دومین اجلاس در پارلمان اروپا در روز جهانی حقوقبشر - قسمت آخر
۱۴۰۴/۱۰/۸
ایران: حقوقبشر، حسابرسی از رژیم و نقش اتحادیه اروپا
بیانیه بیش از ۴۰۰تن زنان سیاستمدار
رهبران، نمایندگان پارلمان و فعالان حقوقبشر
زن، مقـاومـت، آزادی
جلوگیری از اعدام زهرا طبری
خطاب به جوامع بینالمللی و حقوقبشری
خوان فرناندو لوپز آگوئیلار
وزیر دادگستری اسپانیا ۲۰۰۷-۲۰۰۴ و نماینده پارلمان اروپا
آتونیو لوپز ایستوریز وایت
عضو کنفرانس رؤسای هیأتهای پارلمان اروپا از اسپانیا
رئیس هیأت پارلمان اروپا در کمیسیون پارلمانی اتحادیه اروپا-مکزیک
دومینیک آتیاس
رئیس شورای اداری بنیاد وکلای اروپایی
رئیس کانون وکلای اروپا با بیش از یک میلیون عضو ۲۰۲۲-۲۰۲۱
دکتر مارک الیس
مدیر اجرایی انجمن بینالمللی وکلا
کارلو چیچولی
نماینده پارلمان اروپا از ایتالیا
دیگو سولیر
نماینده پارلمان اروپا از اسپانیا، عضو هیأترئیسهٔ گروه محافظهکاران و رفرمیستها
نورا یونکو گارسیا
نماینده پارلمان اروپا از اسپانیا
فرانچسکو توریسلی
نمایندهٔ پارلمان اروپا از ایتالیا
خوان فرناندو لوپز آگوئیلار
رژیم ایران ۴۵سال است که بهطور فاحش حقوقبشر را نقض میکند
و در رأس آن حق حیات را زیر پا میگذارد
غیر ممکن است که بتوان با این رژیم کنار آمد
زنان ایرانی در رژیمی که بیشترین سرکوب را بر آنها روا میدارد
و آنان را تحت سلطه درمیآورد، بیشترین رنج را متحمل میشوند
این امر به نقض گسترده ابتداییترین کرامت انسانی منجر میشود
این موضوع باید یکی از اولویتهای دیپلماسی اروپا باشد
خوان فرناندو لوپز آگوئیلار – وزیر دادگستری اسپانیا (۲۰۰۴–۲۰۰۷)، نماینده پارلمان اروپا
این سالن اجتماعات در پارلمان اروپا را مملو از جمعیت میبینم که بسیار تأثیرگذار است و تنها میتوانم نتیجه بگیرم که علیرغم و فراتر از همه تفاوتها، و علیرغم و فراتر از تنوع اتحادیه اروپا که منجر به کثرتگرایی سیاسی مشخصی میشود، یعنی علیرغم تفاوتهای ایدئولوژیک یا وابستگیهای سیاسیمان، همه ما میتوانیم حول محور عنوان این نشست امروز بعدازظهر در پارلمان اروپا گردهم آییم: «حقوق بشر بینالملل، دهم دسامبر، ایران، حقوقبشر، پاسخگویی و نقش اتحادیه اروپا». همه ما میتوانیم متحد شویم.
نخست، حول محور سالگرد اعلامیه حقوقبشر مجمع عمومی سازمان ملل متحد در دهم دسامبر ۱۹۴۸. بله، این سالگردی است که ارزش یادآوری دارد، بهویژه اینجا در پارلمان اروپا، زیرا حقوقبشر نهتنها منبع قوانین اتحادیه اروپا و برای تمام این اتحادیه، نهادها و کشورهای عضو آن به یک اندازه الزامآور است، بلکه قطعاً اولویت شماره یک دیپلماسی اتحادیه اروپا نیز بهشمار میرود. بنابراین، حقوقبشر و پاسخگویی در قبال آن، قطعاً باید اولویت نخست در نقش اتحادیه اروپا در عرصه جهانی باشد.
تا تعهد رسمی آن در دیپلماسی اتحادیه اروپا به حقوقبشر، حقوق برابر و برابری زن و مرد، در مواجهه با رژیم ۴۵ساله ایران که بهطور فاحش حقوقبشر را نقض میکند و در رأس آن حق حیات را زیر پا میگذارد، واقعاً معنایی داشته باشد. چرا که ایران انسانها را اعدام میکند، مردم را اعدام میکند. برای دیپلماسی اتحادیه اروپا، حتی یک مجازات اعدام هم زیاد است، چه برسد به صدها مورد. شگفتآور است. این مطلقاً غیرقابل قبول، مطلقاً غیرقابل تحمل و مطلقاً غیرممکن است که بتوان با آن کنار آمد. بنابراین، گسترش این پیام که ما کاملاً به لغو مجازات اعدام در سراسر جهان متعهد هستیم، قطعاً باید یک اولویت باشد؛ بهویژه در مورد رژیمهایی که مخالفان خود را از طریق سرکوب، بهصورت گسترده اعدام میکنند.
