تظاهرات در نیویورک - اول مهر ۱۴۰۴ـ سخنرانی سفیر کارلا سندز

سفیر کارلا سندز — سفیر آمریکا در دانمارک، گرینلند و جزایر فارو ۲۰۲۱–۲۰۱۷

«دوستان من و آزادیخواهان و شما جامعه شجاع ایرانی که امروز اینجا گرد هم آمده‌اید، امروز اینجا شور و نشاط بسیاری را می‌بینم و خشم بسیار که برحق هم هست. من خیلی افتخار می‌کنم که امروز با شما باشم در مقابل سازمان ملل در قلب شهر نیویورک و حقیقت را در رابطه با ایران بگویم و مبارزه ادامه‌دار برای آزادی، مبارزه‌ای که ۶ دهه ادامه یافته است. تشکر می‌کنم از شما که از سراسر نقاط مختلف آمده اید به این تظاهرات.

ما امروز اینجا هستیم چون مردم ایران به سکوت کشیده شده‌اند در کشور خودشان؛ ولی اینجا در همین جا صدای آنها را می‌شنویم، با صدای بلند، به روشنی و با فوریت، با اضطرار بگذارید با قوی‌ترین، وحشی‌ترین سلاح رژیم شروع کنیم، یعنی اعدام‌های دسته جمعی، فقط در ماه اوت رژیم ایران ۱۷۰ نفر را اعدام کرد. به این فکر کنید: ۱۷۰ اعدام، ۱۷۰ زندگی؛ ۱۷۰ زندگی که فقط در یک ماه از بین رفتند. و در ماه ژوئیه دو عضو سازمان مجاهدین خلق ایران اعدام شدند و امروز ۱۵ تن دیگر از آنها در معرض اعدام فوری هستند. این فقط اعدام نیست؛ این عدالت نیست؛ این قتلِ حکومتی است توسط رژیمی که وحشت دارد از مردم ایران. و تحت این به‌اصطلاح رئیس‌جمهور مدره تقریباً ۱۸۰۰ اعدام تا الان صورت گرفته — یعنی پزشکیان — این بالاترین آمار تحت هر رئیس‌جمهور رژیم ایران از بعد از قتل‌عام سال ۶۷ علیه زندانیان سیاسی است. پس باید به روشنی گفت که پزشکیان جایی در ملل متحد ندارد؛ جای او اینجا نیست و نباید از او در شهر نیویورک استقبال بشود . ولی‌فقیه علی خامنه‌ای و همه همدستانش باید در مقابل یک دادگاه بین‌المللی قرار بگیرند و مورد حسابرسی قرار بگیرند به خاطر چهار دهه جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی.

حکام مذهبی در ایران تلاش می‌کنند که قیمت آزادی را با خون تعیین کنند؛ ولی هر چند نفر هم اعدام کنند، مردمی که خواهان آزادی هستند بیشتر خواهند شد، در حالی که این رژیم شرور سرکوب را بیشتر می‌کند؛ در داخل، جهان را در خارج فریب می‌دهد. بار دیگر حکومت تهران در مذاکرات بی‌پایان هسته‌ای درگیر است؛ ولی بگذارید این صادقانه بگوییم: این‌ها مذاکره نیستند؛ این‌ها تاکتیک‌هایی برای تأخیر و رسیدن نزدیک‌تر شدن به سلاح هسته‌ای است. هر روز تأخیر، هر روز امتیاز، جهان را نزدیک‌تر می‌کند به یک رژیم، یک حکومت مذهبی مسلح به سلاح هسته‌ای. این فقط یک تهدید برای مردم ایران نیست؛ این تهدیدی منطقه‌ای و جهانی‌ست برای صلح و امنیت. جامعه بین‌المللی باید امتیاز دادن به این رژیم به خاطر دروغ‌هاش را متوقف کند.

تنها راه مقابله با این رژیم، قدرت و فشار حداکثری است.

بگذارید به یک خطر دیگر پاسخ بدهم. دروغ «آلترناتیوهای در واقع دروغین» — برخی میانِ سلطنت گذشته را مطرح می‌کنند. رضا پهلوی خودش را یک رهبر آینده مطرح می‌کند؛ ولی بگذارید نقشه مسیر او را مرور کنیم. برنامه او برنامه‌ای برای دیکتاتوری‌ است؛ با متمرکز شدن قدرت برای یک نفر، بدون حسابرسی، بدون انتخابات. این دموکراسی نیست؛ این دیکتاتوری است. مردم ایران پیشاپیش هم شاه و هم آخوندها رو پیشاپیش رد کردند. آنها رو به عقب نخواهند رفت. اون‌ها عمامه را با تاج جایگزین نخواهند کرد. اون‌ها سلطنت را ۴۶ سال پیش سرنگون کردند و دیگر آن را احیا نخواهند کرد.

