همه سرشار، فروزان، گدازان، پر نشاط، مجهز و آماده، مسلح، سرسپار، گوش بفرمان، در رکاب پیشوا و فرمانده تاریخیشون حسین علیه‌السلام رودرروی یزیدیان و خمینیان دوران. پس اگر بتوان گفت باید که گفت جای ما خالی، جای همه مجاهدان و رزم‌آوران ارتش آزادی یا لیتنی کنت معکم فافوز فوزاًعظیماً کاش با شما می‌بودم و در رکاب شما رستگار می‌شدم رستگاری بزرگ».