کنفرانس در برلین -ایران: حقوق بشر زیر تیغ اعدامها، فرصتها و مسئولیت اروپا-قسمت دوم
۱۴۰۴/۸/۱۶
کنفرانس در برلین ایران: حقوق بشر زیر تیغ اعدامها، فرصتها و مسئولیت اروپا
با شرکت اعضای پارلمان فدرال از احزاب مختلف
و شخصیتهای سیاسی آلمان
سخنرانیهای
کارستن مولر رئیس کمیسیون قضایی مجلس فدرال آلمان (بوندستاگ)
پتر آلتمایر- رئیس دفتر صدراعظم آنگلا مرکل (۲۰۱۸)
وزیر اقتصاد و انرژی آلمان (۲۰۲۱)
یواخیم روکر سفیر آلمان در سوئد (۲۰۰۸-۲۰۱۱)
رئیس شورای حقوقبشر سازمان ملل (۲۰۱۵)
دتلف زایف- نماینده پارلمان فدرال آلمان از حزب دموکراتمسیحی
آلکساندر انگلهارد نماینده مجلس فدرال آلمان از حزب اتحاد سوسیالمسیحی بایرن
دکتر هانس اولریش زایت سفیر آلمان در افغانستان و کره جنوبی ۲۰۰۵-۲۰۱۲
رئیس اداره بازرسی وزارتخارجه آلمان تا ۲۰۱۷
-------------------------------------------------------------------------------------------
کارستن مولر - رئیس کمیسیون قضایی مجلس فدرال آلمان (بوندستاگ)
سرکوب رژیم فقط در ایران نیست در آلمان هم جریان دارد
گزارشهای تازه از فعالیتهای اطلاعاتی گسترده رژیم در کشور ما
و تهدید و تعقیب حاضران و خانوادههایشان حکایت میکند
اتهام بسیاری از محکومان به اعدام فقط حمایت از مجاهدین خلق است
میخواهیم نام ۱۶ نفر در آستانه اعدام را علنی کنیم
به کمیسر عالی حقوقبشر اطلاع دهیم
و اتحادیه اروپا را به پاسخگو کردن عاملان فرا بخوانیم
امروز پیامی بسیار روشن برای افکار عمومی داریم: باید تمام تلاش خود را به کار گیریم تا این موج نفرتانگیز اعدامها در ایران متوقف شود. نباید به رژیم آخوندی اجازه دهیم صدها و هزاران نفر را قتلعام کند. این نباید از چشم افکار عمومی جهان و بهویژه مردم آلمان پنهان بماند.
در همین چارچوب، یکی از نمایندگان آلمانی تأکید کرد که سرکوب رژیم آخوندی تنها مسألهای داخلی نیست، بلکه بازوی سرکوب و فعالیتهای اطلاعاتی این رژیم تا خاک آلمان نیز امتداد یافته است. او گفت: «افرادی که امروز در اینجا حضور دارند، تحت تعقیب، تهدید و آزار قرار گرفتهاند و حتی خانوادههایشان نیز از این اقدامات مصون نماندهاند».
وی افزود: «نه به مجازات اعدام» باید بهعنوان پیامی جهانی از این گردهمایی طنینانداز شود. همچنین از کمیسر حقوقبشر دولت فدرال آلمان، پروفسور دکتر کاستلوچی، خواسته شده است برای جلوگیری از اجرای احکام خودسرانه اعدام در ایران اقدام کند.
اتهام بسیاری از این افراد، حمایت از مجاهدین خلق یا شورای ملی مقاومت ایران است؛ اتهامی که در ایران میتواند به قیمت جان تمام شود. در این گردهمایی، نام ۱۶زندانی سیاسی در آستانه اعدام اعلام شد و از سازمان ملل و اتحادیه اروپا خواسته شد تا عاملان این جنایات را مورد حسابرسی قرار دهند.
