به سوی آزادی ـ تاثیر اعدام مجاهدان و شورشگران سربدار بر نسل جوان

اعدام مجاهدان و شورشگران در بحبوحه جنگ خارجی چه تاثیری روی نسل جوان داشت؟

گفتگوی آزاده حسینی، دکتر علی باقری و آرش مومنی

اخیرا و در بحبوحه جنگ خارجی رژیم ضد بشری آخوندی اقدام به اعدام وحشیانه ۶ مجاهد خلق و ۷ شورشگر کرد که تاثیرات زیادی در نسل جوان در داخل و خارج از ایران داشت. در این برنامه ما تلاش می‌کنیم تا در صحبت با دوستان بیشتر به این موضوع بپردازیم.

اعدام ۶ مجاهد خلق (وحید بنی‌عامریان، ابوالحسن منتظر، محمد تقوی، اکبر دانشورکار، بابک علی‌پور، پویا قبادی) و ۷ شورشگر (صالح محمدی، مهدی قاسمی، سعید داوودی، امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست و علی فهیم) در گرماگرم جنگ و بحران‌های داخلی، با هدف ارعاب جامعه و سرکوب قیام‌ها انجام شد. با این حال، تاثیر این اعدام‌ها در میان نسل جوان و کانون‌های شورشی به جای ناامیدی، به شکل‌گیری موجی از خشم، همبستگی و تداوم مقاومت منجر شده است.

برخی از ابعاد تاثیر این اعدام‌ها بر نسل جوان عبارتند از:

نماد پایداری و پیوستگی مقاومت: این اعدام‌ها به عنوان "مشعلی فروزان" تلقی شدند که نشان می‌دهد مقاومت نه یک مقطع تاریخی (دهه ۶۰)، بلکه یک مسیر مداوم است که از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود.

افزایش انزجار از حکومت: اقدام به اعدام در شرایط بحرانی، با انزجار شدید شخصیت‌ها و جریان‌های سیاسی مواجه شد و از آن به عنوان "وحشیگری" یاد کردند.

تشدید فعالیت‌های کانون‌های شورشی: وحشت حاکمیت از قیام‌های جوانان، منجر به اعدام کانون‌های شورشی شد، اما در مقابل، این سرکوب‌ها به عنوان سوخت برای خیزش‌های بعدی در میان نسل جوان عمل کرد.

تثبیت هویت "شهیدان صلح و آزادی": اعدام‌شدگان که در زمره زندانیان سیاسی و شورشگران بودند، از سوی هواداران به عنوان نمادهای آزادی‌خواهی در برابر استبداد معرفی شدند.

تداوم دادخواهی: این جنایات، جنبش دادخواهی را در میان نسل جدید زنده‌تر کرده و آنها را به وفاداری به آرمان‌های اعدام‌شدگان ترغیب می‌کند. 

در مجموع، سیاست اعدام به عنوان ابزار ارعاب، طبق گزارش‌های موجود، نتیجه عکس داشته و باعث تقویت روحیه مقاومت در میان نسل جوان و کانون‌های شورشی در برابر جمهوری اسلامی شده است.

به سوی آزادی ـ تاثیر اعدام مجاهدان و شورشگران سربدار بر نسل جوان ـ قسمت دوم