کنوانسیون ایران آزاد ۲۰۲۵ در ششمین سالگرد قیام آبان - قسمت دوم

کنوانسیون ایران آزاد ۲۰۲۵
در ششمین سالگرد قیام آبان
نقشه‌مسیر جمهوری دموکراتیک در ایران
واشنگتن ۲۴ آبان ۱۴۰۴

مایک پمپئو
یک دولت دموکراتیک و مردمی در ایران
نه یک حکومت دینی، نه یک سلطنت، نه یک رژیم سرکوبگر
یک چیز عالی برای تمام جهان خواهد بود
ما منتظر آن روز هستیم و این یک برکت برای همه ما خواهد بود
از همکاران و دوستان اروپایی خود می‌خواهم
فریب این داستان را نخورند که هیچ جایگزینی وجود ندارد
همه در این سالن دقیقاً می‌دانند که یک جایگزین وجود دارد
یک ایران آزاد، مستقل و دارای حق حاکمیت
که توسط مردم خودش برپا می‌شود

آلترناتیو دموکراتیکی که خانم رجوی
و بسیاری از شما برای آن تلاش کرده‌اید
و توانایی خود را اکنون برای ۴۰ و چند سال نشان داده‌اید
تاریخ را می‌شناسد و کاملاً برای روزی که
فرصت حرکت به پیش را داشته باشیم آماده است

من شورای ملی مقاومت ایران را در زمان حضورم در کنگره
در زمان مدیریت اطلاعات مرکزی و در زمان وزارت‌خارجه
و اکنون به‌عنوان یک شهروند آمریکایی زیر نظر داشته‌ام
و همه کارهایی را که این گروه انجام داده است تماشا کرده‌ام

من هم‌چنین تماشا کرده‌ام که این شورا چه کارهایی انجام نداده است
درخواست نیروی نظامی آمریکایی در داخل ایران را نکرد
درخواست تغییر رژیم از خارج را نکرد از غرب چیزی جز
حمایت از اپوزیسیون ایران و فشار بر رژیم نخواست
تا روز فرجام نهایی آن زودتر و با قطعیت بیشتری فرا برسد

