گفتگوی نوروزی ـ احمد هوشی و علیرضا بهرامی

بینندگان سیمای آزادی سلام عرض می‌کنم. نوروزتان پیروز. در یکی دیگر از بخش‌های نوروزی سیمای آزادی در خدمت شما هستیم با دو میهمان عزیز از دو نسل. دو برادر مجاهد که سالیان سال است برای هدف باشکوه و ارزشمند آزادی مردم ایران مبارزه می‌کنند و در رابطه با این سالیان پر فراز گفتنی‌های بسیار دارند. امیدوارم که بتوانیم گفتگوی نوروزی کوتاهی داشته باشیم.

امسال در حالی به استقبال بهار ۱۴۰۵ می‌رویم که جامعهٔ ایران، تلخکامی‌های ناشی از جنگ‌افروزی، فقر و سرکوب را با تمام وجود حس می‌کند. اما در پس این تلخ‌کامی، نوری از امید می‌تابد که ریشه در پایداری و ایستادگی «یگان‌های شورشی» و زندانیان مقاوم دارد. آنها که در سلول‌های انفرادی یا در لحظهٔ اصابت گلوله، واژه «آزادی» را هجی کردند. آنها نه برای کسب قدرت، بلکه برای «انتقال قدرت به صاحبان اصلی‌اش» یعنی توده‌های مردم، از جان گذشتند.

مرگ خامنه‌ای ضحاک، در پایان سال، فراتر از یک رخداد بیولوژیک، نمادی از حیات خلق و سقوط دیکتاتور است اما به‌قول رهبر مقاومت؛ «به شرط این‌که نگذاریم محصول رنج و خون و مقاومت ۴۷ساله در برابر شیخ خون‌ریز و رژیم ولایت فقیه را دنبالچهٔ شاه ستمگر و فاشیسم سلطنتی سرکوبگر به سرقت ببرد».

ترس بزرگ مستبدان و بقایای آن‌ها، همواره از بیداری پس از سقوط است. آنها تلاش می‌کنند چرخه صدساله استبداد را با بازتولید مدل‌های منسوخ ادامه دهند، اما آگاهی ملی ایران اکنون به مرحله‌یی رسیده است که هیچ «سارق حاکمیتی» را برنمی‌تابد.