و نکته دوم دقیقاً حقوق برابر است. این یک واقعیت است که زنان در رژیمی که بیشترین سرکوب را بر آنها روا میدارد و آنان را تحت سلطه درمیآورد، بیشترین رنج را متحمل میشوند و در نتیجه، این امر به نقض گسترده ابتداییترین کرامت انسانی منجر میشود. این موضوع نیز باید یکی از اولویتهای دیپلماسی اروپا باشد.
بنابراین، من اینجا نیستم تا پیام خاصی را برای ایران یا شهروندان ایرانی حاضر در این سالن اجتماعات پارلمان اروپا بیان کنم، بلکه صرفاً برای ابراز تعهد نهادهای اتحادیه اروپا و پارلمان اروپا اینجا هستم. ما مدام تکرار میکنیم که اتحادیه اروپا باید بهتر عمل کند و قطعاً باید تمام تلاش خود را در برخورد با رژیمهایی به کار گیرد که بیش از حد طولانی دوام آوردهاند، انسانهای بیش از حدی را کشتهاند و در نتیجه تهدیدی برای تمام ارزشها و حقوقی هستند که اتحادیه اروپا باید از آنها دفاع کند.
این تمام چیزی بود که میخواستم امروز بعدازظهر با شما در میان بگذارم، از روی احترام به زندگی، حقوقبشر در ایران و هر جای دیگر، و بهویژه وظیفهای که اتحادیه اروپا نهتنها در اعلام و بیان، بلکه در حمایت واقعی از حقوقبشر در همهجا، از جمله ایران، برعهده دارد. متشکرم.
آتونیو لوپز ایستوریز وایت
تا زمانی که این رژیم وجود دارد
همیشه یک تهدید امنیتی نه تنها برای منطقه، بلکه برای اروپا نیز وجود خواهد داشت
تنها راه رسیدن به صلح، داشتن ایرانی آزاد از رژیم آخوندهاست
آنتونیو لوپز ایستوریز وایت – عضو کنفرانس رؤسای هیأتهای پارلمان اروپا از اسپانیا
عصر بخیر و از تو متشکرم، استروان،
و از شما، سفیر رَپ، خانم دومینیک آتیاس، آقای کومی نایدو و مارک الیس سپاسگزارم؛ از همه شما بسیار ممنونم که در یک عصر چهارشنبه، تمام بعدازظهر را اینجا بودهاید. از شما برای این حضور متشکرم، چرا که این گواهی بزرگی است. و البته تشکرهایم را با یک شخص بسیار ویژه به پایان میبرم که همه ما او را تحسین میکنیم، خانم مریم رجوی، که همچنین نمونه و منبع الهام برای بسیاری در اینجا هستند.
استروان، واقعاً عالی بود که خوان فرناندو قبل از من صحبت کرد، چون باید بدانید که ما از دو حزب سیاسی متفاوت میآییم که در سطح ملی همیشه با هم در حال جدال هستیم. خیلی خوب است که میبینیم اینجا درباره یک موضوع واحد صحبت میکنیم؛ و آن هم حقوقبشر در روز جهانی حقوقبشر است.
همانطور که گفتم، در بیشتر نقاط جهان روز حقوقبشر را جشن میگیرند، اما نه در ایران، جایی که وضعیت حقوقبشر به درجهای بیسابقه از وخامت رسیده است. نقض مستمر آزادیهای اساسی از سوی حکومت ادامه دارد؛ معترضان، مدافعان حقوقبشر، وکلا و روزنامهنگاران همچنان هدف قرار میگیرند. خوان فرناندو، شما به نکته اساسی اشاره کردید، از شما متشکرم؛ حقوق زنان وجود ندارد و اقلیتهای قومی و مذهبی نیز در مرکز آزار و اذیتها باقی ماندهاند. علاوه بر این، روند اعدامها همچنان در حال تشدید است. در نوامبر گذشته، حکومت ۳۰۴اعدام را به اجرا گذاشت که بالاترین آمار ماهانه در ۳۷سال اخیر را رقم زد. تنها در آخر همین هفته، اعلام شده است که مقامات، روزهای شنبه و یکشنبه، دستکم ۲۴نفر را در سراسر کشور اعدام کردهاند. اعدامها در ایران همواره بهدنبال محاکمات بهشدت ناعادلانه صورت میگیرد که فاقد استقلال کامل هستند و با نیروهای امنیتی و اطلاعاتی برای صدور حکم اعدام تبانی میکنند.