مایک پمپئو – وزیر خارجهٔ آمریکا ۲۰۲۱-۲۰۱۸
سپاسگزارم از همهٔ شما برای این استقبال بسیار گرم. حضور دوباره در میان این همه دوستان عزیز فوق‌العاده است که مانند من به آینده ایرانی آزاد باور دارند. حضور در کنار شما باعث افتخار است.
چه سخنرانی الهام‌بخشی از سوی دوستم خانم رجوی. این یک افتخار است که بعد از ایشان صحبت می‌کنم.
فراتر از آن از صحبت‌کردن بعد از ایشان، می‌خواهم دقیقاً از همان‌جایی ادامه بدهم که ایشان صحبتشان را به پایان رساندند. بحث درباره «حرکت به پیش» است.
ما به تاریخ اشراف داریم. امروز در سخنانم می‌خواهم کمی این موضوع را مرور کنم که امروز در چه جایگاهی هستیم و بیشتر درباره جایی صحبت کنم که همه دعا می‌کنیم فردا در آن جایگاه باشیم.
با ملتی که در داخل برخاسته است تا رژیمی را که نامشروع است سرنگون کند و مکانی بسازد که در آن همه مردم از هر جنسیتی بتوانند موفق شوند و آزادی‌یی را داشته باشند که هر یک از آنها به قویاً شایستهٔ آن هستند. و این به‌یمن شجاعت اپوزیسیون سیاسی سازمان‌یافته ایران است که فرصتی که به آن اشاره کردم، واقعی است و این تغییر مثبت و آزادی مردم ایران می‌تواند اتفاق بیفتد و اتفاق خواهد افتاد.
همه ما چند واقعیت اساسی را می‌دانیم، درست است؟ این رژیم ضعیف است. می‌توانید آن‌را ببینید. بیش از هر زمان دیگری در سطح بین‌المللی منزوی است. کسانی از شما که دوست یا خانواده‌ای در آنجا دارند، می‌دانند که وضعیت میدانی برای مردم ایران امروز دشوار است. ما هم‌چنین می‌دانیم که این رژیم هیچ مشروعیت مردمی ندارد و اکنون به استفاده از ارعاب به‌عنوان تنها ابزار خود متوسل شده است، همان‌طور که در سال‌های گذشته نیز چنین بوده، اما امروز حتی بیشتر. ما آن‌را در سرکوب وحشیانه سال ۲۰۲۲ دیدیم. اقتصاد درهم ریخته است. سوءمدیریت، فساد زهرآگین، رژیمی که صرفاً ترجیح می‌دهد ثروت را غارت کند تا این‌که آن‌را بسازد، منابع یک کشور بزرگ را نابود کند و سرانش هیچ‌گونه، هیچ‌گونه تمایلی برای آینده مردم ایران ندارند.
اما می‌دانید، تماشای شکست این رژیم جالب است. ما اکنون شکست آن‌را در لبنان دیده‌ایم. حزب‌الله، از بین نرفته، اما در ناتوانی خود ضعیف شده، سایه‌ای است از آنچه زمانی بود. رهبری لبنان باید به جلو حرکت کند و از این فرصت به‌عنوان شانسی برای ارائه نتایج خوب برای مردمی استفاده کند که در آنجا زندگی می‌کنند.
در سوریه، یک رژیم فروپاشید، یک دیکتاتور شرور مانند اسد، دیگر کنترلی ندارد
و البته، برنامه اتمی ایران دیگر جهان را به همان شکلی که همین چند ماه پیش تهدید می‌کرد، تهدید نمی‌کند. این مهم است. بسیاری از کشورهای غربی در برابر آن توانایی اتمی، آن قدرت اتمی، ترسیدند. در حالی که هرگز منصفانه نیست که بگوییم توانایی‌های اتمی رژیم ایران کاملاً نابود شده یا شکست‌خورده‌اند، کاملاً منصفانه است که امروز بگوییم توانایی‌های آن برای بازسازی، برای ارائه آن تهدید، برای داشتن سیستم‌های دفاع هوایی که بتوانند از توانایی‌هایشان محافظت کنند، به‌شدت کاهش یافته است.
می‌دانید، من شرط می‌بندم از همه شما همان سؤالی پرسیده می‌شود که از من پرسیده می‌شود. «مایک، تو مدت زیادی است که در این کار هستی. این رژیم فاسد کی سقوط خواهد کرد؟» و آنها منتظرند که من یک تاریخ به آنها بدهم. «اوه، چهارشنبه آینده حدود ظهر خواهد بود! یا یک ماه دیگر یا یک سال دیگر».
پاسخ‌دادن به این سؤالات غیرممکن است. ما فقط از قطعیت شکست آن اطلاع داریم. فوق‌العاده است. این رژیم‌های فاسد سقوط می‌کنند. ما فقط می‌دانیم که لازمه آن مقاومت داخلی است تا باعث شود آن لحظه زودتر و سریع‌تر فرا برسد. من مطمئنم که ما در مسیر درستی برای رسیدن به آن هستیم.
آیا کسی در این سالن به یاد می‌آورد، چه کسی لحظه شکست رژیم سوریه را پیش‌بینی کرد؟ نه، ما این لحظات را پیش‌بینی نمی‌کنیم. آنها اتفاق می‌افتند. آنها از طریق فداکاری و کار سخت محقق می‌شوند. اینها تصادفات تاریخ نیستند. اینها حاصل کار افرادی مانند شما و خانم رجوی و شورای ملی مقاومت ایران هستند که به ارائه توانایی‌ها کمک می‌کنند تا مقاومت بتواند رشد کند و برای لحظه‌ای آماده باشد که آن روز فرا می‌رسد. می‌دانید، این هم مهم است. ما هرگز نباید فراموش کنیم که این یک چیز شگفت‌انگیز و عالی برای مردم ایران خواهد بود. اما برای مردم ایالات متحده آمریکا نیز اتفاق بزرگی خواهد بود. برای مردم در سراسر جهان عالی خواهد بود. یک دموکراتیک و مردمی در ایران، نه یک حکومت دینی، نه یک سلطنت، نه یک رژیم سرکوبگر. این یک چیز عالی برای تمام جهان خواهد بود. ما منتظر آن روز هستیم و این یک برکت برای همه ما خواهد بود.
سه نکتهٔ دیگر برای شما. خانم رجوی از شکست مماشات صحبت کردند. ما امروز آن‌را در اروپا می‌بینیم. اگر با مستبدان مماشات کنید، آنها در قدرت و جایگاه خود رشد خواهند کرد و زمان را تا سقوط یک رژیم، طولانی خواهند کرد. دلارهای نقدی که از غرب تحویل داده می‌شود، فقط سبعیت علیه اپوزیسیون در داخل این کشورها را ممکن می‌سازد. این به تروریسم دامن می‌زند، ریسک جهانی را تأمین مالی می‌کند و به رژیم پول می‌دهد تا به تلاش خود برای رسیدن به اهداف خودش ادامه دهد، نه اهداف مردم ایران.
انزوای رژیم چیزی بود که من بخش بزرگی از زمان خدمتم در دولت را روی آن متمرکز کردم. هر چه بیشتر می‌توانستیم رژیم را از پولش محروم کنیم، منفعت داشت. هر چه بیشتر می‌توانستیم آن‌را از هر گونه اعتباری محروم کنیم، به ضررش بود. و هر چه بیشتر می‌توانستیم آن‌را از هر گونه اقتدار اخلاقی محروم کنیم، یک ضرورت مطلق بود.