در این نشست همچنین از نامهیی سرگشاده یاد شد که به امضای شخصیتهای برجستهیی چون اسقف ولفگانگ هوبر، اسقف مارگوت کِسمن، ریتا زوسموت و هورست تلچیک رسیده است. آنان خواستار قرار گرفتن سپاه پاسداران در فهرست گروههای تروریستی و حمایت عملی از مقاومت مردم ایران شدهاند.
در پایان، سخنران تأکید کرد: «باید از مقاومت ایران برای دموکراسی، لغو اعدام و شکنجه، برگزاری انتخابات آزاد و احیای حقوق زنان و کرامت انسانی حمایت کنیم. اوضاع در ایران دیگر نمیتواند از این بدتر شود؛ بنابراین وقت آن است که از تغییر حمایت کنیم».
وی در پایان با اشاره به بازدید خود از اشرف۳ گفت: «دیدار از موزه قتلعام ۱۳۶۷ و مشاهده تصاویر بیش از ۳۰هزار زندانی سیاسی اعدامشده در تابستان ۶۷، تجربهای فراموشنشدنی بود که عمق جنایت رژیم را نشان میدهد».
--------------------------------------------------------------------------------------
پتر آلتمایر، وزیر پیشین اقتصاد و انرژی آلمان (۲۰۲۱)
ما باید نشان دهیم که رژیم تا چه حد خودش را در خطر میبیند
زیرا اعدامها بیانگر ترس بیواسطه سران رژیم است
از جنبش مقاومت ایران میتواند چیزی سرچشمه بگیرد
که کل منطقه را به صلح و دموکراسی نزدیکتر کند.
آلترناتیو فقط «تغییر قدرت» نیست آلترناتیو محتوا دارد
آزادی و حقوقبشر مبتنی بر برنامه دهمادهای خانم مریم رجوی
که جمهوری مبتنی بر جدایی دین و دولت، برابری زن و مرد
و حاکمیت قانون را تصریح میکند
رئیسجمهور محترم، خانم مریم رجوی،
خانمها و آقایان گرامی، دوستان عزیز،
دو سال پیش برای نخستین بار فرصت سخن گفتن در یک ویدئوکنفرانس با ایرانیان مقیم آلمان را داشتم. در نگاه اول شاید به نظر برسد شرایط تغییر چندانی نکرده، اما باور دارم که در ماههای اخیر یک تحول بنیادین رخ داده است.
امروز ایران منزویتر و تنهاتر از هر زمان دیگری پس از انقلاب و آغاز حکومت آخوندهاست. این انزوا تنها محدود به آمریکا و کشورهای اروپایی نیست، بلکه کشورهای عربی را نیز در بر گرفته است. در گذشته، ایران در میان کشورهای عربی حامیانی داشت؛ اما امروز، با توجه به روندهای جدید صلح در خاورمیانه و نگاه عمومی جهان عرب، میبینیم که ایران بیش از هر زمان دیگری منزوی شده است.
البته باید گفت که برای مردم داخل ایران هنوز تغییری سرنوشتساز رخ نداده است. آنان همچنان سرکوب و اعدام میشوند. تنها در ماه اکتبر ۲۴۰نفر اعدام شدند؛ جوانان، زنان و مردانی که جز دفاع از آزادی و دموکراسی، جرمی مرتکب نشده بودند. ما نمیتوانیم نسبت به این موضوع بیتفاوت باشیم. به همین دلیل، امروز به این انسانها میاندیشم؛ به کسانی که جوانی و زندگیشان از آنان گرفته میشود، در حالی که برای ارزشهای انسانی میجنگند.
رژیم آخوندی در حال حاضر بیرحمترین رژیم جهان است. هیچ نمونه قابل مقایسهای در سطح جهان سراغ ندارم. بنابراین باید بیشازپیش علیه اعدامها اعتراض کنیم، مردم کشورهای خود را آگاه سازیم و نشان دهیم که اعدامها نشانه ترس رژیم از سقوط است؛ رژیمی که مانند حیوانی در قفس گرفتار شده است. نیروهای امنیتی، ارتش و پلیس، از آزادی و کرامت انسانی وحشت دارند، چون میدانند امتیازات و فسادشان با آزادی از بین خواهد رفت.