سرکوب وحشیانه رژیم آخوندها حتی در خارج از ایران نیز تشدید شده است. ما میدانیم که آنها در تلاشند تا از طریق نیروهای نیابتی خود، منطقه را نیز بیثبات کنند. همین الآن در لبنان، حزبالله در حال تسلیح مجدد است. ما باید هوشیار باشیم. تا زمانی که این رژیم وجود دارد، همیشه یک تهدید امنیتی نهتنها برای منطقه، بلکه برای اروپا نیز وجود خواهد داشت. تنها راه رسیدن به صلح، داشتن ایرانی آزاد از رژیم آخوندهاست. از این پارلمان، ما وحشیگری رژیم را محکوم خواهیم کرد. ما قاطع و مصمم هستیم که به محکوم کردن اعدامها، تقبیح نقض سیستماتیک حقوقبشر، درخواست آزادی زندانیان سیاسی، لغو مجازات اعدام، و مهمتر از همه، ادامه مخالفت با عادیسازی تعاملات اتحادیه اروپا و ایران ادامه دهیم، مگر اینکه پیشرفت واقعی در وضعیت حقوقبشر، آزادیهای دموکراتیک و حاکمیت قانون حاصل شود.
استروان، از شما بسیار سپاسگزارم که به دوست خوبمان آلخو ویدال-کوادراس اشاره کردید، سرکوب رژیم بسیار فعال است. پرونده آلخو اخیراً مطرح شد و اکنون در قطعنامه پارلمان اروپا گنجانده شده است، با یادآوری اینکه او نایبرئیس این پارلمان بود. و ما باید این را بدانیم. ما به یک ایران آزاد نیاز داریم؛ آزاد از رژیم مذهبیاش که به جای جنگیدن برای منافع خود و کمک به گروههای تروریستی که تنها خشونت، درگیری و بیحرمتی و ناامیدی برای میلیونها نفر به ارمغان میآورند، بهدنبال روابط با همسایگان خود باشد.
زمان آن فرا رسیده است که دیگر نهادهای اروپایی نیز واکنش نشان دهند. پس اکنون سخن من رو به شورا و کمیسیون است. خانمها و آقایان، آگاه باشید، پارلمان وظیفه خود را انجام میدهد، اما ما نیاز داریم که شما نیز فعال باشید. مردمی که امروز اینجا با ما نشستهاند این را میخواهند، و میلیونها نفر در بیرون که امروز اینجا نمایندگی میشوند نیز از ما همین را میخواهند. بیایید فعال باشیم. لحظه تغییر در منطقه فرا رسیده است. بیایید امیدوار باشیم که این تغییر سرانجام به ایران برسد. بسیار سپاسگزارم.
دکتر مارک الیس
اعدامها در ایران نشاندهنده آغاز تکرار دوره کشتارها و مرگهای سال ۱۹۸۸است
و رژیم آشکارا آن فصل تاریک را
بهعنوان الگویی برای حذف مخالفان فعلی خود به کار میگیرد
دکتر مارک الیس
مقامات رژیم همچنان از مجازات اعدام
بهعنوان ابزاری برای سرکوب سیاسی استفاده میکنند
این رژیم همچنان به ساکت کردن قربانیان، سرکوب حافظه تاریخی
و تداوم بیعدالتی ادامه میدهد
دکتر مارک الیس – مدیر اجرایی انجمن بینالمللی وکلا
همانطور که کومی گفت، بسیاری از مسائل و نکاتی که قصد داشتم به آنها بپردازم، قبلاً مطرح شده است. اما برخی از آنها ارزش تکرار را دارند. و همانطور که پیشتر گفته شد، بخشی از این پیام طبیعتاً باید متوجه رژیم باشد، اما همچنین باید متوجه آن ایرانیان شجاعی باشد که در حال حاضر در ایران در رنج هستند. و این برای من مهمترین نکته است: اطمینان حاصل کنیم که آنها بدانند و آگاه باشند که افرادی در خارج از کشور، از سازمانهای مهمی مانند سازمان من و دیگران، در کنارشان ایستادهاند و هر روز تا زمان پیروزی این مبارزه، به این کار ادامه خواهند داد.
میدانیم که ماههای اخیر بار دیگر آشکار کرده است که مقامات ایران همچنان از اقدامات سرکوبگرانه برای ساکت کردن همین مردمی که به آنها اشاره کردم، استفاده میکنند. آنها از دسترسی به وکیل محروم هستند، محاکمات بهشدت ناعادلانه که تنها چند دقیقه طول میکشد و احکام اعدام از طریق دادگاههای نمایشی صادر میشود. مقامات رژیم همچنان از مجازات اعدام بهعنوان ابزاری برای سرکوب سیاسی استفاده میکنند. این موضوع برای من بهعنوان یک وکیل بینالمللی و نماینده کانون بینالمللی وکلا، بزرگترین کانون وکلای جهان، فوقالعاده مهم است، زیرا ما بهویژه در چنین روزی، روز جهانی حقوقبشر، قاطعانه میایستیم تا علیه این نوع جنایات سخن بگوییم. سازمان عفو بینالملل، کارفرمای پیشین کومی، این موج اعدامها، ترورها و استفاده از مجازات اعدام را «قتل دولتی در مقیاس صنعتی» توصیف کرده است. و این توصیف کاملاً دقیق است. دیگر هیچ قوه قضاییه مستقلی در ایران وجود ندارد. این نهاد توسط مقامات ایرانی سانسور شده و قوه قضاییه اعدامها را بدون هیچ مدرکی علیه متهمان، تنها بر اساس پروندههای ساختگی توسط مأموران امنیتی و اعترافات تحت شکنجه، تأیید میکند.
