خیزش عسلویه؛ «زنگ خطر» برای نظام غارتگر

راهپیمایی گسترده کارگران پارس جنوبی در اعتراض به فشار معیشتی، غارت پیمانکاران و سرکوب حکومتی

روز سه‌شنبه ۱۸ آذر، هزاران کارگر مجتمع گاز پارس جنوبی در عسلویه، پس از ۱۸ هفته اعتراض پیاپی، در یکی از بزرگ‌ترین تجمعات صنعت نفت دست به راهپیمایی زدند. کارگران با شعارهای معیشتی و اعتراضی، خواستار پایان دادن به استثمار گسترده پیمانکاران و پرداخت مطالبات عقب‌افتاده خود شدند.

تظاهرات گسترده در عسلویه

روز سه‌شنبه ۱۸ آذر، کارگران مجتمع گاز پارس جنوبی پس از ۱۸ هفته اعتراض پیاپی، یک تظاهرات گسترده با جمعیتی انبوه را در عسلویه برگزار کردند. با وجود مسدود شدن مسیرهای اصلی توسط نیروهای سرکوبگر، بیش از پنج‌هزار تن از کارگران و خانواده‌هایشان در این اجتماع بزرگ گرد آمدند و به سمت ساختمان فرمانداری راهپیمایی کردند. تظاهرات عسلویه یکی از بزرگ‌ترین اعتراضات ثبت‌شده در صنعت نفت محسوب می‌شود.

کارگران شعار می‌دادند: «حاصل دسترنج ما، گمشده سهم ما»، «وعده وعید کافیه، سفره ما خالیه»، و «توپ، تانک، فشفشه، پیمانکار باید حذف بشه». آنان خواستار پایان دادن به استثمار نهادینه و مضاعف خود و پرداخت مطالبات عقب‌افتاده شدند.

زنگ خطر در مجلس ارتجاع

در همان روز ۱۸ آذر، در جلسه پرتلاطم مجلس رژیم در تهران، حسینی نماینده مینودشت «زنگ خطر» بحران معیشت را به صدا درآورد و خطاب به دولت در گل‌مانده گفت:

«فاصله میان آنچه در اسناد و اهداف برنامه نوشته شد و آنچه در عمل اتفاق افتاد کم نیست، بلکه آن‌قدر جدی است که باید زنگ خطر را برای سیاست‌گذاری اقتصادی کشور به صدا درآورد. تورم قرار بود تک‌رقمی شود اما امروز همچنان اصلی‌ترین دغدغه معیشت مردم، سایه سنگین تورم بر سفره خانوارهای کارگری و بازنشستگان است.»

استثمار ساختاری و نقش پیمانکاران وابسته

در تظاهرات عسلویه، شعار «توپ تانک فشفشه، پیمانکار باید حذف بشه» اشاره‌ای آشکار به نقش ساختاری نهادهای سرکوبگر و بخش‌های وابسته به سپاه دارد که به‌عنوان پیمانکار، سفره کارگران را غارت می‌کنند.

روزنامه حکومتی اعتماد نیز در ۳ بهمن ۱۴۰۱ درباره سابقه این چپاول نوشت:
«بیش از یک دهه است که کارگران شاغل در مجتمع گاز و نفت پارس جنوبی بابت تضییع حقوق قانونی و صنفی خود توسط پیمانکاران ارکان ثالث معترض‌اند... اما معلوم شده پیمانکاران برنده مناقصه‌ها چنان خاستگاه غیرقابل نفوذی دارند که یک‌سوم از محدوده ۴۶ هزار هکتاری پارس جنوبی در شهرستان عسلویه را حدود و ثغوری منفک از تقسیمات کشوری دانسته و خودمختار، به وعده‌های کاغذی درباره حقوق کارگران پشت پا می‌زنند.»

سرکوب و هشدارهای قیام

خامنه‌ای ضحاک برای کنترل اوضاع، بر ابعاد سرکوب و شمار اعدام‌ها می‌افزاید. اما وقتی کارد به استخوان زحمتکشان می‌رسد و اعتراضات گسترده شکل می‌گیرد، زنگ خطر قیام حتی در مجلس ارتجاع نیز به صدا درمی‌آید.