ما باید بهصراحت بگوییم که آلترناتیوی واقعی برای این رژیم وجود دارد — نه فقط یک جایگزین قدرت، بلکه یک آلترناتیو ماهوی. این آلترناتیو همان طرح ده مادهای خانم مریم رجوی است. من در سال ۲۰۲۲ در یک گردهمایی بینالمللی در پاریس شرکت کردم و دو نکته برایم بسیار تأثیرگذار بود: انسانیت و مهربانی ایرانیانی که دیدم، و محتوای طرح ده مادهای که متأسفانه کمتر شناخته شده است.
این طرح یک تعهد روشن به دموکراسی است: جمهوریای مبتنی بر جدایی دین و دولت، برابری زن و مرد، لغو مجازات اعدام، حاکمیت قانون، تشکیل دادگاههای مستقل و تضمین آزادی بیان و اجتماعات.
خانم رجوی با این طرح نشان دادهاند که ایران آینده میتواند به سنتهای دموکراتیک بشریت بپیوندد — سنتهایی که از زمان انقلاب فرانسه تا امروز تکامل یافتهاند. این امر امیدبخش است، زیرا میتواند کل منطقه را به صلح و دموکراسی نزدیکتر کند.
ما به قربانیان مدیونیم که برای ایرانی آزاد تلاش کنیم؛ ایرانی که شهروندانش بتوانند بدون ترس و خطر زندگی کنند. امروز با وجود ثروت عظیم نفت، فقر گسترده بر مردم حاکم است و میلیونها ایرانی نگران آینده خود هستند.
بیایید کاری کنیم تا سپاه پاسداران در فهرست سازمانهای تروریستی قرار گیرد.
بیایید تحریمهایی را که موقتاً لغو شده بودند، دوباره فعال کنیم.
و برای آزادی همه زندانیان سیاسی در ایران تلاش کنیم.
من متقاعد شدهام که حمایت جهانی از دموکراسی در ایران در حال گسترش است و امروز قویتر از هر زمان دیگری است. از این رو، رئیسجمهور محترم، خانم رجوی، و همه ما که در این گردهمایی متحد هستیم، از صمیم قلب برای مردم ایران آزادی، موفقیت و آیندهای شایسته آرزو میکنیم.
-------------------------------------------------------------------------------------------
یواخیم روکر- سفیر آلمان در سوئد (۲۰۰۸-۲۰۱۱) - رئیس شورای حقوقبشر سازمان ملل (۲۰۱۵)
تمرکز رژیم بر اعدامهای سیاسی بهخصوص از میان اعضای مجاهدین
پیام سیاسی روشنی دارد اپوزیسیون در ایران از پشتوانه مردمی برخوردار است
و رژیم آن را یک تهدید وجودی برای خود میداند
در حال حاضر۱۷ زندانی سیاسی، از جمله یک زن
به اتهام وابستگی به مجاهدین در خطر جدی و قریبالوقوع اعدام قرار دارند
مهدی حسنی و بهروز احسانی، در ماه ژوئیه اعدام شدند
زیرا نه اعترافات اجباری را پذیرفتند و نه پیشنهادهای همکاری رژیم را قبول کردند
این پایداری، آنها را به نمادهای کنونی مقاومت تبدیل کرده است
خانم رئیسجمهور رجوی، آقای رئیس، نمایندگان محترم پارلمان فدرال آلمان، میهمانان گرامی و اعضای عزیز جامعه ایرانیان در آلمان،
همانطور که از سخنرانان پیشین شنیدیم، رژیم ایران در خارج از کشور، از نظر نفوذ و تواناییهای تروریستی از طریق نیروهای نیابتیاش، تضعیف شده است. همزمان، توانایی این رژیم در تهدید با سلاحهای اتمی و دیگر جنگافزارها به میزان قابل توجهی کاهش یافته و تحریمهای سازمان ملل نیز بازگشتهاند.