هر یک از سخنرانان درباره موج اعدامهایی که شاهد آن هستیم، صحبت کردند. من این آمار را تکرار نمیکنم، اما آنها واقعاً تکاندهنده هستند. و اینها نشاندهنده آغاز تکرار دوره کشتارها و مرگهای سال ۱۹۸۸است، و رژیم آشکارا آن فصل تاریک را بهعنوان الگویی برای حذف مخالفان فعلی خود به کار میگیرد.
با استناد به یک تحلیل حقوقی که کانون بینالمللی وکلا همین هفته منتشر کرد، گزارشی منتشر شده که نشان میدهد جامعه حقوقی ایران نیز بهطور فزایندهیی تحت فشار قرار گرفته و مجبور است در شرایطی فعالیت کند که با استانداردهای اولیه بینالمللی ناسازگار است. گزارش ما، به تفصیل شرح میدهد که چگونه قوانین محدودکننده، پیگردهای سیاسی، دخالت نهادهای امنیتی و تسخیر پایهیی کانونهای وکلا، بهطور سیستماتیک حق دفاع را از بین برده و تضمینهای محاکمه عادلانه را برای همه ایرانیان تو خالی کرده است.
باید صریح باشیم. این اقدامات اخیر با هدف نهادینه کردن مصونیت از مجازات انجام میشود. حاکمان ایران با اعدام مخالفان در خفا و پنهانکاری، و با از بین بردن شواهد کشتارهای گذشته، بهدنبال ایجاد رعب و وحشت در میان مردم و مصون نگهداشتن خود از پاسخگویی هستند. پیام این است که هیچ دگراندیشی تحمل نخواهد شد و حقیقت جنایات گذشته بهمعنای واقعی کلمه دفن خواهد شد. اقدامات رژیم نشاندهنده الگویی از جنایات است که در نقض آشکار قوانین بینالمللی ارتکاب یافته است. این اقدامات تکمورد نیستند، بلکه بخشی از یک کارزار مداوم هستند که حقوق اساسی بشر و استانداردهای بشردوستانه را نادیده میگیرد. «جنایت علیه بشریت»، نقض کنوانسیونهای ژنو و قوانین حقوقبشر، همگی جنایاتی هستند که توسط این رژیم در حال ارتکاب است. نقضهای مستمر آن، نشاندهنده بیاعتنایی سیستماتیک به نظم حقوقی بینالمللی است. و با وجود تعهداتش تحت قوانین بینالمللی، این رژیم همچنان به ساکت کردن قربانیان، سرکوب حافظه تاریخی و تداوم بیعدالتی ادامه میدهد.
اجازه دهید با این نکته سخنانم را به پایان برسانم. چالشی که پیش روی ماست، تضمین پاسخگویی، و نه مصونیت از مجازات، برای جنایاتی است که در ایران در حال وقوع است. استفان رپ نیز بر این موضوع تأکید کرد. پاسخ جهان امروز باید قاطع و صریح باشد. جنایات هولناک تحمل نخواهد شد و مصونیت از مجازات نمیتواند به یک هنجار تبدیل شود. ما باید تلاشهای خود را در همه جبههها تشدید کنیم: از سازمان ملل، اتحادیه اروپا و تمام اعضای آن بخواهیم که تمام راههای ممکن برای پاسخگویی را دنبال کنند، از قربانیان در تلاششان برای حقیقت و عدالت حمایت کنیم، و برای هماهنگی میان حوزههای قضایی بهمنظور آمادهسازی پرونده علیه مقامات ایرانی مسئول این جنایات فاحش، فشار بیاوریم. این همچنین بهمعنای اعلام همبستگی با مردم ایران است که شجاعانه حقوق خود را مطالبه کردهاند. این واقعیت که زندانیان سیاسی حتی از پشت میلهها، با نامهها و شهادتهایشان با جهان ارتباط برقرار میکنند، به ما میگوید که آنها از چه چیزی دست نکشیدهاند، و آن ایده عدالت است. ما نیز نباید از آن دست بکشیم.
ما بهعنوان دانشگاهیان، حقوقدانان، فعالان حقوقبشر و سیاستمداران، وظیفه داریم که صدای این خاموش شدگان را از طریق ابزار قانون، طنینانداز کنیم. طراحان و مجریان جنایات در ایران نباید این توهم را داشته باشند که زمان به نفع آنهاست. با گرامیداشت یاد کسانی که جان باختند، از گورهای دستهجمعی سال ۱۹۸۸ تا چوبههای دار سال ۲۰۲۵، ما تأیید میکنیم که زندگی آنها اهمیت داشته و قانون در کنار آنها ایستاده است.
