آتشفشان قیام در روزهایی که زمین را زیر پای نظام ولایت لرزاند

در فاصله ۸ تا ۲۲دی‌ماه، جغرافیای جنوب ایران از تفتانِ خونین ماهشهر تا صخره‌های استوار مسجدسلیمان و لالی، به‌جهنمی برای اشغالگران آخوندی بدل شد. جوانان شجاع میهن با تهاجم به مراکز سرکوب و درگیری‌های تن‌به‌تن، افسانه شکست‌ناپذیری نیروهای حافظ ولایت را در هم شکستند و کنترل خیابان‌ها را با قهر انقلابی به‌دست گرفتند.

لالی و مسجدسلیمان؛ تسخیر دژهای سرکوب

در لالی، شورشگران غیور با بستن جاده‌های ورودی، عملاً شهر را از حاکمیت رژیم خارج کردند. گزارش‌ها نشان از اوج درگیری‌ها، جوانان با محاصره فرمانداری و حمله به‌دفتر امام‌جمعه (پایگاه آخوندهای حکومتی) و به آتش کشیدن مراکز حکومتی، مزدوران را فراری دادند.

در مسجدسلیمان، شهر اولین‌ها، جوانان دلیر با یورش به‌حوزه‌های جهل و جنایت و پایگاه‌های بسیج، نشان دادند که اراده مردم برای سرنگونی، از هر سلاحی برنده‌تر است. دود ناشی از سوختن نمادهای طبقه حاکم، آسمان شهر را فراگرفته بود و مزدوران از ترس خشم توده‌ها، به‌پادگان‌ها خزیده بودند.

ماهشهر قهرمان بار دیگر به‌نماد مقاومت توده‌ای تبدیل شد. شورشگران در مناطق جراحی و کوره، با ایجاد سنگرهای خیابانی، راه را بر گله‌های پاسداران بستند. فکت‌های میدانی نشان می‌دهد که جوانان با استفاده از ابزارهای اولیه اما با شجاعتی بی‌نظیر، در برابر تیربارهای رژیم ایستادند و چندین خودروی گشت سرکوب را به‌آتش کشیدند. این رزم بی‌آمان ثابت کرد که حتی سنگین‌ترین تجهیزات نظامی هم توان مقابله با اراده توده‌ای مردم جنوب را ندارد.

در گچساران و آبادان، جنگ و گریز خیابانی به‌یک روال روزمره تبدیل شده بود. مردم با سد کردن مسیرهای استراتژیک نفتی، ضربات اقتصادی کاری به‌بدنه رژیم آخوندی وارد کردند. آنچه در این ۱۴روز در جنوب گذشت، نه یک‌اعتراض ساده، بلکه یک رویارویی تمام‌عیار میان ملت و اشغالگران بود؛ جایی که «ترس» تغییر سنگر داد و در چهره تک‌تک مزدوران ولایت فقیه، هنگامی که توسط جوانان شجاع محاصره شده بودند، دیده می‌شد.

گستردگی این قیام که بیش از ۱۶۰شهر ایران را در نوردید، رژیم آخوندی را به‌لبه پرتگاه سرنگونی کشاند. ولی فقیه که پایه‌های تخت خود را لرزان می‌دید، تنها راه چاره را در قطع اینترنت برای بریدن صدای مردم و راه‌انداختن حمام خون جستجو کرد. رژیم با دست یازیدن به‌جنایات هولناک و کشتار بی‌رحمانه در خیابان‌ها، سعی کرد زمان بخرد، اما این جنایات تنها خشم انباشته شده توده‌ها را شعله‌ورتر کرده است. بی‌تردید، پاسخ این خون‌های پاک بهٰ‌زودی توسط شورشگران و جوانان بپاخاسته در میادین نبرد داده خواهد شد و لرزه‌های این قیام تا سرنگونی کامل دیکتاتوری آرام نخواهد گرفت.