اما تروریسم رژیم در داخل کشور بهشدت در حال افزایش است. ما شاهد موجی فزاینده و بیسابقه از خشونت هستیم. شکنجه و اعدام به امری روزمره تبدیل شده است، و همانطور که میدانیم، ایران در زمینه اعدامهای ثبتشده در جهان، رتبه نخست را دارد.
تمرکز امروز ما بر موج جدید اعدامهاست — موجی که در ۳۷سال گذشته بیسابقه است و بهویژه شامل اعدامهای سیاسی، عمدتاً از میان اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران میشود. برخلاف تبلیغات رژیم، این موج نشان میدهد که اپوزیسیون از پایگاه مردمی برخوردار است و رژیم آن را تهدیدی وجودی برای خود میداند.
در حال حاضر، ۱۷زندانی سیاسی، از جمله یک زن، به اتهام وابستگی به مجاهدین خلق در خطر اعدام قریبالوقوع قرار دارند. دو تن از آنان، مهدی حسنی و بهروز احسانی، در ماه ژوئیه اعدام شدند، زیرا نه اعترافات اجباری را پذیرفتند و نه پیشنهادهای همکاری با رژیم را قبول کردند. پایداری آنان، این زندانیان را به نمادهای کنونی مقاومت تبدیل کرده است.
این افراد نماینده هزاران زندانی دیگری هستند که نامشان هرگز علنی نخواهد شد. اکنون در زمینه حقوقبشر در ایران وارد مرحلهای جدید و بسیار تاریک شدهایم. اعدام به ابزاری سیستماتیک برای حکمرانی و سرکوب سیاسی تبدیل شده است. تنها از آغاز سال ۲۰۲۵ تاکنون بیش از ۱۴۰۰اعدام ثبت شده است، که نشاندهنده روندی صعودی و نگرانکننده است.
این وضعیت هشدارهای گستردهیی از سوی سازمانهای بینالمللی مانند عفو بینالملل به همراه داشته است. اما باید دانست که این موج اعدامها محصول جانبی دستگاه قضایی نیست، بلکه ابزاری آگاهانه برای ایجاد رعب، خفه کردن اعتراضات و تحمیل وفاداری است. قربانیان این سرکوب نهتنها دگراندیشان سیاسی، بلکه اقلیتهای قومی و مذهبی نیز هستند.
نگرانکنندهتر اینکه برخی مقامات رژیم، قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ را یک «تجربه موفق» خوانده و خواستار تکرار آن شدهاند — موضوعی که باید موجی از اعتراض جهانی را برانگیزد. در آن قتلعام بیش از ۹۰درصد قربانیان از اعضای مجاهدین خلق بودند. گزارشگر ویژه پیشین سازمان ملل، پروفسور جاوید رحمان، در گزارش نهایی خود آن کشتار را مصداق «جنایت علیه بشریت» و حتی «نسلکشی» دانسته است.
در اشرف۳، که نمایندگان ما نیز از آن بازدید کردهاند، هنوز شاهدانی از آن جنایت زندهاند و باید از آنان حفاظت شود.
با وجود سرکوب، مقاومت در ایران زنده است — در خیابانها، در میان خانوادههای زندانیان و حتی در درون زندانها. این ایستادگی نشانه توانایی جامعه ایران در کنشگری، حتی تحت شدیدترین فشارهاست.
اکنون پرسش اصلی این است: ما در آلمان و اتحادیه اروپا چه میتوانیم و باید بکنیم؟
۱. ما به محکومیتهای علنی و صریح احکام اعدام علیه زندانیان سیاسی از سوی آلمان و اتحادیه اروپا نیاز داریم.
۲. در تمام مذاکرات آینده باید لغو مجازات اعدام و آزادی زندانیان سیاسی بهعنوان پیششرط هر گونه بهبود روابط با رژیم گنجانده شود.
۳. سپاه پاسداران باید در فهرست سازمانهای تروریستی اتحادیه اروپا قرار گیرد و تحریمهای هدفمند علیه عاملان نقض حقوقبشر اعمال شود.
