اعتراضات اقشار مختلف مردم علیرغم سرکوب وحشیانه قیام دی‌ماه

گفتگو با نسترن قصلانی

ما همچنان شاهد هستیم که بعد از قیام سراسری مردم ایران مجددا تظاهرات و اعتراضات اقشار مردم از سر گرفته شده است. در این قسمت از برنامه می‌خواهیم به این موضوع بپردازیم

اجازه بدهید ابتدا نگاهی کنیم به قسمتی از شعارهای بازنشستگان

با توجه به سرکوب وحشیانه‌ای که در قیام دیماه انجام گرفت شما اعتراضات اقشار رو چطور ارزیابی میکنید؟

«پاسخ به روشنی در خود شعارها و فریادهای خستگی ناپذیر بازنشستگان بود که با خشم بیشتری وارد صحنه شدن و شاید برای پاسخ به سوال شما خوب باشه ببینیم آیا سرکوب کارکرد بازدارنده داشت یا برعکس کارکرد رادیکال ساز؟!‌

اگه کسی فکر می‌کرد با گلوله و کشتار، قیام خاموش میشه ، تحولات همین چند روز پاسخ روشنیه

وقتی بازنشسته‌ای که سال‌ها کار کرده، میاد فریاد میزنه:

قتل‌عام معترض محکوم است، محکوم است

سفره بی‌نان ما رنگین شد از خون ما
نان می‌خواستم، منزلت، رگبار بستند به ملت

اینجا یک تغییر کیفی اتفاق افتاده یعنی مطالبات صنفی با سیاسی پیوند خورده و شعارها و خواسته هاشون رادیکال تر شده

این ها خودش برآیند همون قیامی هست که زمین رو زیر پای اخوندا به لرزه درآورد و خامنه ای مفلوک رو از ترس سقوط مجبور کرد که به همچین سرکوب وحشیانه ای دست بزنه ... گلوله‌هایی که باید سینه اختلاس‌گران و غارتگران رو  نشونه بگیره، به قلب جوونهای این مردم شلیک شد...طبیعیه که چنین جامعه‌ای نه‌تنها عقب نمی شینه، بلکه خشمش عمیق‌تر میشه و بازتابش رو میشه در همین شعارهای بازنشستگان دید

قیام دی فقط یه موج خیابونی نبود بلکه یه نقطه عطف ذهنی در جامعه بود

وقتی تو چهلم شهیدان، در نورآباد، کازرون، ممسنی، آبدانان و شهرهای دیگه، مراسم سوگواری به صحنه شعارهای تهاجمی تبدیل میشه  و اینترنت قطع میشه اما خیابون خالی نمیشه، این یعنی اثر ترس شکسته شده

سرکوب شدید اگه جامعه رو منفعل نکنه اون رو رادیکال تر میکنه

الان ما با جامعه‌ای روبه‌روییم که بین فقر اقتصادی و سرکوب سیاسی رابطه مستقیم برقرار کرده و از شوک عبور کرده و وارد فاز پاسخ شده

همین بازنشستگان که شاید سال‌ها فقط مطالبه معیشتی داشتن الان صدای خانواده ها و شورشگران و شهیدان قیام ۴۰۴ شدن ... قیام وقتی زنده ست که در لایه‌های اجتماعی تکثیر بشه و این مرحله خطرناک‌تر برای حاکمیته
الان کارگر، دانشجو، بازنشسته، مادر داغدار، بازار، همه تو یک نقطه به هم رسیدن و اونم نفی این حاکمیت به هر قیمت هستش

پس پاسخ روشن است: این اعتراضات اقشار، نه جدا از قیام، بلکه بازتاب اجتماعی همون قیام هستند قیام از خیابون به عمق جامعه رفته و حالا از دل اقشار مختلف دوباره به خیابان برمی‌گرده»

شما اشاراتی به استمرار قیام کردید. چه تضمینی برای استمرار قیام هست؟

«تضمین استمرار قیام در سازمانیافتگی و آتشه یعنی همون عملیات های شورشگران در تمامی شهرهای بپاخواسته ایرانمون

