ترس از قیام، حرص غارت

رسیدن جامعه به آستانه قیام، این هشداری است که کارگزاران حکومتی هر روز به هزار زبان برای کم کردن از میزان غارت مردم به نظام می‌دهند. این هشدارها به مجلس ارتجاع هم که زمینه‌ساز غارت هاست رسیده:

رحیمی دشت لویی – مجلس ارتجاع ۱۱آبان: «مردم دیگر تاب این گرانی‌ها و تورم افسار گسیخته را ندارند هر روز قیمتها بالا می‌رود اما حقوق‌ها ثابت مانده است کارگر، بازنشسته، معلم و دیگر حقوق‌بگیران در تأمین حداقل معیشت خود درمانده‌اند مردم از دولت وعده نمی‌خواهند، اقدام می‌خواهند وقتی سفره‌ها کوچک‌تر شده، اجاره‌ها سر به فلک کشیده و قدرت خرید مردم به پایین‌ترین حد رسیده، گفتن در حال برنامه‌ریزی هستیم دیگر کافی نیست چرا بازارها رها شده است؟»

از پشت این اخطارها روشن می‌شود که حرص غارت از سطح عمومی جامعه و بازارها گذشته و نیروهای خاص و سرکوبگر نظام را هم به وادادگی و انفعال کشانده است. این واقعیتی است که حبیب‌زاده عضو مجلس ارتجاع ناخواسته به‌صورت غیرمستقیم به آن اعتراف کرده که بازوی سرکوبگر رژیم باید پروار شود.

امروز در این جایگاه لازم می‌دانم بر موضوعی تأکید کنم که هم به امنیت ملی و هم به عدالت اجتماعی مربوط است و آن معیشت نیروهای مسلح و نیروهای انتظامی است

تقویت شرایط زندگی آنان یعنی تقویت امنیت اقتدار کشور است توجه به معیشت نیروهای مسلح و ناجا وظیفه ملی ماست نه یک امتیاز ویژه این قشر نه تنها حافظ امنیت بلکه ستون اقتدار جمهوری اسلامی ایران است

عمق ورشکستگی نظام در چنبره بحرانها اما جایی آشکار می‌شود که پافشاری نظام بر غارت محروم‌ترین اقشار که از کوچکترین خدمات هم برخوردار نیستند این‌گونه بازگو می‌شود:

محمد نوردهانی -۱۱آبان: «گرانی‌های بی‌حد و حصر کمر ملت را شکسته

آیا خبر دارید تعداد بسیار زیادی از هموطنان بلوچ من و شما در حوزه انتخابیه و استان فاقد شناسنامه هستند و از خدماتی مانند تحصیل خدمات درمانی و اشتغال محروم هستند

با توجه به فقر منطقه و وضعیت بد اقتصادی و محرومیت حوزه انتخابیه متأسفانه در دو فصل پاییز و زمستان فیش های نجومی برق صادر می‌شود».

این هشدارها در حالی است که شعارهای اقشار بپا خاسته مضمون سیاسی یافته و مستقیم بیت غارتگر خامنه‌ای و سپاه را هدف قرار می‌دهند. و کارشناسان حکومتی هشدار می‌دهند: « «وقتی اعتراضات سیاسی شود، هر رویداد کوچک می‌تواند جرقه بحرانهای بزرگ باشد».