آیا رژیم آخوندی با «مدیریت بحران» میتواند از اعتراضات جلوگیری کند؟
۱۴۰۴/۱۰/۹
گفتگو با شهرزاد علوی
از دیشب شاهد بودیم که رسانههای حکومتی بهخصوص رسانههای وابسته به سپاه مثل تسنیم وجوان یک کر هماهنگی را در رابطه با خیزش بازاریان پیش میبرند. تسنیم در مقالهای که زنجیره وار هم توسط سایر سایتهای رژیم منعکس شده نوشته: «. رسانهها و حسابهای مجازی وابسته به مجاهدین طی ساعتهای گذشته با فراخوانهای گسترده برای اغتشاش و اعتراض، همان فرمول همیشگی را در این زمینه دنبال میکنند، ». و «. تجربه نشان داده است که اگر مدیریت بهتری صورت گیرد، حتماً راهکارهای معقول و داخلی برای پیشگیری از تلاطم بازار وجود دارد و نباید بهبهانه تحریم، مدیریت را از مسئولیت معاف کرد!» در این قسمت از برنامه میخواهیم به این موضوع بپردازیم.
آیا اگر مدیریت بهتری باشد این مشکلات حل خواهد شد و بهقول اینها از تلاطم بازار پیشگیری میشود؟
«منظور اینها از مدیریت همان بهقول خودشان «مدیریت بحران» است. و مدیریت بحران در این رژیم بکارگیری هر نوع سرکوبگری و انواع ترفندهای ضدمردمی برای به عقب انداختن بحران است. نمیخواهند شوکی ایجاد شود که به قیام منجر شود چون سیلی قیامهای پیدرپی قبلی را خوردهاند. مدیریت در این رژیم تعیینکننده نیست عالیترین مدیر را هم بیاورند مسألهای حل نمیکند. مدیریت در این رژیم یعنی مدیریت غارت، مدیریت سرکوب و مدیریت دجال گری و با چپاول سرمایههای ملت و نابود کردن آن در بمبسازی و تأمین نیروهای تروریستی نیابتی کشور را به نقطهای رساندهاند که مطالبات مردم به اوج و میزان مسأله حل کنی سیستم به صفر رسیده و مطلقاً توان پاسخگویی نداره و این همان موقعیت انقلابی است. خامنهای هر کاری میتوانست کرد و تحت عنوان وفاق اصلاحاتیها را هم پشت پزشکیان آورد ولی نتوانست تضادی حل کند. رسیدن به موقعیت انقلابی در یک جامعه قانونمند است و الآن همان زمان رسیده. از شب دوشنبه تا الآن اعلامیههای مختلف به حمایت از بازاریان از اقشار مختلف و دانشگاهها داده شده و دامنه اون به شهرهای مختلف کشیده شده»
رژیم بالاخره توانسته با سرکوب در مواقع مختلف بحران را عقب بیاندازد. این را چگونه میتوان معنا کرد؟
«رژیم قطعاً برای مهار و به عقب انداختن بحران تلاش میکند و با دستگاههای امنیتی مختلفی که دارد از انحراف شعارها به سمت دیکتاتوری گذشته گرفته تا کوچک نمایی شعارها مثل همین مورد تسنیم که نوشته مردم از شرایط گلهمند هستند، مسأله رو کوچک و موقتی جلوه بدهد. در صورتیکه همه به عینه خشم و خروش مردم رو در شعارهایشان میبینند. مردمی که جابهجا شعار آخوند باید گم بشه و مرگ بر دیکتاتور سردادهاند.
اما چیزی که رژیم قادر به جلوگیری از آن نیست عنصر تشدید کننده و سمت دهنده قیام یعنی کانون شورشی است. دادگاه مضحک رژیم که مستمر تلاش میکند که اینطور جا بیاندازد که هرکس که طرفدار مجاهدین است حکمش بغی و اعدام است و با اعدامهای افسار گسیخته و احکام اعدام برای هواداران مجاهدین که روزبه روز هم به تعداد آنها اضافه میشود میخواهد که جو رعب و وحشت ایجاد کند. و علت اصلی او ترس اون از کانونهای شورشی است. کانونهای شورشی نیروی پیش ران جامعه هستند و رژیم بهشدت از آنها وحشت دارد چون میداند که اینها هستند که قیامها را به سمت سرنگونی رژیم هدایت میکنند».