این پیامی است که ما باید از امروز با خود همراه داشته باشیم: «جهان واقعاً نظارهگر است، شواهد واقعاً در حال حفظ شدن هستند و عاملان این جنایات پاسخگو خواهند شد».
بسیار سپاسگزارم.
دومینیک آتیاس
اکنون قتلعام ۶۷توسط سازمان ملل بهرسمیت شناخته شده است
گزارشگر ویژه سازمان ملل آن را بهرسمیت شناخته است
این قتلعام هم نسلکشی و هم جنایت علیه بشریت محسوب میشود
علی خامنهای ولیفقیه رژیم اولین کسی است که باید محاکمه شود
خانم رجوی شما حامل تمام ارزشهای اعلامیه جهانی حقوقبشر است
ارزشهایی که خواهان یک ایران مدرن و باز برای جوانان و برابری برای زنان است
زن، مقاومت، آزادی شعار زنان ایران است
آنها خواهان این مقاومت هستند که ۶۰ سال است ادامه دارد
دومینیک آتیاس – رئیس شورای اداری بنیاد وکلای اروپایی، رئیس پیشین کانون وکلای اروپا با بیش از یک میلیون عضو
بسیار سپاسگزارم.
خانمها و آقایان نمایندگان پارلمان اروپا.
چه مسئولیت بزرگی بر دوش شماست. چه مسئولیت فوقالعاده، شگفتانگیز و غبطهبرانگیزی.
خانم رجوی ساعتی پیش به شما گفتند.
در ماه نوامبر، ۳۳۵ اعدام در ایران صورت گرفته است. اما ۳۳۵ یعنی چه؟ یعنی هر روز که ما از خواب بیدار میشدیم، هر روز در ماه نوامبر، ۱۱ نفر کشته و اعدام میشدند. روزی ۱۱ نفر، در حالی که ما مشغول کارهای روزمره خود بودیم.
چه مسئولیتی. چه مسئولیتی، زیرا بله، شما هم گفتید، در میان این اعدامشدگان زنان بسیاری هستند. و علاوه بر این، در اوج وحشیگری، اعدامها در ملأعام انجام میشود. چرا اعدامها در ملأ عام؟ برای ترساندن مردم ایران. آنها هیچ چیز را نفهمیدهاند. هیچ چیز این مردم را متوقف نخواهد کرد. و شما، شما خانمها و آقایان نماینده پارلمان اروپا، شما اینجا هستید تا به این مردم بگویید: «بله، شما حق دفاع از خود را دارید. بله، شما حق مبارزه دارید. بله، زنان در خط مقدم این مبارزه هستند».
شما میدانید که حمایت من از مقاومت ایران از زمانی آغاز شد که از آن قتلعام هولناک که در اروپا نادیده گرفته شده بود، آگاه شدم.
این قتلعام چه بود؟ اینها نوجوانان، این زنان باردار، اینها زنانی که تازه زایمان کرده بودند، اینها مردان و حتی سالمندان، و خانوادههای کامل از سازمان مجاهدین خلق ایران.
همه و همه پس از دادگاههای نمایشی ۳دقیقهای اعدام شدند. یک قتلعام گسترده و سیستماتیک و سازمانیافته.
من هرگز چهره همه این شهیدان را فراموش نخواهم کرد؛ زنان، مردان، پیر و جوان، که تصاویرشان با حوصله جمعآوری و در موزه مقاومت در اشرف۳ در آلبانی به نمایش گذاشته شده است، جایی که بخشی از مقاومت ایران در تبعید در آنجا به سر میبرد. کسانی که من امشب به آنها درود میفرستم.
همه، همه این جانباختگان خواهان عدالت هستند.
همچنین آن جوانان بیشمار، بسیار جوان، گاهی حتی کودکان، که از زمان قیام سپتامبر ۲۰۲۲بهقتل رسیدهاند. میدانید، میدانید در موزه مقاومت، دیوارهای کاملی پوشیده از چهرههای خندان آنهاست، چهرههایی رو به زندگی که اکنون نابود شدهاند. همه آنها شما را و ما را متعهد میکنند.
بله، بله، اکنون این موضوع بهرسمیت شناخته شده است، بهویژه گزارشگر ویژه سازمان ملل آن را بهرسمیت شناخته است. این یک قتلعام است که هم نسلکشی و هم جنایت علیه بشریت محسوب میشود. شما باید، شما باید این را بگویید. اگر اینجا گفته نشود، کجا گفته خواهد شد؟ شما باید آن را بگویید.
این گزارش خواستار ایجاد یک سازوکار بینالمللی برای محاکمه عاملان شده است. شما باید از این سازوکار حمایت کنید.
این را هم به شما گفتند، این را هم گفتند، و این موضوعی امروزی است. آخوندها در تلاشند تا شواهد را از بین ببرند. میدانید که اخیراً آخرین جنایت آنها تخریب ۹۵۰۰قبر در گورستانی در تهران برای ساختن پارکینگ بوده است. نهایت بیحرمتی. نهایت بیحرمتی که باید، بله همکار عزیزم، که باید مورد پیگرد قرار گیرد.
