کارزار جهانی علیه اعدام مجاهدان قهرمان و شورشگران دلاور ـ ارتباط مستقیم
۱۴۰۵/۱/۳۱
فعالیتهای بینالمللی بر علیه اعدام مجاهدان و شوشگران در بند
میهمانان برنامه: شهره مقدس و نیلوفر عظیمی
با سلام و درود به هممیهنان عزیز و بینندگان گرامی برنامه ارتباط مستقیم. برنامه امروز را در سالروز ۳۰ فروردین ۱۳۵۱ شهادت نخستین گروه از مرکزیت سازمان مجاهدین خلق ایران به دستور شاه خائن و بیدادگاههای ارتش شاهنشاهی و سالروز ۳۰ فروردین ۱۳۵۴ شهادت نه قهرمان فدایی و مجاهد خلق که در تپههای اوین بهدست دژخیمان شاه و ساواک سلطنتی به رگبار بسته شده آغاز میکنیم.
در ۳۰فروردین سال ۱۳۵۱، تهران شاهد به بار نشستن اولین شکوفههای سرخ درختی بود که محمد حنیفنژاد کاشته بود. در این روز، اعضای مرکزیت سازمان مجاهدین خلق ایران، ناصر صادق، محمد بازرگانی، علی میهندوست و علی باکری، در برابر جوخههای اعدام دیکتاتوری پهلوی ایستادند. آنها برای جاودانگی یک آرمان به مسلخ رفتند.
۳سال بعد، در همان روز ۳۰ فروردین، تپههای اوین شاهد یکی از رذیلانهترین جنایات ساواک شاهنشاهی بود. ۹ستاره درخشان مبارزه، شامل ۲مجاهد خلق، کاظم ذوالانوار و مصطفی جوان خوشدل، و ۷فدایی خلق به رهبری بیژن جزنی، هدف رگبار مسلسلهای دژخیمان قرار گرفتند.
ساواک با وقاحتی تمام، سناریوی «فرار از زندان» را برای فریب افکار عمومی طراحی کرد. پرویز ثابتی سرجلاد آن دوران، رئیس اداره سوم و فرمانده این قتلعام شقاوتبار، مدعی شد که این زندانیان در حین انتقال گریختهاند. ولی حقیقت، سالها بعد از دهان شکنجهگری چون «تهرانی» فاش شد. او اعتراف کرد که چگونه زندانیان را با دست و چشم بسته به بالای تپهها بردند و به دستور مستقیم ثابتی، آنها را در خون خود غلتاندند.