ابزارهای زیادی هنوز در دسترس همه ما است. بازگشت تحریم‌ها علیه خریداران نفت ایران، توانایی انجام کاری را که همه می‌دانیم قصد انجامش را دارد، از (رژیم) ایران سلب می‌کند. می‌خواهد حزب‌الله را بازسازی کند. هنوز در حال تأمین مالی شبه‌نظامیان در عراق است که تأثیر واقعی بر انتخاباتی داشتند که هفته گذشته برگزار شد. این (خامنه‌ای) و سرسپردگانش، سپاه پاسداران را تقویت می‌کند و برایشان دوستانی ایجاد می‌کند. ما باید آنها را از ثروت و منابع محروم کنیم. سران (رژیم) تهران هنوز تا به‌امروز میزبان رهبری القاعده در کشور هستند. ما می‌دانیم که این آنها را توانمند می‌کند. همه ما باید علیه ظرفیت مداوم آنها برای میزبانی از تروریستها و افراط‌گرایان و سپس تحمیل ترور بر اروپا و جهان، کار کنیم. من از همکاران و دوستان اروپایی خود می‌خواهم که فریب این داستان را نخورند که هیچ جایگزینی وجود ندارد. همه در این سالن دقیقاً می‌دانند که یک جایگزین وجود دارد، یک ایران آزاد، مستقل و دارای حق حاکمیت که توسط مردم خودش برپا می‌شود.
آلترناتیو دموکراتیکی که خانم رجوی و بسیاری از شما برای آن تلاش کرده‌اید و توانایی خود را اکنون برای چهل و چند سال نشان داده‌اید، تاریخ را می‌شناسد، اما آن نیز کاملاً برای روزی که فرصت حرکت به پیش را داشته باشیم، آماده است. ما می‌دانیم که ماشین پروپاگاندا، ۳۰٬۰۰۰ نفری را که در سال ۱۳۶۷ قتل‌عام شدند، نادیده می‌گیرد. می‌دانیم که آنها تمام کارهایی را که مقاومت در داخل ایران در راستای آماده‌سازی خود برای آن روز انجام داده است، نادیده می‌گیرند. ببینید، نقشهٔ راهی که ترسیم شده، واضح است. ساده است. چیزی است که به‌عنوان یک آمریکایی که تاریخ آمریکا را مطالعه کرده، می‌دانم مسیری پرفراز و نشیب است، هرگز مسیری آسان نیست. اما مردمی که در لحظه حساس محکم می‌ایستند، می‌توانند آزادی یک ملت را به‌ارمغان بیاورند. این می‌تواند یک جمهوری را محقق کند و گاهی اوقات آن جمهوری ۲۵۰ سال دوام خواهد آورد و من دعا می‌کنم ۲۵۰ سال دیگر نیز دوام بیاورد. من برای مردم ایران نیز همین آرزو را دارم.
می‌دانید، من شورای ملی مقاومت ایران را زیر نظر داشته‌ام، در زمان حضورم در کنگره، در زمان مدیریت اطلاعات مرکزی، در زمان وزارت امور خارجه و اکنون به‌عنوان یک شهروند آمریکایی. من همه کارهایی را که این گروه انجام داده است، تماشا کرده‌ام؛ و تماشا کرده‌ام که چه کارهایی انجام نداده است. درخواست نیروی نظامی آمریکایی در داخل ایران را نکرد. درخواست تغییر رژیم از خارج را نکرد. از غرب چیزی جز حمایت از اپوزیسیون ایران و فشار بر رژیم نخواست تا روز فرجام نهایی آن، زودتر و با قطعیت بیشتری فرا برسد. این تمام چیزی است که تا به‌حال خواسته شده است. این دقیقاً چگونگی وقوع انقلاب‌هاست. این دقیقاً دلیلی است که رژیم‌های موجود، مذهبی، سرکوبگر و تروریستی روزی به پایان نهایی خود خواهند رسید.
پس چه کار قرار است بکنیم؟ چگونه قرار است این‌را به‌پیش ببریم؟ تمرکز سخنان امروزم، رو به پیش است. چگونه این‌را به‌پیش ببریم؟ و برای کسانی از شما که عزیزان یا اعضای خانواده‌تان را به‌دست این رژیم وحشی از دست داده‌اید، ما هرگز نباید تاریخ و اهمیت حرکت به پیش را فراموش کنیم که بر اساس یادآوری و بزرگداشت آن افرادی است که خانواده یا عزیزانشان را به‌خاطر سبعیت رژیم از دست داده‌اند. شما همیشه در دعاهای من و خانواده‌ام خواهید بود و همیشه در افکار من خواهید بود وقتی به راهی برای رسیدن به نتیجه‌یی فکر می‌کنم که مردم ایران به تماماً شایستهٔ آن هستند. با هم بمانید، متحد بمانید، به‌عنوان یک جامعه با هم باشید. در یک بعدازظهر شنبه گردهم بیایید، زمانی که می‌توانستید کارهای زیاد دیگری انجام بدهید، تا وظیفه‌ای را که در پیش داریم و کار خوبی را که می‌توانیم برای حمایت از اپوزیسیون در داخل کشورشان انجام دهیم، به خود یادآوری کنیم.
موضع بگیرید، به‌طور مداوم و از صمیم قلب و با اعتقاد به این‌که حق با شماست و هدفتان، مقصودتان روزی محقق خواهد شد، موضع بگیرید. حق خدادادی همه انسان‌ها برای زندگی در یک جامعه آزاد و مرفه، روزی در داخل ایران ریشه خواهد دواند. من می‌دانم که چنین خواهد شد. این وظیفه خطیر ما است که به تحقق آن کمک کنیم. دعا می‌کنم که رهبران ما در غرب، اینجا در ایالات متحده و جاهای دیگر، از فرصت فوق‌العاده‌ای که امروز برای حمایت از مردم ایران در آرزوهایشان برای آزادی پیش آمده، استفاده کنند. من کاملاً اطمینان دارم که طولی نخواهد کشید که این شانس را خواهم داشت که با شما باشم و ما این فرصت را خواهیم داشت که از یک رهبری ایرانی بشنویم که به‌درستی توسط مردم ایران انتخاب شده است. چه روز باشکوهی خواهد بود.
وقتی آن روز فرا برسد، ایران جایگاه شایسته خود را در میان ملتهایی که به کرامت اولیه انسانی احترام می‌گذارند، خواهد گرفت. در آن روز، ایران جایگاه خود را با مجموعه‌یی از رهبران خواهد گرفت که به حق اساسی هر پدر و مادری برای تربیت فرزندانشان به روشی که خود انتخاب می‌کنند، برای هر معلمی برای آموزش فرزندانشان در مورد چیزهایی که بیشترین اهمیت را دارند و برای هر جامعه‌یی در ایران جهت تعیین مسیر خود، احترام می‌گذارند.
آرزوها عمیق هستند. کاری که شما تا به امروز انجام داده‌اید، قدرتمند است. برای آن سپاسگزارم. خدا شما را، خدا خانم رجوی را و مردم بزرگ ایران را حفظ کند. از همه شما بسیار سپاسگزارم. متشکرم.

۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

آناهیتا سامی
خانم‌ها و آقایان، قسمت بعدی برنامه، یک گفتگوی قوی دو نفره است با عنوان «علوم، تکنولوژی و آیندهٔ ایران». مفتخریم خوش آمد بگوییم به پروفسور مرتضی قریب استاد هانس لیپمن در رشته مهندسی هوانوردی و مکانیک در کلتک. او هدایت آزمایشگاههای تحصیلات تکمیلی هوافضا و مرکز سیستم‌ها و فن‌آوریهای خودگردان را برعهده دارد.
در این گفتگو، دکتر محمد تسوجی پروفسور در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، سن مارکس و مدیر اجرایی «سینسا انرژی» همراه او خواهد بود. پرفسور مرتضی قریب و دکتر محمد تسوجی

۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

کنوانسیون ایران آزاد ۲۰۲۵
پنل دانش ساختن میهنی نو برای ایران آینده

پروفسور مرتضی قریب-محقق و مخترع ارشد دانشگاه کل تک-مؤسسه فنآوری کالیفرنیا
دکتر محمد حسین تسوجی پروفسور مهندسی الکترونیک
و عضو جامعه دانشمندان نیویورک

پروفسور مرتضی قریب
نوآوری و خلاقیت نمی‌تواند در جامعه یا اجتماعی
که اجازه تفکر آزاد را نمی‌دهد، بارور شود
رژیم شاه یک سیستم دموکراتیک نبود و اجازه آزادی آکادمیک
یا دنبال کردن رویاهایمان برای کمک به جامعه را نمی‌داد

طرح ۱۰ ماده‌ای تمام محیط‌ها و الزامات مورد نیاز شما
برای تحقق هر چیزی که برای ایران و جامعه ایران مورد نیاز است
ایجاد می‌کند

دکتر محمد حسین تسوجی پروفسور مهندسی الکترونیک و عضو جامعه دانشمندان نیویورک عضو شورای ملی مقاومت ایران

عصر بخیر. من محمدحسین تسوجی هستم و برای من افتخار و سعادت بزرگی است که دکتر مرتضی قریب را به شما معرفی کنم. دکتر مرتضی قریب یکی از برجسته‌ترین دانشگاهیان و مخترعانی هستند که من تا به‌حال افتخار آشنایی با ایشان را داشته‌ام. پروفسور قریب، استاد کرسی هانس لیپمن در رشته مهندسی هوانوردی و مکانیک در کلتک، مؤسسه فناوری کالیفرنیا، هستند و در حال حاضر ریاست مرکز سیستم‌ها و فناوریهای خودران را برعهده دارند. ایشان به مدت هفت سال معاون آموزشی و پژوهشی مؤسسه فناوری کالیفرنیا بودند. دکتر قریب عضو آکادمی هنر و علوم آمریکا، عضو آکادمی ملی مهندسی، عضو بنیان‌گذار آکادمی ملی مخترعان و عضو پیوسته بسیاری از انجمنهای دیگر، در کنار بسیاری از دست‌آوردهای بزرگ دیگر هستند. دکتر قریب کارنامه بسیار درخشانی دارند. ایشان بیش از ۱۷۰ اختراع به نام خود ثبت کرده‌اند. از جمله اختراعات ایشان می‌توان به «آی‌سِتنت» اشاره کرد، یک میکروسنت برای درمان گلوکوم یا آب سیاه. این اختراع تا به امروز بینایی دست‌کم دو میلیون نفر را در سراسر جهان حفظ کرده است. ایشان هم‌چنین مخترع یک اسکنر سه‌بعدی دندان برای ایمپلنت و روکش هستند که زمان انجام کار را از دو هفته به حدود نیم ساعت کاهش می‌دهد. ایشان هم‌چنین مخترع دستگاه تشخیص نارسایی قلبی «ویویو» از طریق شرکت «ونتری‌هلث» هستند. این دستگاه سال گذشته تأییدیه سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) را دریافت کرد و اکنون یک سیستم تجاری است. این دستگاه نارسایی قلبی بالقوه را از چند ساعت تا چند ماه قبل پیش‌بینی می‌کند. اولین ایمپلنت دریچه قلب پلیمری مصنوعی ایشان توسط شرکت «فولداکس»، یک نیاز اساسی برای جایگزینی دریچه‌های قلبی با بافت حیوانی در عمل پیوند دریچه را برطرف می‌کند. ایشان هم‌چنین مخترع اولین آنود سیلیکونی خالص برای باتریهای قابل شارژ هستند. لطفاً با من در خوشامدگویی به دکتر مرتضی قریب برای تشریف‌فرمایی به روی صحنه همراه شوید. خب، دکتر قریب، بسیار سپاسگزارم که دعوت ما را پذیرفتید و اینجا حضور دارید. همیشه می‌خواستم بدانم، با داشتن ۱۷۰ اختراع، کدام یک برای شما از همه محبوب‌تر است؟