تو همه تحولات سیاسی یه مرحله هست که اگه خشم جامعه در کف خیابون به سازمانیافتگی تبدیل نشه فرسوده میشه اونم در مقابل حاکمیتی که با سرکوب میخواد مانع پیشرفت این قیام بشه

وقتی که سرکوب از یه حدی بگذره به جای ایجادترس، ایجاد کینه و خشم میکنه و پایه های دیکتاتور رو می لرزونه

وقتی ترس از بین بره، ابزارهای معمول سرکوب، از زندان‌ها و اراذل و اوباش گرفته تا قتل و رسانه‌های رسمی، قدرتش رو برای منصرف کردن جمعیت ناراضی از قیام از دست میده

برای همین مردم ایران دیگه عقب نمی‌کشن ، شورشگران به صورت جمعیت کوچیک و جنگ و گریز با کوکتل و آتش ادامه میدن یعنی رادیکال تر به تدوام این قیام می پردازن و  حرکتهای بزن دررو پراکنده هنوز ادامه داره و همه هم دارن میگن برای اینده اماده میشن

کانون های شورشی و شورشگران عملیات هاشون رو از سال ۹۶ شروع کردن و علی رغم این میزان سرکوب سیستماتیک حکومتی مثل دوربین و گشتی و .... اما کانون های شورشی هم در شهرهای مختلف گسترش پیدا کردن و هم سازمانیافته تر شدن و هم عملیات هاشون ارتقا پیدا کرده و رژیم نتونسته جلوی این عملیات ها رو بگیره

از ۲۲ دی رژیم گفت که همه چیز تموم شده اما از اون روز تا الان مشخصا به مناسبت های مختلف عملیات های هدفمند شورشگران تدوام داشته

از تهاجم به پایگاه بسیج در تهران، کرج، اهواز، زابل یا انفجار در پایگاه بسیج و اداره تعزیرات یا حمله به فرمانداری لردگان ، آتش‌زدن مراکز بسیج، کمیته امداد، نمادهای سرکوب در مشهد، شیراز، قزوین، کرمانشاه ، درگیری مسلحانه در دالاهو و خلع‌سلاح نیروهای سپاه و گوشمالی وحوش یا درگیری در ایذه و فرسایش نیروی انتظامی یا به هلاکت رسیدن ۲مزدور جنایتکار و عامل تیر‌اندازی به مردم و جوونهای قیام آفرین در فردیس یا به هلاکت رسیدن مزدور جنایتکاری که در نجف آباد فرمان شلیک به مردمو صادر کرده بود و ده ها عملیات های هدفمند دیگه که شورشگران پیش بردن

و علاوه بر این عملیات ها در بهمن ماه بیشتر از  ۱۰۰ پراتیک انقلابی با شعارهای مرگ بر ستمگر چه شاه باشه چه رهبر و مرگ بر خامنه ای درود بر رجوی همین شورشگران انجام دادن که پیوند و سازمانیافتگی کانون های شورشی با سازمان رهبری کننده شون رو بازتاب میده که مبارزه قهرآمیز و آتشین رو با هر فراز و نشیبی در خط اصولی خودش برای سرنگونی و آزادی پیش میبرن 

آتش جواب آتش صرفا یه شعار نیست ، معادله موازنه قواست

وقتی هزینه سرکوب برای حکومت بالا بره دستگاه سرکوب فرسوده میشه ، استمرار قیام در گرو همین عملیات های شورشگران هست که در خود قیام به صورت هسته ای سازمانیافته عمل میکنن و باعث میشن که سرکوب متمرکز کارایی خودش رو از دست بده

پس استمرار قیام با سازمانیافتگی هسته ای ، ضربات کوچیک اما مستمر ، عملیات های هدفمند و سریع شورشگران و پیوند با فضای اجتماعی جامعه مثل مراسم چهلم شهدا و اعتراض اقشار و دانشگاه ها و .... پیش میره

قیام نه با انتظار برای یک روز بزرگ بلکه با ضربات متوالی که دستگاه سرکوب رو از درون فرسوده میکنه و شکاف در بدنه نظام رو عمیق میکنه واقعی میشه و میشه سرنگونی رو محقق کرد»