بسیاری از معماران آن قتلعام هنوز در قدرت هستند. بدیهی است، علی خامنهای، ولیفقیه، کسی که در آن زمان رئیسجمهور بود و کسی که امروز ولیفقیه است، و همواره از عاملان حمایت کرده و جنایات را انکار کرده است. او اولین کسی است که باید محاکمه شود.
شما، اعضای پارلمان اروپا، آن قتلعام را محکوم کردهاید و باید تشدید آزار و اذیتها علیه جوامع مختلف، همه جوامع، را نیز محکوم کنید. شما به جامعه بهائی هم اشاره کردید و این کار را انجام دادید. آفرین، سپاسگزارم، این مهم بود. اما باید اقدامات خود را افزایش دهید.
از زمان حملات اسراییل در ماه ژوئن گذشته، بیش از ۲۱هزار نفر دستگیر شدهاند، از جمله اقلیتهای قومی که بیش از دیگران تحت تعقیب قرار میگیرند. و بله، زنان، همیشه زنان، تا ابد زنان، در میان اولین قربانیان هستند؛ زندانی، شکنجه و مورد تجاوز قرار میگیرند. آزادی آنها ضروری است، همانطور که سازمان ملل در مجمع عمومی خود در ۴نوامبر گذشته یادآوری کرد.
و بله، من بهطور ویژه به مریم اکبری منفرد فکر میکنم که ۱۷سال است در بازداشت به سر میبرد، در حالی که حکم ناعادلانهاش را بهطور کامل سپری کرده است. یعنی او در حال حاضر، به زبان حقوقی، بدون هیچ حکم و مجوز قانونی، و کاملاً غیرقانونی در زندان است.
چند نفر دیگر در وضعیت مشابه او هستند؟ بسیار، بسیار زیاد. اما آنها به مبارزه ادامه میدهند، به مخالفت با اجرای حکم اعدام ادامه میدهند. بله، شما گفتید، خانم رجوی، شما گفتید. او هر سهشنبه به اعدامها «نه» میگوید. هر سهشنبه از پشت میلههای زندان. و علاوه بر این، دست به اعتصاب غذا میزنند. چه شجاعتی، چه شجاعتی. مانند شما، چه شجاعتی. چه شجاعتی خانم رجوی. شما بهطرز بیوقفهای به سراسر جهان سفر میکنید. بهطرز بیوقفهای شما برای دیدار با پارلمان میآیید. شما حامل تمام ارزشهایی هستید که ارزشهای اعلامیه جهانی حقوقبشر است؛ ارزشهایی که خواهان یک ایران مدرن و باز برای جوانان و برابری برای زنان هستند. برابری! ما هنوز در سراسر جهان برای برابری کارهای زیادی برای انجام دادن داریم.
همین الآن که با شما صحبت میکنم، همانطور که پیشتر گفته شد، ۱۸زندانی سیاسی محکوم به اعدام در معرض خطر اعدام قریبالوقوع قرار دارند، زیرا متهم به عضویت در سازمان مجاهدین خلق و حمایت از مقاومت ایران هستند.
کمی پیش درباره این زن، زهرا طبری، صحبت شد. درباره او با شما صحبت کردند، اما چیزی که به شما نگفتند و من یادداشت کردهام، این است که میخواهم حرفهای او را برایتان بخوانم. او یادداشتهایی برداشته و آنها را از زندان به بیرون فرستاده است. این چیزی است که او میگوید. و من از او نقلقول میکنم:
«در سالن، صدا قطع و وصل میشد».
او در دادگاه نبود. او در یک ویدئوکنفرانس بدون وکیل بود، بدون وکیل، حتی بدون اینکه بتواند حرف بزند. و او میگوید: «آنها فقط از من پرسیدند، آخرین دفاعت چیست؟ من جواب دادم، اما آنها پاسخم را در صورتجلسه ثبت نکردند». و او اضافه میکند: «فقط ۱۰دقیقه طول کشید تا مرا به اعدام محکوم کنند».
جرم او، همانطور که کس دیگر هم گفت، این بود که در خانهاش تکه پارچهای پیدا کردند که روی آن نوشته شده بود: «زن، مقاومت، آزادی». درست است، «زن، مقاومت، آزادی» شعار است، شعار زنان ایران است. آنها بر هویت زنانه خود تأکید میکنند. آنها خواهان این مقاومت هستند که ۴۰سال، و حتی میتوان گفت ۶۰ سال است ادامه دارد. آنها خواهان آن آزادی هستند که شما به آنها مدیونید، همه ما به آنها مدیونیم.
رنج آنها نباید، نباید بیهوده بماند.
این یک امر فوری است، این یک امر فوری است که بر رژیم ایران فشار بیاوریم. شما میتوانید این کار را بکنید. شما حق دارید این کار را بکنید. فشار بر رژیم ایران برای جلوگیری از یک قتلعام دیگر. فشار برای طرد کردن آنها از سوی اروپا؛ ولیفقیه، و همچنین فرد دیگری که من شناسایی کردهام به نام ایمان اشراقی، که همین پریروز حکم اعدام شش زندانی سیاسی را تأیید کرد.