ولی یک آلترناتیو واقعی وجود دارد. یک آلترناتیو دموکراتیک، یک جنبش سازمان‌یافته که مدت ۶۰ سال، سازمان مجاهدین، پایداری کرده علیه هر دو استبداد؛ شاه و آخوندها. همین مجاهدین بودند، که اول از همه برنامه مخفی سلاح‌های اتمی رژیم رو افشا کردند. بدون شجاعت آن‌ها، جهان شاید هیچ‌وقت نمی‌فهمید که رژیم ایران چه قصدی داشته است. این افشاگری‌ها به تحریم‌های بین‌المللی راه برد و فشاری که رژیم هنوز از آن امروز می‌ترسد. به خاطر همین، رژیم این همه سرمایه‌گذاری می‌کنه برای شیطان‌سازی علیه مجاهدین چون می‌دونن که این جنبش تهدید وجودی اون‌هاست. همین هفته گذشته در بروکسل ده‌ها، ده‌ها هزار ایرانی از سراسر اروپا در یک تظاهرات بزرگ در سالگرد شصتمین سال تأسیس مجاهدین گردهم آمدند؛ و بیش از همه آنچه که تأثیرگذار بود، حضور نسل جوان بود که در کنار والدین‌شان آنجا بودند؛ و این نشان می‌دهد که مقاومت فقط زنده نیست، بلکه از پشتیبانی مردم ایران برخوردار هست.

و در داخل ایران جنبش کانون‌های شورشی زنان و مردان جوان شجاع وابسته به مجاهدین فعالیت‌هاشون رو در هر شهری گسترش می‌دهند و به رژیم نشان می‌دهند که روزهای او به‌شمارش افتاده است، من می‌خواهم یک موضوع شخصی را بگویم. من این فرصت را داشتم که با خانم رجوی، رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت ایران، دیدار کنم. چند بار این فرصت را یافتم. هر بار بسیار تحت تأثیر تعهد او و فداکاری‌ها و رهبری او قرار گرفتم و اینکه زنان رو در بالاترین موقعیت‌ها در مقاومت قرار داده‌اند؛ در منطقه‌ای که زنان بیش از همه در واقع دچار زن‌ستیزی هستند، او آن‌ها را در مرکز مبارزه برای آزادی قرار داده است. من از صمیم قلب از برنامه ۱۰ ماده‌ای ایشان برای یک ایران دموکراتیک مبتنی بر جدایی دین و دولت و یک جمهوری غیراتمی در ایران حمایت می‌کنم.

این دیدگاهی‌ است که ریشه‌هایش در حقوق بشر، برابری و عدالت هست. نقشه‌مسیری برای آزادی و آلترناتیوی‌ است که جهان باید پشت آن قرار بگیرد. پس بیایید به روشنی بگوییم: رژیم حاکم بر تهران غیرقابل‌ رفرم است. کارنامه او با خون نوشته شده است؛ با قتل‌عام، با تروریسم و فریبکاری هسته‌ای و یک استبداد چنددهه‌ای. راه‌حل مماشات نیست؛ راه‌حل جنگ نیست؛ راه‌حل این است که مردم و مقاومت سازمان‌یافته ایران که آنرا  ارائه می‌دهند. راه‌حل، مردم ایران و مقاومت سازمان‌یافته هستند. زمان آن است که سازمان ملل و هر کشور دموکراتیک در سراسر جهان این رژیم رو به خاطر جنایت علیه بشریت مورد حسابرسی قرار بدهند. زمان آن هست که خواهان توقف اعدام‌ها، بخصوص اعدام زندانیان سیاسی، بشیم. زمان آن است که تحریم‌های «مکانیسم ماشه» علیه رژیم ایران و برنامه اتمیش فعال بشود؛ و قبل از هر چیز، زمان آن است که حق مردم ایران به رسمیت شناخته بشود برای سرنگونی این استبداد و برقراری یک ایران آزاد و دموکراتیک و مبتنی بر جدایی دین و دولت.

پیام بروکسل، پیام اشرف سه و پیام تظاهرات‌هایی مثل امروز در اینجا خیلی روشن است: مردم ایران دیکتاتوری را رد می‌کنند چه در عمامه و چه در تاج، آن‌ها خواهان آزادی هستند؛ خواهان دموکراسی و خواهان یک ایران آزاد هستند.

پس بیایید با قاطعیت بایستیم، صدایمان را بلند کنیم، واقعیت را بگوئیم و بگوییم با اعتقاد «نه به دیکتاتوری، آری به دموکراسی و آری به یک ایران آزاد». با شجاعت و قدرت ادامه بدهید؛ زمان شما فرا رسیده است».