ابربحران معیشت و سقوط قدرت خرید

کوچک شدن سفره‌های مردم ایران و بار گرانی کمرشکن

در شرایطی که سفره‌های مردم ایران روزبه‌روز کوچک‌تر می‌شود و بار گرانی‌ها کمرشکن شده است، آمار و ارقام رسمی نیز دیگر توان پنهان کردن ابعاد فاجعه را ندارند. در گزارشی تکان‌دهنده، به عمق بحران تورم در ایران، به ویژه در کالاهای اساسی و خوراکی می‌پردازیم؛ در یک‌سال گذشته، تورم در ایران، به ویژه در بخش اقلام خوراکی، به شدت افزایش داشته. بانک مرکزی رژیم نرخ تورم دوازده‌ماهه منتهی به فروردین ۱۴۰۵ رو  ۵۰ ممیز۶ دهم درصد اعلام کرده

در تورم نقطه‌به‌نقطه این نرخ برای فروردین ۱۴۰۵ نسبت به فروردین ۱۴۰۴رقم  ۶۷ درصد گزارش شده.

اما تورم اقلام خوراکی و آشامیدنی که فشار شدیدی بر زندگی دهک‌های پایین وارد می‌کنه اعداد متفاوتی رو نشون می‌ده، بر اساس آمارهای رسمی در فروردین ۱۴۰۵ تورم نقطه‌به‌نقطه در گروه «خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها» دستکم به ۱۱۵.۴ درصد رسیده. 

اما بعضی اقلام افزایش قیمت‌های "وحشتناکی" داشتن.

یکی از اون‌ها روغن نباتی جامده، قیمت این کالا در ۱۹ ماه گذشته حدود ۴۷۴ درصد افزایش داشته و این روزها یک قوطی ۵ کیلوگرمی اون بیش از ۳ میلیون تومان قیمت داره.

تورم نقطه‌به‌نقطه روغن جامد در فروردین ۱۴۰۵ هم حدود ۳۷۵ درصد بوده.

این آمار رو هم نگاه کنید از تورم نقطه به نقطه این کالاها

روغن مایع: ۳۰۸ درصدی.

برنج خارجی:  ۲۰۹ درصدی.

مرغ ماشینی:  ۱۹۱ درصدی.

تخم‌مرغ:  ۱۷۱ درصدی.

و برنج ایرانی: تورم نقطه‌به‌نقطه ۱۷۳ درصدی داشته.

بسیاری از اقلام لبنی و پروتئینی هم افزایش قیمتی بالای ۱۰۰ درصد رو نسبت به سال گذشته تجربه کرده‌اند.

یک ویدیو رو باهم ببینیم بعد ادامه می‌دیم.

پخش کلیپ گرانی روغن

دیگه نیازی به توضیح و اثبات گرانی‌های وحشتناک نیست.

اما با همه‌ی این اوصاف بالاخره حقوق کارگر چند درصد سبد معیشت رو تأمین  می‌کنه و با  خط فقر ۷۱ میلیون تومانی که اعلام شده چقدر فاصله داره؟

بر اساس جدیدترین گزارش‌ها، سبد معیشت کارگران در اوایل سال ۱۴۰۵ به ۷۱ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان رسیده. این در حالیه که وقتی بحث افزایش حقوق‌ برای سال ۱۴۰۵ بود برآوردهایی حدود ۳۵ تا ۴۵ میلیون تومان مطرح می‌شد که اساساً غیرواقعی و فریب بود.

اما بپردازیم به حداقل دستمزد. رژیم حداقل دستمزد برای سال ۱۴۰۵ رو بر اساس روز و نه ماه محاسبه کرده.

حداقل دستمزد روزانه: ۵۵۴,۱۸۵ تومان اعلام شد. یعنی در بهترین حالت حداقل دستمزد ماهانه یعنی همون پایه حقوق: ۱۶,۶۲۵,۵۵۰ تومان می‌شه.

خوبه این اصل رو مطرح کنم که قانون همین رژیم هم هست که حداقل دستمزد باید با خط فقر برابر باشه. یعنی بدون مزایا و سنوات و حق مسکن و ... اما این حداقل دستمزد فقط ۲۳ درصد خط فقر  ۷۱.۳ میلیون تومانی رو پوشش می‌ده! به‌زبان ساده یعنی با این حقوق از ۳۰ روز یک ماه فقط می‌شه خرج  ۶ ممیز ۹دهم روز یعنی کمتر از یک هفته رو تامین کرد!

حالا یک کارگر متأهل با دو فرزند با سابقه‌ی کاری و دریافت تمامی مزایا و اضافه کاری حقوقش می‌شه حدود ۲۰ تا ۲۲ میلیون تومان این‌هم یعنی ۳۰درصد خط فقر یعنی با تمام دریافتی‌ها اگر در حد خط فقر زندگی کنه ۱۰ روزه حقوقش تموم می‌شه.

این وضعیت نه تنها قدرت خرید مردم رو نابود کرده، بلکه جامعه رو در آستانه یک 'ابر بحران معیشتی' قرار داده. پیامدهای اون فقط به مشکلات اقتصادی محدود نمی‌شه؛ سوءتغذیه گسترده، افزایش طلاق و فروپاشی خانواده‌ها، و گسترش ناهنجاری‌های اجتماعی، تنها گوشه‌ای از این فاجعه انسانیه. حقوقی که فقط به پرداخت کرایه خانه و نهایتاً خرید چند نان خالی می‌رسه،

روشنه که تصمیمات اقتصادی رژیم، نه تنها دردی از مردم دوا نمی‌کنه، بلکه هر روز بر مشکلات و رنج‌های مردم اضافه می‌کنه. این وضعیت یک شرایط انفجاری در جامعه ایجاد کرده که دیگه بحث بر سر امکان جرقه و انفجار نیست بلکه بحث بر سر زمان اون هست؛ وحشت رژیم از مردم و تلاش برای اشغال خیابان‌ها هم نتیجه‌ی چنین سیاست‌های ضد مردمیه که زندگی مردم ایران رو نابود کرده و سفره‌ها رو خالی کرده. این دردها البته برای نیروهای پیشتاز و آزادی‌خواه همون دلیل انتخاب مسیر آزادی‌خواهی و گام نهادن در مسیر مبارزه برای آزادی مردم ایرانه.