۴. اصل صلاحیت قضایی جهانی باید فعالانه اجرا شود تا عاملان این جنایات در محاکم اروپایی پاسخگو شوند. همچنین باید سازوکاری برای تحقیقات بینالمللی، مستقل و شفاف در مورد جنایات رژیم ایجاد شود.
آلمان باید اطمینان یابد که این موضوع در قطعنامههای سالانه مجمع عمومی سازمان ملل درباره ایران گنجانده شود. مصونیت از مجازات برای مسئولان سیاسی و امنیتی رژیم باید پایان یابد.
-----------------------------------------------------------------------------------------
دتلف زایف- نماینده پارلمان فدرال آلمان
من عمیقاً تحت تأثیر اراده و روحیه مبارزه شما قرار گرفتهام
پذیرفتنی نیست انسانها کشته شوند، فقط به این دلیل که عقیده و ظاهری متفاوتی دارند
بله، از دعوت شما سپاسگزارم. کرامت انسانی خدشهناپذیر است و پاسداری از آن وظیفه همه نهادهای دولتی است. این اصل در قانون اساسی آلمان ذکر شده و در سطح بینالمللی نیز بهعنوان یک آرمان پذیرفته شده است؛ جامعهیی که در قالب سازمان ملل از انسانها و کشورهایی حمایت میکند که در آنها ساختارهای دموکراتیک و حاکمیت قانون وجود ندارد و حقوق و کرامت انسانی نقض میشود.
من متخصص مسائل ایران نیستم و این را صراحتاً میگویم، اما عمیقاً تحت تأثیر اراده و روحیه مبارزه شما قرار گرفتهام که اینجا کاملاً قابل مشاهده است. از تلاش شما برای مردم و تحول در ایران عمیقاً احترام میگذارم و با کمال میل قول میدهم در حد توانم از شما حمایت کنم.
من عضو کمیسیون داخلی پارلمان هستم؛ یکی از نهادهایی که درباره طرح قرار دادن سپاه پاسداران در فهرست گروههای تروریستی گفتگو میکند. میدانیم این موضوع ساده نیست، ولی باید ابتکارعمل جدیدی در این زمینه آغاز کنیم و من این وظیفه را امروز با خود میبرم.
کشته شدن انسانها تنها بهخاطر داشتن عقیدهای متفاوت یا ظاهر متفاوت، قابلقبول نیست. کار شما بینهایت ارزشمند است.
-----------------------------------------------------------------------------------------------
آلکساندر انگلهارد نماینده مجلس فدرال آلمان
میخواهم حمایت خودم و فراکسیون پارلمانیمان را اعلام کنم
مردمی که برای آزادی جان خود را به خطر میاندازند
و شجاعتی که از خود نشان میدهند تحسینبرانگیز هستند
خواهش میکنم. من نیز بسیار خوشحالم که امروز در میان شما هستم، زیرا تعهد و فعالیت مستمر شما را واقعاً تحسینبرانگیز میدانم. همانطور که همکاران شما هر روز، بهمدت دو سال، در مقابل پارلمان فدرال آلمان (بوندستاگ) ایستادهاند — در هر شرایط آبوهوایی، با خوشرویی، اما با ثبات و استقامت — این پشتکار برای من الهامبخش است.
اگر چه من عضو کمیسیونهای تخصصی مربوطه نیستم، اما چشمپوشی از این بیعدالتی ممکن نیست. به همین دلیل، میخواهم با حضور خود حمایت و همبستگیام را اعلام کنم و از طرف فراکسیون پارلمانیمان نیز این پیام را منتقل کنم که ما آمادهایم برای پایان دادن به این وضعیت ناعادلانه همکاری کنیم.
شجاعت مردمی که برای آزادی، جان خود را به خطر میاندازند، شایان تحسین است. من از صمیم قلب با شما همدردی میکنم و امیدوارم بهزودی شاهد دستیابی به راهحلی عادلانه و انسانی باشیم.
لطفاً به اشتراک بگذارید:
خبرهای مرتبط
_350X197.webp)
