باندهای درونی رژیم مستمراً فرش زیر پای پزشکیان را میکشند
۱۴۰۴/۹/۲۷
گفتگو با عزیز پاک نژاد عضو شورای ملی مقاومت ایران
بهرغم اینکه خامنهای چند بار به صحنه آمده و از پزشکیان و دولتش حمایت کرده با میبینیم پزشکیان از همه جوانب مورد حمله است. از رسانههای باند مغلوب تا رسانههای محافل وابسته به خامنهای.
عباس عبدی در روزنامه حکومتی اعتماد از جمله نوشت: «تا هنگامی که این ساختار، دوستان تندرویی از جمله برخی از نمایندگان ۳درصدی و حامیان آنان را دارد، بینیاز از دشمن است. میپرسید، چرا؟ این روزها آنان اتهامات عجیب و غریبی را علیه افراد حقیقی و حقوقی گوناگونی میزنند. اتهاماتی که هر یک از آنها بهقول خودشان مستلزم چندینبار اعدام است! آنان به این شیوه گفتار معتاد شدهاند و چنان در این راه پیشتازند که حتی احتمال برخورد حقوقی با خود را نیز غیرممکن میدانند. در یکی از آخرین اقداماتی که دستگاه قضایی برای احضار یکی از این افراد کرد، بنا به قول خبرگزاری رسمی قوه قضاییه وی خود را به تمارض زده و در بیمارستان بستری نمود. البته پول زیادی صرف کرده که از بیمه! گرفته و میگیرند. جالب است که دبیر ستاد امر به معروف در مورد فرد احضار شده از موضع قدرت میگوید که: «اجازه محکومیت انقلابیون را نمیدهیم». چه سخن جامعی است این جمله کوتاه. معنای آن، دانستن خودشان بالاتر از ساختار قدرت است. در واقع در یک نظام صالح و مشروع هیچ قدرتی، به طور مطلق از قدرت قاضی و دادگستری نباید بالاتر تعریف شود. پس هنگامی که فرد یا نهادی خود را برتر از حکم قضایی دانست، به عبارت دیگر خود را جایگزین قدرت رسمی کرده و اعتبار نهاد قضایی و همه احکام آن را زائل میکند، زیرا احکام قضایی هنگامی معتبر است که هیچ حکمی تابع امر و ارادهای فراتر از قانون نباشد. اگر عملکرد نظام قضایی بهگونهیی باشد که خلاف این قاعده را اثبات کند و نشان دهد که قدرتی مافوق آن نیز وجود دارد و احکام تابع آن اراده است، در این صورت حتی احکام عادلانه آن نیز محل سؤال خواهد شد. یکی از انتقاداتی که به دستگاه قضایی و حتی قانون جزا میتوان وارد کرد، پرهزینه بودن دادرسیهای شخصی است. بر اساس تجربه شخصی میگویم که افراد بهدلیل طول دادرسی که شاید عامدانه هم باشد، از خیر شکایت کیفری میگذرند. افراد اگر وضع مالی خوبی داشتند، میتوانند وکیل بگیرند، ولی باز هم هزینه سنگینی بر دوش آنان است. در این صورت حتی اگر طرف شکایت خود را هم محکوم کنند، پس از مدت زیادی و در بهترین حالت به جریمه محکوم میکنند که آن هم به حساب حکومت میرود!»
میخواهیم ببینیم که این حملات عمدتاً حول چه مسائلی است؟ از این وضعیت چه نتیجهای میشود گرفت؟
