بازنشخوار پس‌مانده‌های اطلاعات آخوندی توسط بچه شاه (۱)

نامه زهرا سراج

۱۴۰۵/۱/۱۱

بازنشخوار پس‌مانده‌های اطلاعات آخوندی توسط بچه شاه

تکرار در تکرار تئاتر شغالان دیر رسیده این بار با کارگردانی بچهٔ شاه و عیال

من زهرا سراج زندانی سیاسی رژیم خمینی و یکی از قربانیان نقض حقوق‌بشر توسط رژیم هستم. به‌مدت ۴.۵سال در زندان اوین و گرگان زندانی بودم. از فامیل ما ۷ نفر شامل (دو برادر و دو پسرعمه و همسر خواهرم و همین‌طور برادر و پسرعموی همسرم) توسط رژیم خمینی شکنجه و تیرباران شدند.

پدر و مادر و دیگر برادرانم به مدت ۶ ماه تا یک‌سال در زندان گرگان در بازداشت بودند و پاسدارهای خمینی از دادن جسد شهدایمان وحشت داشتند و حتی اجازه ندادند که اجساد این شهدا را در گورستان عمومی شهرمان دفن کنیم. تک به تک این شهدا در حیاط خانه و یا باغ‌های شهر بندرگز و روستای گز از شهرهای شمالی ایران دفن هستند و اسناد آن موجود است.

به‌عنوان مادر بیولوژیک محمدرضا ترابی، اولین بار در سال ۲۰۲۱ مطلع شدم که متأسفانه او در ارتباط با مزدوران و عناصر وزارت اطلاعات قرار گرفته و در توطئه‌هایی که علیه سازمان توسط وزارت طراحی می‌شود، همکاری می‌کند. از جمله در مقاله لوییزا هومریش در مجله دیسایت مورخ ۲۸اکتبر۲۰۲۱ تحت عنوان «بالاخره آزاد شدم» درباره کودکان مجاهدین، مطلع شدم که محمدرضا ترابی در استشهادی به دادگاه مطالب مشابهی را گفته بود. همزمان با این دروغ‌پردازیها، سایتهای وزارتی به انتشار گسترده دروغهای او درباره مناسبات درونی مجاهدین پرداخته و نوشته‌هایش خوراک شیطان‌سازی گسترده علیه مجاهدین قرار گرفت. او با شرکت در کلاب‌هاوس‌های مختلف به لجن‌پراکنی علیه مجاهدین می‌پرداخت.

هم‌چنین از او برای شرکت در جلسات پوشش رژیم به اسم کنفرانس تخصصی تروریسم همراه با مزدوران لو رفتهٔ رژیم در آلبانی اولسی یازچی و جرجی تاناسی، دعوت شده بود.

حال با دیدن تصاویر رقت‌بار دیدار تعدادی از «بچه مزدوران» از جمله محمدرضا ترابی با «بچه شاه» در کنار مزدور نفوذی ایرج مصداقی، و زن بچه شاه مْبدع شعار فاشیستی مرگ بر مجاهد، برای آنها اشک تمساح ریخته و «نجات» آنها از دوران تاریکشان را تبریک می‌گوید، یکبار دیگر به این ایمان آوردم که وقتی به مجاهدین می‌رسد، هم شیخ و هم شاه، جز چوبه دار و شلاق و شکنجه منطق دیگری برای پاسخ به انقلابیون ندارند. این قانون سخت و خدشه‌ناپذیر تکامل است که وقتی شرایط انقلابی بارز می‌شود، ماهیتها برملا شده و هویت واقعی همه پدیده‌ها و جریانهای آشکار می‌شود.

بیچاره بچه شاه که برای ابراز وجود به تفاله‌ها و زباله‌های مجاهدین آویخته است.

من پیش از این، در نامه‌یی به تاریخ ۱۷ اسفند ۱۴۰۰، بخشی از دروغهای وزارتی‌پسند محمدرضا ترابی را در نامه‌یی افشاگرانه منتشر کرده‌ام که هم‌اکنون در سایت ایران افشاگر در دسترس قرار دارد.

به محمدرضا ترابی که با بی‌شرمی خواستار محاکمه مجاهدین از بچه شاه در فردای پیروزی انقلاب شده است، می‌گویم: حکم اعدام مجاهدین در زمان شاه و شیخ از قبل صادر شده و سال‌ها است که مجاهدین به‌خاطر مرز سرخ تسلیم‌ناپذیری، در هر دو رژیم سر به دار شده‌اند. اعدام دو مجاهد قهرمان محمد تقوی و اکبر دانشور کار توسط قضاییه جلادان در صبح امروز (دوشنبه ۱۰ فروردین ۱۴۰۵) نشانهٔ دیگری از ۶۰ سال ایستادگی در برابر شیخ و شاه و در برابر دیکتاتوری و وابستگی است.

به‌عنوان یک زن مجاهد خلق، افتخار می‌کنم که در مسیر آزادی ایران، در مقابل همه توطئه‌های کثیف شیخ و شاه ایستاده‌ام و از منافع خلق اسیرمان سر سوزنی کوتاه نخواهم آمد. به‌قول برادر مسعود «برخلاف بقایای شاه و شیخ، شورای ملی مقاومت و دولت موقت صلح و آزادی می‌خواهند. هر گونه فاشیسم و دیکتاتوری اعم از دینی و سلطنتی، هم‌چون ۱۰۰سال گذشته جنگ با ملت ایران است. جنگ ۶۰ساله ما با شاه و شیخ برای آزادی و استقلال تا پیروزی انقلاب دموکراتیک ادامه دارد».

به بچه شاه و زنش می‌گویم برای فهم میزان عقب‌ماندگی و دیر رسیدنشان و هم‌چنین مأموریتی که مزدور نفوذی ایرج مصداقی برعهده دارد فقط به چند سند از مجموعه اسنادی که نزد من است نگاه کنند.

زهرا سراج - ۱۰ فروردین ۱۴۰۵

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