پروفسور مرتضی قریب محقق و مخترع ارشد دانشکاه کل تک
خب، اول از همه، از شما برای دعوتتان تشکر می‌کنم و از معرفی محبت‌آمیز و سخاوتمندانه شما متشکرم. سؤال سختی است. مثل این می‌ماند که از بین فرزندانتان یکی را انتخاب کنید و بگویید کدام را بیشتر دوست دارید. اما من همیشه نسبت به مسائلی که مردم در پزشکی و فناوری با آن روبه‌رو هستند، آگاه بوده‌ام. ولی در این مورد، پزشکی حوزه مورد علاقه من در میان اختراعاتی که داشته‌ام، بوده است. و در میان آنها، همان‌طور که اشاره کردید، اختراع مربوط به درمان گلوکوما (آب سیاه) بدون استفاده از هیچ‌گونه قطره‌ای است. می‌دانید، این بیماری بسیار سختی برای درمان است و اختراع ما این امکان را فراهم کرد که تنها با یک عمل نیم ساعته حین جراحی آب مروارید، این مشکل برای همیشه حل شود. در حال حاضر دو میلیون نفر در سراسر جهان از این روش بهره‌مند شده‌اند و نتایج بسیار خوبی هم گرفته‌ایم.
و دیگری، فلسفه من برای اطمینان از این است که پیشرفته‌ترین فناوریها و درمانهای پزشکی در دسترس توده‌های مردم قرار بگیرد. و همان‌طور که می‌دانید، حداقل در این کشور، قیمت و هزینه درمان بسیار بالاست. به‌عنوان مثال، خدای نکرده اگر به یک دریچه قلب نیاز داشته باشید، این بین ۱۲ تا ۳۰ هزار دلار هزینه دارد. ما از طریق اختراعاتمان با تیم خودم، به یک دریچه قلب رسیدیم که به جای استفاده از بافت حیوانی، از پلیمر استفاده می‌کند و به این ترتیب قیمت را از ۱۲ هزار دلار به ۶۰۰ دلار کاهش دادیم. در حال حاضر این اختراع در مرحله تأیید نهایی توسط اف دی آی (FDA) سازمان غذا و داروی آمریکا است، اما برخی کشورهای دیگر قبلاً آن را تأیید کرده‌اند، مثلاً در هند بسیار محبوب است چون جراحان فوق‌العاده‌ای دارند اما توانایی خرید دریچه‌های قلب گران‌قیمت آمریکایی را ندارند. پس این‌ها موارد مورد علاقه من هستند. آن ۱۶۰ تای دیگر باید منتظر بمانند.
دکتر تسوجی:
خب، دکتر قریب، من می‌دانم که شما در بسیاری از تلاش‌های پژوهشی و علمی مشارکت داشته‌اید. می‌دانید، با جی‌پی‌ال، با ناسا و خیلی جاهای دیگر همکاری داشتید و همین‌طور در زمینه هوش مصنوعی. من می‌خواستم از نظر شما بدانم، آینده علم، فناوری و مهندسی را، به‌خصوص با وجود هوش مصنوعی، چگونه می‌بینید. به نظرتان کل حوزه مهندسی و فناوری با این فناوری جدید چگونه تحول می‌یابد؟
پروفسور قریب:
خب البته هر متخصصی نظر متفاوتی دارد. نظر من، به‌خصوص در مورد هوش مصنوعی، این است که هوش مصنوعی یک ابزار است و بستگی دارد که ما چگونه از آن استفاده کنیم. بنابراین آینده فناوری، به‌ویژه مهندسی و پزشکی، به این بستگی خواهد داشت که ما چگونه از هوش مصنوعی استفاده کنیم تا روند پیشرفت را از تشخیص گرفته تا درمان و اساساً پیشبرد کارها در زمینه‌های مختلف، تسریع کنیم.
فکر می‌کنم نکته کلیدی که به مهندسی و علم کمک می‌کند این است که ما از هوش مصنوعی به‌عنوان تصمیم‌گیرنده استفاده نکنیم، بلکه به‌عنوان یک ابزار از آن بهره ببریم و خودمان قاضی باشیم که بهترین راه برای مواجهه با این مشکلات چیست. باید یادتان باشد که هوش مصنوعی با اطلاعاتی که ما در گذشته به آن داده‌ایم زنده است. بنابراین هوش مصنوعی قرار نیست یک پیکاسوی جدید یا انیشتین جدید خلق کند. اما وقتی ما آن را با انیشتین و پیکاسوها آشنا کنیم، می‌تواند سعی کند بهتر یا بیشتر از پیکاسوها تولید کند. پس در نهایت، انسان‌ها کلید توسعه علم و فناوری در آینده هستند، اما با ابزارهای بهتر، و آن ابزار هوش مصنوعی است.
دکتر تسوجی:
این گفته شما حرف پروفسور تائو، ریاضیدان مشهور در یو سی ال‌ای (UCLA) که احتمالاً ضریب هوشی ۲۵۰ دارد را تداعی می‌کند. ایشان هم همین دیدگاه را دارد و می‌گوید هوش مصنوعی یک کمک‌خلبان خوب است، نه خود خلبان. پس شما با این ایده موافقید. دکتر قریب، شما تحصیل کرده… یعنی دوره کارشناسی‌تان را در دانشگاه تهران گذراندید که احتمالاً یکی از بهترین دانشگاههای ایران در کنار دانشگاه شریف است. و بعد مانند من به ایالات متحده مهاجرت کردید و دیگر برنگشتید. اول از همه، می‌خواستم بدانم چه شد که تصمیم گرفتید به آمریکا بیایید؟ چرا کشور را ترک کردید؟ و بعد چرا اینجا ماندید؟ چرا برنگشتید؟