همانطور که مادری که چهار فرزندش را از دست داده، چهار فرزندی که به دست آخوندها بهقتل رسیدهاند، در دادگاهی در پاریس گفت، و من از او نقلقول میکنم: «میان ما و آنها دریایی از خون فاصله است. ما هرگز فراموش نخواهیم کرد. و هرگز از دادخواهی دست نخواهیم کشید».
خانمها و آقایان نمایندگان پارلمان، بیایید به آنها کمک کنیم، به آنها کمک کنید تا به عدالت برسند.
من از شما سپاسگزارم.
کارلو چیچولی
زمان برای تغییر وضعیت در ایران فرا رسیده است
همه کشورهای غربی باید همسو شوند
و صدای خود را علیه استبداد مذهبی در ایران بلند کنند
کارلو چیچولی – نماینده پارلمان اروپا از ایتالیا
میخواهم به همه شرکتکنندگان سلام کنم در گردهمایی برای آزادی ایران. اگر از حقوقبشر حرف بزنیم، نمیتوانیم ایران را نام نبریم، جایی که این حقوق هر روز پایمال میشوند. فقط در سال گذشته، در ایران ۱۷۰۰تن اعدام شدند. افرادی از هر قشر، حتی نوجوانان، تعداد زیادی از زنان، بسیاری زندانیان سیاسی، که جرمی مرتکب نشدند، توسط استبداد مذهبی حاکم بر ایران تحت تعقیباند. رژیمی که باید سرنگون شود. این خواسته مردم ایران در خیزش بزرگ ۲۰۲۲است. مردم ایران نشان دادند که کاملاً با رژیمی که آنها را آزار میدهد، مخالفند. باید از مقاومت ایران کاملاً حمایت کنیم.
در حالی که در سایر نقاط جهان، حقوقبشر کاملاً حمایت میشوند، ایران تقریباً فراموش میشود. ولی ما اینجا هستیم (حزب). برادران ایتالیا همیشه از مقاومت ایران حمایت کرده و همواره در مخالفت با رژیم فعالیت کرده است. همیشه از شورای ملی مقاومت ایران و پرزیدنت آن، مریم رجوی، حمایت کرده است. ما اینجا هستیم. زمان برای تغییر وضعیت در ایران فرا رسیده است. واقعاً زمان آن فرا رسیده که همه کشورهای غربی همسو شوند و آشکارا صدای خود را علیه رژیم استبداد مذهبی در ایران بلند کنند.
دیگو سولیر
اتحادیه اروپا باید از مقاومت دموکراتیک ایران
و طرح ۱۰مادهای ارائه شده توسط خانم مریم رجوی حمایت کند
که شامل لغو مجازات اعدام و پایان دادن به مصونیت از مجازات است
دیگو سولیر – نماینده پارلمان اروپا از اسپانیا، عضو هیأترئیسه گروه محافظهکاران و رفرمیستها
همکاران عزیز، افتخار میکنم امروز از چیزی دفاع کنم که به اندازه کرامت انسانی در برابر استبداد حیاتی است. آنچه در ایران در حال وقوع است، یک مسأله داخلی نیست. این جنایتی علیه ارزشهای جهانی است که ما بهعنوان اروپایی و دموکرات از آن دفاع میکنیم. نزدیک به ۱۸۰۰اعدام تنها در همین سال انجام شده است. دهها زندانی سیاسی تنها به جرم متفاوت اندیشیدن یا درخواست آزادی به اعدام محکوم شدهاند. و نگرانکنندهتر، رژیمی است که علناً کشتار سال ۱۳۶۷را توجیه میکند، انگار که تاریخ چیزی به آنها نیاموخته است.
اما چیزی هست که نمیتوانند جلوی آن را بگیرند: امید مردم ایران که امروز برمیخیزد، با قدرتی بیشتر از همیشه از تمام اقشار جامعه برای ساختن یک جمهوری آزاد، مبتنی بر جدایی دین و دولت و دموکراتیک. و این را با صدای بلند و واضح میگویم: در برابر سبعیت نمیتوان بیطرف بود. اتحادیه اروپا باید از حرف بهعمل رو بیاورد. باید از مقاومت دموکراتیک ایران و طرحهای روشن، مانند طرح ۱۰مادهای ارائهشده توسط خانم مریم رجوی، حمایت کند؛ شامل لغو مجازات اعدام و پایان دادن به مصونیت از مجازات.
دفاع از حقوقبشر یک ژست نیست، بلکه یک تعهد سیاسی است و اروپا باید به تعهد خود عمل کند. بسیار متشکرم.
