سهره ـ امیر حسین حاتمی

هدف من براندازی نظام و دستیابی به سلاح و مهمات بود

امیر حسین حاتمی ۱۶ فروردین ۱۳۶۸ چشم به جهان گشود. او در زمان اجرای حکم اعدام تنها ۱۸ سال داشت اما خیلی زود به نقطه‌ای رسید که بسیاری در تمام عمر به آن نمی‌رسند. فاصله زمانی میان بازداشت او تا اجرای حکم اعدام، ۸۴ روز بود.

امیرحسین حاتمی در ۱۸ دی ۱۴۰۴، در جریان قیام ۴۰۴ بازداشت شد. او به همراه شش نفر دیگر به حمله به یک مرکز متعلق به بسیج در جریان اعتراضات متهم شد.

امیرحسین روز سه‌شنبه ۱۱ فروردین بهمراه چهار شورشگر زندانی دیگر در قزلحصار، محمدبیگلری، علی فهیم، ابوالفضل صالحی و شاهین واحد‌پرست به انفرادی منتقل شدند. آنها در شعبه ۱۵ بیدادگاه ضد انقلاب تهران به ریاست دژخیم ابوالقاسم صلواتی به اعدام محکوم شده‌اند.

اعتراف دار:

من از تبار درختانم، روزگاری ریشه‌هایم در خاک بود و شاخه‌هایم آشیانه‌ٔ پرندگان. اما اینجا مرا به هیبتی هولناک درآورده‌اند تا نقطه‌ٔ پایان باشم.

من اکنون تکه چوبی هستم در معراج. می‌بینمش محکم قدم برمی‌دارد! آرام است مثل دریایی که پس از طوفان، به سکونی عمیق می‌رسد. آرامشی که فقط در دل یقین پیدا می‌شود.

در آن دم که طناب زبر و سردم بر گردنش پیچید نبضش را حس کردم. خون در رگانش نه با وحشت که با شکوه هم‌چون رودخانه‌یی خروشان جاری بود. من بر گلویش نپیچیدم او مرا هم چون مدالی به گردن آویخت. آنگاه روح عاشقش هم‌چون پرنده‌ای از روی شاخه‌های خیالی‌ام پر زد و رفت.