پروفسور قریب:

خب، این یک خاطره دردناک است، اما با کمال میل با شما در میان می‌گذارم. من فکر می‌کنم نوآوری و خلاقیت نمی‌تواند در جامعه یا اجتماعی که اجازه تفکر آزاد را نمی‌دهد، بارور شود. و به‌خصوص خلاقیت فقط در جامعه‌یی می‌تواند رشد کند که به نسل جوان اجازه بدهد سؤال کند، کنکاش کند و برای مسائل اجتماعی که با آن روبه‌رو هستند، به راه‌حل‌هایی برسد. به همین دلیل، بسیاری از ما، به‌خصوص دانشجویانی مثل من، آینده‌ای برای خود متصور نبودیم اگر می‌خواستیم در محیطی باشیم که به ما اجازه پیشرفت و خدمت مؤثرتر به جامعه را بدهد. و همه اینها به این واقعیت برمی‌گشت که آن سیستم، یک سیستم دموکراتیک نبود و اجازه آزادی آکادمیک یا دنبال کردن رویاهایمان برای کمک به جامعه را نمی‌داد. بنابراین برای تنفس در هوای آزاد، تصمیم گرفتم کشور را ترک کنم. از طرف دیگر، بسیاری از ما، که خیلی بهتر از من بودند، تصمیم گرفتند بمانند و به مبارزه برای آوردن دموکراسی به ایران ادامه بدهند. و از جمله آنها، حتی الان، بعضی از رهبران مجاهدین و شورای ملی مقاومت در آن زمان، هم‌کلاسی‌های من بودند. بنابراین این انتخابی بود که من در آن زمان باید می‌کردم.
دکتر تسوجی:
شما استعداد مهندسی جامعه و مردم ایران را چطور می‌بینید؟ من برای یک پروژه، بر اساس سرشماری سال ۲۰۲۰ در ایالات متحده، متوجه شدم از یک و نیم میلیون ایرانی که رسماً اینجا زندگی می‌کنند، نیم میلیون نفر، یعنی پانصد هزار نفر، دارای مدرک کارشناسی ارشد، دکترا یا مدارک حرفه‌یی بالاتر هستند. پس قطعاً مجموعه عظیمی از استعداد اینجا وجود دارد، اما به‌طور کلی، احساس شما در این مورد چیست؟