نورا یونکو گارسیا
سرکوب وحشیانه رژیم و تعداد بیسابقه اعدامها
تلاشی مذبوحانه برای سرکوب مخالفت فزاینده
و خفه کردن مقاومت سازمانیافته برای تغییر دموکراتیک در ایران است
نورا یونکو گارسیا – نماینده پارلمان اروپا از اسپانیا
افتخار میکنم امروز اینجا هستم با شما بهمناسبت گرامیداشت روز جهانی حقوق بشر. در این روز مهم، باید به فوریت به بحران جدی نقض حقوقبشر و اعدامها در ایران بپردازیم. سرکوب وحشیانه رژیم و تعداد بیسابقه اعدامها، تلاشی مذبوحانه برای سرکوب مخالفت فزاینده و خفهکردن مقاومت مردمی سازمانیافته برای تغییر دموکراتیک در ایران است. حکم اعدام اخیر زندانی سیاسی زهرا طبری بهدلیل حمایت از اپوزیسیون دموکراتیک و دفاع از شعار مردمی «زن، مقاومت، آزادی» نمونهیی از این واقعیت است. اتحادیه اروپا دیگر نمیتواند بیتفاوت بماند، زیرا سکوت تنها به مصونیت از مجازات مقامات ایرانی برای اعدام افراد بیشتر منجر میشود. ضروری است که شورا و کشورهای عضو اتحادیه اروپا رژیم ایران را بهخاطر جنایاتش علیه آزادی و بشریت مورد حسابرسی قرار دهند و به مصونیت طولانیمدت آن پایان دهند.
شورای ملی مقاومت ایران یک برنامه دموکراتیک ارائه میدهد که به مردم ایران امید میبخشد. طرح ۱۰مادهای خانم مریم رجوی یک نقشه راه به سوی جمهوری دموکراتیک ترسیم میکند که به بحران حقوقبشر یک بار برای همیشه پایان میدهد. ما باید در حمایت از مردم ایران و در جستجوی عدالت و آزادی آنها متحد شویم. بیایید از شورا و کشورهای عضو اتحادیه اروپا بخواهیم تا به این تلاش بپیوندند، از مبارزه مردم ایران برای یک جمهوری دموکراتیک حمایت کنند و از آلترناتیو دموکراتیک شورای ملی مقاومت حمایت کنند تا آیندهای را تضمین کنند که حقوقبشر همه ایرانیان را محترم شمارد و بتوانند با کرامت زندگی کنند. بسیار متشکرم.
فرانچسکو تورسلی
وقتی در یک ماه صدها نفر اعدام میشوند
جامعه جهانی وظیفه دارد که سکوت نکند و ما باید پرده سکوت را پاره کنیم
در حالیکه همه رژیمهای خونخوار میخواهند پنهان بمانند
فرانچسکو تورسِلی – نماینده پارلمان اروپا از ایتالیا
خانمها و آقایان،
خانم رجوی، پرزیدنت شورای ملی مقاومت ایران،
بهمناسبت روز جهانی حقوقبشر، لازم میدانیم درباره ارزشهایی سخن بگوییم که مرز جغرافیایی نمیشناسند: آزادی، عدالت و کرامت انسانی. با این حال، در ایران این ارزشها هر روز پایمال میشوند. تنها در همین سال، رژیم ایران بیش از ۳۷۰۰حکم اعدام، از جمله علیه زنان، نوجوانان و زندانیان سیاسی، اجرا کرده است. رژیمی خونخوار که هر روز نشان میدهد برای حفظ قدرت، هیچ محدودیتی را بهرسمیت نمیشناسد و هیچ مانعی برای خود قائل نیست.
این جنایات یک مسأله داخلی نیستند. آنچه در ایران رخ میدهد فقط به زنان و مردان ایرانی محدود نمیشود، بلکه یک شرمساری جهانی است. هنگامی که در عرض یک ماه، صدها نفر اعدام میشوند، جامعه جهانی وظیفه دارد سکوت نکند. ما اینجا، در پارلمان اروپا، مسئولیت داریم که این جنایات را محکوم کنیم و پرده سکوت را پاره کنیم؛ سکوتی که همه رژیمهای خونخوار میخواهند پشت آن پنهان بمانند. ما نمیتوانیم بیتفاوت بمانیم.
راهحل روشن است: حمایت از مردم ایران در مبارزه برای برپایی یک جمهوری دموکراتیک، مبتنی بر جدایی دین و دولت و احترام به حقوق بشر. این خواسته میلیونها ایرانی است که در اعتراضات اخیر، با صدای بلند «نه» خود را به دیکتاتوری مذهبی اسلامگرا اعلام کردند. اتحادیه اروپا باید بهطور آشکار از حق مردم ایران برای تعیین سرنوشت خود حمایت کند.
دوستان، بیایید متعهد شویم که سکوت نکنیم؛ تا زمانی که آزادی و عدالت در ایران برقرار شود. ما در کنار شما هستیم، برای یک تغییر دموکراتیک در ایران.
از اینکه این فرصت را به من دادید تا در کنار شما باشم، صمیمانه سپاسگزارم و برای شما آرزوی موفقیت دارم.