پروفسور قریب:
فقط برای این‌که به آمار شما اضافه کنم، تعداد پزشکان ایرانی‌الاصل در کانادا بیشتر از ایران است. این واقعاً یک حقیقت شرم‌آور است. اما برگردیم به سؤال شما، می‌دانید، هر خانواده ایرانی دوست دارد فرزندانش به سمت مهندسی، علوم، پزشکی بروند یا در تجارت موفق شوند. ما همیشه فرزندانمان را تشویق می‌کنیم که بهتر باشند و بهتر عمل کنند. و با تمام استعدادهایی که در ایران داریم و با این، به‌قول من، ضریب هوشی بالا - در واقع ایران در بین سه کشور برتر جهان با بالاترین ضریب هوشی قرار دارد - ما اساساً از این منابع بهره نبرده‌ایم. البته ما می‌دانیم که به مواد اولیه هم نیاز دارید، و ما آن را هم داریم. ما بر روی بزرگترین منابع طبیعی جهان نشسته‌ایم. از مواد معدنی گرفته تا گاز و نفت. فقط فکر کنید اگر می‌شد اینها را در جامعه‌یی ترکیب کرد که مردمش به‌طور طبیعی سعی می‌کنند مشکلات را حل کنند، سعی می‌کنند فناوریهایی را توسعه دهند که به خودشان و دیگران کمک کند. این تقریباً غیرقابل تصور خواهد بود. ما تمام پارامترهای لازم برای موفقیت به‌عنوان یک کشور پیشرفته در این دنیا را داریم.
دکتر تسوجی:
خب، یک سؤال دیگری که دارم، و شاید بیشتر برای آینده باشد این است که، چگونه می‌توانیم این استعدادها را به ایران بازگردانیم؟
جهت اطلاع شما، من حدود ۲۰ سال پیش داشتم برای شورای ملی مقاومت یک تحقیقی می‌کردم و لیست اساتید دانشگاههای ایالات متحده آمریکا را بررسی می‌کردم. فرصت نکردم اروپا و جاهای دیگر را ببینم. حتی یک دانشگاه هم نبود که یک استاد ایرانی در آنجا تدریس نکند. حتی یک دانشگاه. بر اساس نظر شما، چه کاری باید انجام دهیم تا این حجم عظیم از استعدادی که در خارج از کشور داریم را به ایران بازگردانیم؟
پرفسور قریب: خب، قبل از پاسخ به این سؤال، برگردم به نکته شما. این به‌وضوح نشان می‌دهد که اگر ما همین افراد، همین دانشجویان، همین استعدادها را به جامعه‌یی بیاوریم که به آنها اجازه رشد بدهد، ببینید به چه چیزهایی می‌توانند دست پیدا کنند. من داشتم به برخی آمارها نگاه می‌کردم. در حال حاضر، حدود ۱۰ درصد از رؤسای دانشکده‌های مهندسی برق در این کشور ایرانی‌الاصل هستند. شما می‌توانید تصور کنید که حتماً ویژگی مثبتی دارند. اما چطور نتوانستند این کار را در ایران انجام دهند؟
پاسخ روشن است. شما باید محیطی ایجاد کنید که اجازه تفکر آزاد را بدهد. مردم را به‌خاطر سؤال کردن مجازات نکنید. و این یعنی شما به یک محیط دموکراتیک، یک دولت دموکراتیک نیاز دارید که از مردم خودش برای نوآوری، خلاقیت و کمک کردن حمایت کند. من فکر می‌کنم وقتی ما چنین محیطی داشته باشیم، مردم خودشان کار را انجام می‌دهند. لازم نیست دقیقاً به آنها بگوییم چه کار کنند. شرط لازم برای بازگرداندن این استعدادها به ایران، داشتن یک جمهوری دموکراتیک، سکولار و صلح‌آمیز است.
دکتر تسوجی:
آیا فرصتی داشتید که دیدگاههایتان و مسائل دیگر را با رهبری اپوزیسیون ایران در میان بگذارید؟
پروفسور قریب:
بله، من در واقع این شانس را داشتم که در موارد متعددی این گفتگوها را داشته باشم و بدون هیچ‌گونه مبالغه و اغراقی، تأثیرگذارترین بخش ملاقات من با خانم رجوی بود. ایشان یک دانشمند شگفت‌انگیز است، من این را در حضور خودشان هم می‌گویم. می‌دانید، نوع سؤالاتی که ایشان از من می‌پرسیدند، نوع و عمق سؤالات، از هوش مصنوعی گرفته تا فیزیک کوانتوم، اخترفیزیک و پزشکی. من با خودم گفتم، این خانم حتماً خیلی مطالعه کرده است. مگر در روز چند ساعت وقت دارد که می‌تواند این‌قدر مطالعه کند و چنین سؤالات عمیقی بپرسد.
دکتر تسوجی: در هر صورت، خیلی متشکرم، شما من را به چالش کشیدید تا دانشمند بهتری باشم.
پروفسور قریب: ما بحثهای خوبی داشتیم و فکر می‌کنم در نهایت، واضح است که ما باید برای نسل‌های جوان‌ترمان فرصت فراهم و ایجاد کنیم. و تا زمانی که ما رهبرانی داریم که حامی علم و مهندسی هستند، من هیچ‌گونه شک ندارم که وقتی آن ایران دموکراتیک را داشته باشیم، وضعیتمان بسیار خوب خواهد بود.
دکتر تسوجی: صحبت از خانم رجوی و عطش ایشان برای علم و فناوری شد، به این مناسبت ما به‌عنوان عضو شورای ملی مقاومت، این افتخار و سعادت را داشتیم که در جلساتی با خانم رجوی حضور داشته باشیم و ایشان همیشه سؤال می‌پرسند. اما یکی از مهم‌ترین نکات برای من این است که خانم رجوی سؤالات علمی را فقط به‌خاطر خود سؤالات علمی نمی‌پرسند، بلکه به‌دنبال این هستند که چگونه می‌توانند اینها را در سازمان پیاده کنند تا آن را کارآمدتر کنند، مثل هوش مصنوعی و موارد دیگر. و این برای من واقعاً، واقعاً قابل توجه است. تمرکزی که خانم رئیس‌جمهور برگزیده بر روی مسأله آوردن دموکراسی به ایران و تغییر رژیم در ایران دارند، و در عین‌حال، کارآمد کردن سازمانی که ایشان آن را برای ایران رهبری می‌کنند.
آخرین سؤال من از شما این است، هر چند سؤالات بسیار دیگری دارم که کاش می‌توانستم بپرسم، اما وقت کوتاه است. سؤال من از شما این است که چه نوع پیشنهادی برای آینده ایران و مقاومت دارید؟
پروفسور قریب:
البته من یک دانشمند هستم، بنابراین فقط وقتی پیشنهادات علمی می‌دهم به خودم اعتماد دارم، اما من فکر نمی‌کنم که نیازی به ارائه پیشنهاد باشد. می‌دانید، ما طرح ۱۰ ماده‌ای را داریم. فقط کافی است از آن پیروی کنیم. این طرح تمام محیط‌ها و الزامات مورد نیاز شما را برای تحقق هر چیزی که من به آن اشاره کردم، ایجاد می‌کند. آن ۱۰ ماده را، می‌دانید، من با دقت مطالعه کردم. مثل یک نسخه به روز شده و تجدید نظر شده و خوب از قانون اساسی اصلی آمریکاست. شگفت‌انگیز است که برای ایرانیان و جامعه ایرانی هم طراحی شده است. بنابراین تنها پیشنهاد من، اگر اجازه بدهید، این است که بیایید از همان ۱۰ ماده پیروی کنیم. آن وقت در وضعیت خوبی قرار خواهیم گرفت.
دکتر تسوجی: عالی است. دکتر قریب، از این فرصتی که دادید بسیار سپاسگزارم. باعث افتخار بود و واقعاً برای ما، به‌عنوان یک استاد، مهندس و دانشمند ایرانی، مایه افتخار است که فردی مثل شما از مقاومت حمایت می‌کند و به بشریت هم کمک می‌کند. بسیار ممنونم که تشریف آوردید.

۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

خانم مریم رجوی:

از دکتر تسوجی و دکتر قریب بسیار بسیار سپاسگزاری می‌کنم شما شکسته نفسی کردید واقعیت این است که آن چه من از دیدارهای شما استفاده بردم سؤالهایی بوده که من پرسیدم و شما به من آموخته‌اید و علومی را که در اختیارم گذاشته‌اید بسیار برایم ارزشمند است و همواره به‌عنوان یک دانشجو از شما می‌آموزم و پرس و جو و جستجو می‌کنم زیرا در جنگ بی‌امان با یک دیکتاتوری دینی علوم و تکنیکهای جدید ضرورت بالا بردن قدرت نبرد ما برای آزادی مردم ایران است

اما دلم می‌خواست قدردانی کنم از صحبت‌های شما و به‌خصوص دیدگاه پرارزشی که این جا پروفسور قریب ارائه کرد. و هم‌چنین از سؤالهای بسیار عمیقی که دکتر تسوجی این جا مطرح کردند.
اجازه بدهید ولی از این فرصت استفاده کنم این چند جمله را اضافه کنم که هم احساسات من نسبت به وضعیت فعلی است و هم‌چنین امیدهایم. امیدهایم نسبت به آینده. مشخصاً در مورد جامعه علمی ایران و زنان و مردان والایی مثل اساتید حاضر در این اجتماع بزرگ که دانشمندان، متفکران و متخصصان ارجمند جامعه ایران‌اند اما زیر فشار دیکتاتوری و سرکوب جلای وطن کرده‌اند و هم‌چنین دانشمندان و متخصصان گرانقدری که الآن در ایران‌اند و از سرکوبگریها و انواع محدودیتها و تضییقات و سیاست‌های ارتجاعی و ضدعلمی رژیم تحت فشارند.
واقعیت این است که دیکتاتوری و اختناق چه در حاکمیت شاه و ساواک او و چه در حاکمیت شیخ با انواع نهادهای کنترل‌کننده‌اش دشمن جامعه علمی ایران و دشمن پیشرفت حقیقی دانش و پژوهش در کشور ما بوده و هستند.
مقاومت برای آزادی و دموکراسی در این چهار دهه در عین‌حال مقاومت برای گشودن راه دانش و اندیشه هم هست. بی‌تردید دانشمندان و متخصصان و دانشگاهیان شریف ایران نقش تعیین‌کننده‌ای در فرآیند بازسازی ایران و جهش همه‌جانبه به سوی یک کشور آزاد و آباد و پیشرفته دارند. از سال‌ها پیش مسعود گفته است تخصص منهای وابستگی به قیمت طلا. یعنی این قدر می‌ارزد.
بله با وجود یک آلترناتیو شایسته، جایی برای نگرانی نسبت به آینده نیست. و میلیون‌ها ایرانی دور از وطن با تخصص و دانش و تجربه‌های ارزشمندشان و هم‌چنین میلیون‌ها متخصص و فارغ‌التحصیل در داخل ایران سرمایه بزرگ مردم ما برای آزادی و پیشرفت‌اند.
مجددا تشکر می‌کنم از پروفسور قریب و دکتر تسوجی
درود بر همه شما